โซ่หลุด
-
โซ่หลุด ฉบับ 1,150 บนเส้นทาง…ความผูกพัน เส้นทาง…ความสำเร็จ เส้นทาง…ความทรงจำ
“โซ่หลุด” ยอมรับ…เติบโตมาจากแวดวงคนสื่อสายรถจักรยานยนต์มาก่อน ที่จะมาโลดแล่นในเส้นทางคนสื่อสายรถยนต์ ยิ่งในช่วงที่แวดวงรถจักรยานยนต์คึกคักเป็นอย่างยิ่ง ก้อ…ตั้งแต่รถจักรยานยนต์ฮอนด้า ยังไม่ได้เป็นเบอร์ 1 เช่นวันนี้ ช่วงนั้น…ยังเป็นช่วงเวลาของรถจักรยานยนต์ซูซูกิและยามาฮ่า ถ้าจำไม่ผิด… “โซ่หลุด” เริ่มคุ้นชินกับช่วงเวลาแห่งรถจักรยานยนต์ฮอนด้าในยุคของ “เฮียสิงห์” ธีระพัฒน์ จิวะพงศ์ และทีมงาน น่าจะเป็นช่วงเวลาที่งานมอเตอร์โชว์ยังจัดอยู่ที่สวนอัมพร และคุ้นชินกับความคึกคักของรถจักรยานยนต์ฮอนด้า มาโดยตลอด เขียนได้เต็มๆ เลยว่า “เฮียสิงห์” คือผู้ทำให้รถจักรยานยนต์ฮอนด้า ก้าวขึ้นเป็นเบอร์ ... -
โซ่หลุด ฉบับ 1,149 บนความรู้สึกดีๆ…จาก “เสี่ยเจมส์” และคนไทยยามาฮ่า ความรักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
“โซ่หลุด” มักพูดเสมอๆ ว่า…ความรู้สึกดีๆ นั้น เป็นเรื่องที่หาซื้อไม่ได้ ต้องให้ด้วยใจล้วนๆ ซึ่งวันนี้…ต้องบอกว่า…หายากขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะเมื่อก้าวสู่โลกแห่งการสื่อสารที่เปลี่ยนแปลงไป ทุกเรื่องราวล้วนส่งผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม เป็นเรื่องราวที่ส่งผ่านตัวอักษร จะจริงใจหรือจิงโจ้ พิสูจน์กันยาก ถ้าไม่ได้เจอะเจอกันตัวเป็นๆ ต้องมีความรู้สึกอยากมาเจอะเจอกัน เพื่อคุยกันแบบเห็นหน้าเห็นท่าทาง ความรู้สึกดีๆ จึงไม่ค่อยได้เจอะเจอ ยิ่งวิถีการทำงานที่เปลี่ยนไป ทุกบริษัทเป็นโรคเดียวกัน โรคติดประชุม กว่าจะประชุมเสร็จ ขอโทษ…หมดคำสิเว้า อยากนอน อยากพักผ่อน ... -
โซ่หลุด ฉบับ 1,148 ความคึกคัก แค่ 2 ค่าย ฮอนด้าและยามาฮ่า เส้นทางที่คุ้นเคย
ช่วงเวลาที่ผ่านมา…ทั้ง “ไทยยามาฮ่า” และ “ไทยฮอนด้า” ต่างก็สร้างความคึกคักด้วยการเปิดตัวรถจักรยานยนต์รุ่นใหม่ พร้อมแถลงนโยบาย ทำให้ “โซ่หลุด” พลอยรู้สึกคึกคักไปด้วย อาจเป็นเพราะระยะหลังนั้น ห่างเหินกับการไปร่วมงานของค่ายรถจักรยานยนต์มานานพอสมควร รวมถึงในงานบิ๊ก มอเตอร์เซล ทั้งสองค่ายก็ยังมีพื้นที่ และมีรถจักรยานยนต์นำเสนออีกด้วย สิ่งที่น่าเสียดาย น่าจะเป็นวังวนความคึกคัก ที่เหลือกันจริงๆ อยู่แค่ 2 ค่าย เมื่ออีก 2 ค่ายอย่างซูซูกิ ... -
โซ่หลุด ฉบับ 1,147 เส้นทางความสำเร็จ กับแวดวงคนมอ’ไซค์ คิดถึง…คนบริษัท
“โซ่หลุด” แวะไปงาน บิ๊ก มอเตอร์เซล ของ “พี่รวย” จรวย ขันมณี มีโอกาสไปที่บูธรถจักรยานยนต์ ที่ทั้ง “ไทยฮอนด้า” กับ “ไทยยามาฮ่า” ยังคงมาร่วมงาน แม้จะเป็นบูธกะทัดรัด -
โซ่หลุด ฉบับ 1,146 เล่าเรื่องสไตล์ “โซ่หลุด” ความคึกคัก…ที่คุ้นชิน “ไทยฮอนด้า”…เปิดตัว
