คอลัมน์ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก เป็นบทพิสูจน์ชัดเจนยิ่ง ถึงสิ่งที่ขาดหายไป นั่นคือ “คนพีอาร์” ของค่ายยานยนต์ โดยเฉพาะ…ค่ายรถยนต์ที่มีการเปลี่ยนแปลงเยอะมากทั้งเกษียณทั้งโบกมือลา บางค่าย…คนที่เข้ามาแทนก็ต้องยอมรับ ยังต้องเรียนรู้และหาประสบการณ์ ทั้งการเขียนข่าวทั้งการรู้จักคนสื่อ ที่สำคัญ…น่าจะเป็นการเขียนข่าวนั่นแหละ หรืออาจเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงของโลกการสื่อสารหรือไม่? ที่ทำให้เห็นชัดเจนถึงการส่งข่าวของคนพีอาร์ วันวาน “คนสื่อ” ส่วนมากได้รับข่าวแล้วต้องนำไปรีไรท์ ก่อนจะนำเสนอ วันนี้…ด้วยวิถีแห่งก็อปปี้เพรส “คนสื่อ” พร้อมนำเสนอโดยไม่มีการรีไรท์ ได้มาอย่างไร ก็ไปอย่างนั้น ยิ่งทำให้เห็นชัดเจนถึงการเขียนข่าวของแต่ละค่าย นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนยิ่ง คนสบายคือคนสื่อ คนลำบากคือคนบริษัท ที่ต้องเพิ่มความละเอียดในการเขียนข่าว

ด้วยเหตุนี้แหละ… “คนพีอาร์” ของแต่ละค่าย จึงแตกต่างจากวันวาน ข่าวแต่ละชิ้น ต้องตรวจทานให้รอบคอบ “รามอินทรา” เคยแซวพรรคพวกที่สนิทกันว่า…วันไหนเขียนชื่อเจ้านายผิด อะไรจะเกิดขึ้น ก้อ…แค่ผิดกันทั้งประเทศ แถมมีสิทธิ์เจอแจ๊คพอตแน่นอน เลยไม่ค่อยแปลกใจที่ “คนสื่อ” มักจะไม่ค่อยจดจำชื่อคนบริหาร รวมถึงน่าจะสะกด ชื่อไม่ถูกด้วย นี่คือผลพวงของการเปลี่ยนแปลงในโลกของการสื่อสาร รวมถึงการเจอะเจอตัวเป็นๆ ก็ลดน้อยลงไปด้วย ความสนิทความผูกพันก็พลอยลดหายตามไปด้วย แม้แต่ “รามอินทรา” เองก็ยอมรับว่า รู้จักกับคนพีอาร์น้อยลงทุกวัน รวมถึงความผูกพันเช่นวันวาน ก็พลอยหดหายตามไปด้วย ชัดเจนยิ่งกับการเขียน “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ที่เคยเขียนสัปดาห์หนึ่งถึง 6 คน วันนี้…บางสัปดาห์เหลือเพียง 3 คน ก็มีก็ต้องยอมรับ และพยายามเคลียร์ เพื่อหา “คนพีอาร์” ใหม่ๆมาเพิ่ม

ล่าสุด…ในงานบิ๊กมอเตอร์เซล เจอ “คนพีอาร์” รุ่นใหม่ กลายเป็นว่า “รามอินทรา” และทีมงาน ต้องพยายามเรียก แต่…คือไม่เห็นไม่สนใจ หรืออาจเป็นเพราะไม่เห็นหรือจำไม่ได้จริงๆ ซึ่งเป็นเรื่องแปลกมาก ไม่ใช่โอ้อวดว่าเป็นคนดัง แต่ก็เคยเจอะเจอกันมาแล้ว และเชื่อว่า…น่าจะเคยอ่านคอลัมน์ของรามอินทราแล้วด้วย นี่คือโลกของการสื่อสารสมัยใหม่ ที่ไม่ค่อยได้เจอะเจอกันตัวเป็นๆ รวมถึงตัวเองก็ไม่ค่อยได้เสนอหน้าไปออกงานบ่อยเหมือนเดิม ก้อ…เป็นวังวนการเปลี่ยนแปลงที่ต้องยอมรับและยากที่จะปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้น ถามว่า…โอเคมั้ย? โอเคและยอมรับสิ่งที่เกิด และบอกกับตัวเองว่า…ควรจะออกงานหรือไปแนะนำตัวให้มากขึ้นกว่านี้ เขียนแบบนี้มิได้จะประชดอะไร? แต่เป็นการยอมรับการเปลี่ยนแปลงจริงๆ

วันเปลี่ยนเวลาผ่าน… “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” ก้อ…แปรเปลี่ยนไป แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน “รามอินทรา” ยังคงมีงานเขียน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็อยากให้ติดตาม และเป็นกำลังใจให้มีพลังเขียนกันต่อไปนานๆ ขอบคุณที่ยังติดตามกันแบบไม่ยอมปล่อยมือ เพราะนี่แหละพลังที่สุดยอดจริง

รักและผูกพันทุกคนนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

28 สิงหาคม 2567