มิตรภาพผ่านเว็บไซต์ 698 ชีวิต…คนเขียนหนังสือ ชีวิต…ที่ต้องผูกพัน ชีวิต…ที่มีความสุข

สัปดาห์ที่ผ่านมา… “รามอินทรา” เหมือนชีพจรลงเท้า ไปงานของค่ายยานยนต์เกือบทั้งสัปดาห์ มีงานของไทยยามาฮ่า ไทยฮอนด้า และอีซูซุ นานๆจะออกงานติดๆกันก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน ด้วยอาจเป็นเพราะระยะหลังจะไม่ค่อยได้ออกงานไปไหน โดยเฉพาะงานกลางคืน ทั้งไทยฮอนด้า และอีซูซุ แต่ก็ยังโชคดีที่ทีมงานจะยืมรถของบริษัทและไปด้วยกัน เพราะถ้าให้ต้องขับรถไปเอง คงไม่ไปด้วย เป็นเพราะนานๆจะออกงานเลยทำให้ได้เจอพรรคพวกคนยานยนต์ ที่เป็นคนคุ้ยเคย และเจอทั้งคนที่ไม่คุ้นเคย เป็น “คนสื่อ” รุ่นใหม่ๆ หรือไม่ก็เป็นคนสื่อออนไลน์ ที่ยังไงก็คงไม่คุ้นเคย ก้อ…ทำให้มีคยวามรู้สึกแปลกๆแปร่งๆ แตกต่างจากวันวานโดยสิ้นเชิง ที่เห็นได้ชัดเจน เป็นความรู้สึกของตัวเอง ที่ไม่อยากอยู่ในงานนานๆ อยากให้งานจบเร็วๆ อยากกลับบ้านอยากพักผ่อน น่าจะเป็นความคุ้นชินไปแล้ว คงเป็นเพราะการไม่ได้ออกงานมานานถึงนานมาก เลยทำให้รู้สึกคุ้นเคยกับการอยู่บ้าน และไม่คุ้นชินกับการอยู่นอกบ้าน
แต่…การได้ออกงานระยะนี้ น่าจะเป็นเหมือนการได้วอร์มเครื่อง เพราะใกล้จะถึงงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 47 เข้ามาแล้ว ก้อ…จะมีทั้งงานที่เยอะมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการปิดต้นฉบับยวดยาน หรือการที่จะต้องจัดทำสูจิบัตรมอเตอร์โชว์ ตลอดระยะเวลา 12 วัน อีกด้วย และที่เหนื่อยกว่านั้น หลังจบงานปุ๊บ ก็จะถึงงานหนักอีกครั้ง เพราะเป็นช่วงสงกรานต์พอดี ต้องปิดต้นฉบับล่วงหน้าอีกด้วย ง่ายๆคือเหนื่อยยาวเริ่มมากจากมอเตอร์โชว์ แล้วปิดท้ายด้วยสงกรานต์ เป็นการปิดต้นฉบับที่อยากบอก เห็นอะไรเจออะไรหยิบมาเป็นข่าว หยิบมาเขียนได้หมด แต่วันนี้…ทุกเรื่องเป็นสิ่งที่คนยวดยาน ล้วนผ่านมากันหมดแล้ว “รามอินทรา” ดีใจที่ไม่ต้องคุยกันเยอะ ด้วยเป็นเพราะทุกคนล้วนต่างรู้หน้าที่ตัวเอง ไม่ต้องเซ้าซี้ให้มากความ ทุกคนล้วนรู้หน้าที่ของตัวเอง
สิ่งที่ “รามอินทรา” ยิ่งรู้สึกผูกพัน เป็นเรื่องของการเขียนต้นฉบับที่จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก เพราะบางครั้งข้อมูลหรือตัวละคร มีพร้อมสรรพ การปิดต้นฉบับก็เหมือนขนมหวาน แค่…บางทีไม่มีข้อมูลไม่มีตัวละคร ขอโทษ…กว่าจะปิดต้นฉบับ บางครั้ง…ต้องหาของกินเพื่อคั่นเวลา หรือไม่ก็เลิกเขียนไปก่อน เอาไว้คิดออกค่อยมาว่ากันใหม่ ก้อ..เป็นอีกความผูกพันแหละ ปีนี้…เขียนมาเป็นเป็นปีที่ 28 แล้ว คงต้องเขียนไปเรื่อยๆ จนกว่าจะไม่มีคนสนับสนุนหรือ “เจ้านาย” อยากให้เลิกทำ ซึ่งคงเป็นเรื่องเกิดขึ้นยากนิดนึง ถ้าจะให้เลิกคงเป็น “รามอินทรา” เลิกเองนั่นแหละ
สัปดาห์นี้…ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ จะได้มีพลังเขียนให้อ่านกันต่อไปนานๆ
รักทุกคนที่ติดตามนะครับ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
11 กุมภาพันธ์ 2569





