ทุกสัปดาห์ที่ “รามอินทรา” เขียนถึง มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ จะรู้สึกใจหาย เพราะต้องยอมรับ…ไม่ว่าจะเป็น เพราะโลกของการสื่อสารที่เปลี่ยนไป  ไม่ว่าจะเป็นจำนวนคนสื่อที่เพิ่มมากขึ้น แต่กลับรู้จักน้อยลง เมื่อคนสื่อดั้งเดิมนั้น ถ้าไม่เปลี่ยนแปลงก็ต้องโบกมือลา ด้วยเพราะ…สื่อยุคใหม่ ไม่จำเป็นต้องใช่ความรู้อะไรมากนัก แค่…มือถือเครื่องเดียว ก็เป็นเจ้าของสื่อได้ รวมถึง…วิถีการนำเสนอก็เป็นรูปแบบใหม่…สไตล์ก็อปปี้เพรส รับข่าวจากคนบริษัทแล้วก็นำเสนอเป็นอันเสร็จพิธี ไม่ต้องคิดแยอะไม่ต้องเรียบเรียงและด้วยความเรียบง่ายหรือเปล่า? ทำให้รู้สึกไม่สนุกไม่ต้องใช้ความรู้ความสามารถ จนสุดท้าย…ทำให้บางคนต้องตัดสินใจถอยออกมา หรือบางคนก็เหมือนอยากปล่อยให้เป็นเรื่องของคนรุ่นหลังมากกว่า ก้อ…ไม่แปลกใจอะไรกับการเปลี่ยนแปลงและทำให้เหมือน “คนสื่อ” จะหดหายไปอีกด้วย

อีกเรื่องหนึ่งที่ “รามอินทรา” รู้สึก…วันนี้ยังมีความสุขกับการเป็น “คนเขียนหนังสือ” ทุกสัปดาห์ยังต้องเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน ซึ่งถือเป็นความโชคดีที่เขียนแล้วยังมีคนติดตามอ่านกัน ยังมีคนเอ่ยถึงยังมีคนชื่นชม ล้วนแล้วแต่เป็นพลังสำคัญของการที่จะทำให้ “รามอินทรา” ยังอยากเขียนหนังสือ ยังอยากหาข้อมูลมาเขียนให้อ่านกัน ยอมรับ…บางสัปดาห์ที่มีความรู้สึกอยากหยุดเขียน แต่…พอนึกถึงคนที่ติดตาม พอนึกถึงความผูกพันที่ได้รับเลยต้องหาข้อมูลมาเขียนให้อ่านกัน ก้อ…มีบางสัปดาห์ที่เขียนแบบไหลลื่น บางสัปดาห์เขียนไม่ออก แต่…สุดท้ายก็เขียนได้ เคยถามตัวเองเหมือนกันว่าทำไม? คำตอบก็น่าจะเป็นเพราะ…คิดถึงคนที่ยังติดตามอ่าน ยังคิดถึงความสุขของการได้ทำหน้าที่คนเขียนหนังสือ ที่วันนี้…หาคนเขียนได้ยากขึ้น ซึ่งคนยานยนต์เคยบอกว่า ถ้าไม่มี “รามอินทรา” ยังไม่รู้เลยว่า…จะมีใครมาเขียนให้อ่านกัน

สัปดาห์นี้…ก็เป็นอีกสัปดาห์ที่ “รามอินทรา” ยังคงทำหน้าที่เป็นคนเขียนหนังสือ ที่เหมือนงานประจำอย่าง “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” นั้น ถ้านั่งคิดถึงพรรคพวกที่เคยเป็นคนสื่อ วันนี้แทบคิดไม่ออก เพราะส่วนมากก็จะวางมือกันไปหมดแล้ว ยิ่งถ้าเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” บอกได้เลยว่า…หาได้ยากแล้ว เพราะเหลือแค่หนังสือพิมพ์ยวดยานนี่แหละ ที่ยังทรหดอดทน ก้าวสู่ปีที่ 27 แล้ว สิ่งที่ยังเป็นเอกลักษณ์ก็คือ…ยังคงเขียนต้นฉบับ ซึ่งเคยมีพรรคพวกคนยานยนต์ แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนแล้วเห็นต้นฉบับ ก็พยายามจะอ่านแต่ก็อ่านได้แค่ 2-3 บรรทัด ก็ยอมแพ้ เพราะอ่านไม่ออก บางคนยังหันไปถาม “เฟิร์น” ที่เป็นคนพิมพ์เลยว่า…อ่านออกได้ยังไง เป็นความสามารถเฉพาะตัวจริงๆ คนอื่นอย่าได้มาอ่านโดยเด็ดขาด

สัปดาห์นี้… “รามอินทรา” ยังเขียนสัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ยังไงก็ช่วยติดตามอ่านกันนะครับ จะได้มีพลังเขียนให้อ่านกันต่อไป

รักทุกคนที่ติดตามอ่านนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

6 สิงหาคม 2568