“โซ่หลุด” ยอมรับ…วิถีชีวิตความเป็น “คนสื่อ” นั้น ทำให้มีความผูกพันกับคนมากมาย โดยเฉพาะ “คนบริษัท” ที่มีหลากหลายรุ่น ทั้งผ่านมาแล้วผ่านไป แต่…หนังสือพิมพ์ยวดยาน  ก้อ…ใช้ชีวิต “คนสื่อ” เข้าสู่ปีที่ 28 แล้ว และที่นี่ทำให้เกิดตัวตนของ “โซ่หลุด” รวมถึง “รามอินทรา” และ “เกียร์ 6” 3 นามปากกานี้แหละ ทำให้ชีวิตผูกพันอยู่กับงานเขียนหนังสือ เป็นงานเขียนที่แตกต่างออกไป แต่ก็ชัดเจน เป็นบุคลิกของ ธนิต รัตนถิรวรรณ นั่นแหละ ไม่อยากเชื่อ…วันนี้เขียนมากว่าพันครั้งแล้ว ใน 3 นามปากกานั้น ยอมรับเลยว่า… “โซ่หลุด” เป็นคอลัมน์ที่เขียนยากที่สุด ไม่ได้ยากเพราะวิธีเขียน แต่ยากเพราะการหาข้อมูลหรือตัวละคร ที่จะมาเป็นข้อมูลเพื่อเขียนให้ได้อรรถรส ซึ่งก็ต้องยอมรับไม่สามารถเขียนได้ดั่งใจทุกสัปดาห์ แต่…เป็นเพราะความผูกพันนั่นแหละ ทำให้ยังไงก็ต้องเขียนให้ได้ และต้องโอเคมากที่สุด เท่าที่ข้อมูลและตัวละคร จะเอื้ออำนวย

แต่ความเป็น “โซ่หลุด” นี่แหละ…วันนี้แม้ว่าจะเหลือตัวละคร เหลือข้อมูลน้อยมาก แต่ก็เป็นอีกเส้นทางแห่งความสุข แม้จะเหลือ “คนบริษัท” ให้เจอะเจอแค่  “ไทยฮอนด้า” กับ “ไทยยามาฮ่า” แต่ความรักความผูกพันก็ไม่ได้ลดหย่อนลงไปเลย ล่าสุด… “คุณอาผมม้า” อารักษ์ พรประภา ส่งไลน์มาแจ้งข่าว…ไม่ได้แวะเวียนมา “แฮปปี้สงกรานต์” ด้วยเพราะติดงานต้องไปเจอะเจอผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมือง แต่…ก็ส่งทีมงานมาสุขสันต์วันปีใหม่ไทย นำทีมโดย “เอ” นคร วิมลจิตรสอาด “หนึ่ง แก้วเดียว” อกนิษฐ์ ธนะกุลมาส “จีน จานเดียว” วริศรา เที่ยงธรรม “เต้ย” กิติภพ คุนาพงษ์กิติ และ “นุ่น” ศิรินาถ นิรมิตมหาปัญญา พร้อมตะกร้าผลไม้ มาอวยพรวันสงกรานต์ให้กับ “โซ่หลุด”  วันนั้น…เลยได้คุยกันสนุกหลากหลายเรื่องราว “โซ่หลุด” ก้อ…รู้สึกอิ่มๆใจ เพราะปกติ “คนไทยฮอนด้า” นั้น ถือเป็นความคุ้นเคยมาตั้งแต่ยังเป็น เอ.พี.ฮอนด้า เพียงแต่ระยะหลังรู้สึกเหมือนจะห่างเหินกันไป คนที่เคยคุ้นเคย มีเส้นทางที่เปลี่ยนไป ทำให้เหลือคนคุ้นเคยน้อยลงไป จะมีที่มั่นคงไม่เคยเปลี่ยนแปลง เป็น “คุณอาผมม้า” นั่นแหละ ที่วันนี้…แม้ตัวเองจะไม่ว่าง แต่ก็ยังไลน์ส่งมา พร้อมส่งทีมงานมาแฮปปี้วันสงกรานต์ ก็ถือโอกาสขอบคุณจริงๆ สำหรับมิตรภาพที่เหนียวแน่น แม้วันนี้…จะเหลือน้อยถึงน้อยมาก แต่ก็ยังคงมีคนยังรักกัน อยู่อวยพรและดูแลกัน

เป็นอีกเรื่องราวความผูกพันแห่งวันสงกรานต์ ที่คนไทยฮอนด้า ส่งมอบให้ ไม่มีน้ำเย็นชุ่มฉ่ำ ไม่มีพวงมาลัยดอกมะลิ แต่ก็มีน้ำใจที่ใสสะอาดมามอบให้แบบใจถึงใจ ทำให้ “โซ่หลุด” รับรู้เลยว่า…สุดท้ายของความเป็น “โซ่หลุด” นั้น น้ำใจที่สดใสนั้น ชุ่มฉ่ำเป็นอย่างยิ่ง เสียงคุยกันด้วยความรักความผูกพัน เป็นเหมือนดอกมะลิที่หอมกรุ่น เพราะเสียงหัวเราะนั้น ตอกย้ำถึงความรักความผูกพันที่แท้จริง ไม่มีพิธีรีตอง มีแต่ความจริงใจที่ติดตัวมามอบให้ ทำให้ “โซ่หลุด” รับรู้ได้ว่า 28 ปีที่อยู่ในร้านของ “โซ่หลุด” นั้น ไม่ใช่ห้วงเวลาที่สูญเปล่า กลับกลายเป็นความผูกพันที่มิอาจประเมินค่า ยิ่งในยามที่ “สื่อสิ่งพิมพ์” ถูกหมางเมิน ยังมีคนบริษัทให้ความผูกพันแบบไม่ยอมปล่อยมือ ขอบคุณทุกคน…ขอบคุณทุกเสียงหัวเราะ เพราะคือน้ำใจวันสงกรานต์ที่ทรงคุณค่า และเป็นพลังที่ยอดเยี่ยม

เติมเต็มโซ่เส้นนี้…ให้เป็น “โซ่หลุด” ที่มีคุณค่า