สัปดาห์ที่ผ่านมา… “โซ่หลุด” ทำตัวเป็นคนชานเมือง ที่มีโอกาสเข้าไปในเมือง เพราะโดยปกติจะแค่ขับรถจากถนนงามวงศ์วาน มาทำงานที่ถนนลาดปลาเค้า -
โซ่หลุด ฉบับ 1,145 ภาพแห่งความคุ้นเคย ภาพ “คนฮอนด้า” ที่คุ้นชิน ภาพที่อยากเห็น…ในวันนี้
น่าจะเป็นไฟต์บังคับของ “โซ่หลุด” กับการที่มีโอกาสได้ไปงานเปิดตัวรถจักรยานยนต์ฮอนด้า All New Honda Wave125 และ New Honda Forza 350 Special Edition x Öhlins และเปิดนโยบายของ “ไทยฮอนด้า” -
โซ่หลุด ฉบับ 1,144 วิถีแห่งการเปลี่ยนแปลง ความจำเป็นของการสื่อสาร “คนสื่อ” ที่ไม่เหมือนเดิม
“โซ่หลุด” คุยกับพรรคพวกคนมอเตอร์ไซค์ หลากหลายเรื่องราวที่คุยกัน รวมถึงสถานการณ์ของแวดวงในปัจจุบัน ที่หลงเหลือความคึกคักอยู่แค่ 2 ค่ายหลัก เป็นฮอนด้ากับยามาฮ่า สิ่งที่เห็นได้ชัดก็คือ…วิถีแห่งการดำเนินธุรกิจที่เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด เหลือเพียงการเปิดตัวหรือจัดกิจกรรมอยู่แค่ 2 ค่าย ที่ไร้กลิ่นอายแห่งการอยากรู้อยากเห็น วันวาน…ทุกการเปิดตัวเต็มไปด้วยข่าวสารข้อมูล เพราะเป็นการแข่งขันกันถึง 4 ค่าย นอกจากฮอนด้า-ยามาฮ่าแล้ว ยังมีซูซูกิ มาให้เฝ้าติดตามอีก ทุกการเปิดตัวจะได้รับความสนใจและการวิเคราะห์เจาะลึกจากคนขายต่างยี่ห้อ และคนสื่อ ที่ล้วนมีประสบการณ์ในการเขียนเชิงวิเคราะห์ เพื่อที่จะนำไปเสนอในนิตยสารตัวเอง ... -
โซ่หลุด ฉบับ 1,143 พงศธร เอื้อมงคลชัย ช่วงขยับ…ครึ่งปีหลัง นิว ยามาฮ่า PG-1
สัปดาห์ที่ผ่านมา… “โซ่หลุด” ยินดีกับข่าวคราวของ “ไทยยามาฮ่า” เมื่อ “เสี่ยหมู” พงศธร เอื้อมงคลชัย เปิดตัวรถจักรยานยนต์ New Yamaha PG-1 เป็นการสร้างความคึกคักในช่วงครึ่งปีหลัง -
โซ่หลุด ฉบับ 1,142 เรื่อยๆ มาเรียงๆ…คนบริษัท เสาะหา “ตัวละคร” มาเขียนถึง แล้วก้อ…เป็น…คนหน้าเดิม
เป็นอย่างที่ “โซ่หลุด” เขียนไว้เสมอๆ ว่า วันนี้ในแวดวงคนมอเตอร์ไซค์นั้น เหลือความเคลื่อนไหวเพียงแต่ 2 ค่ายเท่านั้น ไม่ “ไทยฮอนด้า” ก็เป็น “ไทยยามาฮ่า” เลยไม่แปลกใจ…ทำไม “ตัวละคร” ถึงได้หายาก -
โซ่หลุด ฉบับ 1,141 “โซ่หลุด” กับ “คนไทยฮอนด้า” ครั้งแรก…ที่ได้เขียนถึง “นคร” และทีมงาน
“โซ่หลุด” ถูกถามบ่อยครั้ง…ทำไมระยะหลังไม่ค่อยเขียนถึง “คนไทยฮอนด้า” เหมือนเช่นเมื่อวันวาน ก้อ…ต้องบอกตรงๆ ไม่มีอะไร? และเหตุผลที่ไม่ค่อยเขียน อาจเป็นเพราะ “ตัวละคร” ที่จะหยิบมาเขียนถึงนั้น…น้อยถึงน้อยมาก ยิ่งยุคที่ “คนญี่ปุ่น” มีบทบาทชัดเจนกว่า ถ้าจำไม่ผิดในยุคหนึ่ง เขียนถึงบ่อยครั้ง ด้วยเพราะมีตัวละครให้เขียนถึงเยอะมาก ยิ่งในยุคของ “เฮียสิงห์” ธีระพัฒน์ จิวะพงศ์ นั้น…หลับตาก็เขียนได้ หรือในยุคของ “ชาติซัง” สุชาติ ...
