เดือนธันวาคม…น่าจะเป็นอีกเดือนที่ “รามอินทรา” น่าจะมีโอกาสได้เจอะเจอ “คนยานยนต์” มากขึ้น จากการมีงานมอเตอร์ เอ็กซ์โป แต่…อาจจะได้เจอกันแค่วันเดียวแหละ วันเปิดงานที่เป็นวันเพรสนั่นแหละ ส่วนจะมีเวลาได้คุยกันแค่ไหน อยู่ที่ภารกิจของแต่ละคน เผลอๆก็อาจได้แค่ทักทายกัน ยังไงก็ถือว่าโอเคกว่าที่ผ่านมา ที่แทบไม่ได้คุยไม่ได้เจอกัน ยิ่งการที่จะกริ๊งกร๊างคุยกันยิ่งเป็นเรื่องยาก เพราะส่วนมากมักจะเป็นโรคเดียวกันทุกบริษัท นั่นคือโรคติดประชุม โผล่หน้าเข้าบริษัท…ไม่รู้ว่าจะมีเวลากินข้าวกินกาแฟบ้างมั้ย เพราะต้องเตรียมการเข้าประชุม โผล่ออกจากห้องประชุมก็ได้เวลากลับบ้าน หรือบางครั้งก็ต้องกลับโต๊ะ เคลียร์งานให้เสร็จ ถึงจะได้กลับบ้าน ไม่มีอารมณ์จะคิดถึงใคร นอกจากอยากถึงบ้านเร็วๆ

นี่เป็นวังวนแห่งคนยานยนต์ที่ “รามอินทรา” รับรู้และเข้าใจ ในสถานการณ์เยี่ยงนี้ยิ่งยากลำบาก ตัวเลขยอดขายก็ไม่สวยงาม ไม่ถึงเป้าหมายหรือขอแค่ใกล้เคียงก็ยังยากเลย ไม่แปลกใจที่จะไม่ค่อยได้ พบ ได้สื่อสารกับใครเหมือนเมื่อวันวาน รวมถึงจำนวนคนยานยนต์ที่เป็นเหมือนมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ นั้น ก้อ…ถึงเวลาหดหายไปด้วยเงื่อนไขแห่งวิถีการทำงาน ไม่……หน้าที่ก็มีเกษียณไปตามกาลเวลา เมื่อเปลี่ยนคนก็เหมือนเปลี่ยนคนรู้จัก จากคุ้นเคยก็ไม่คุ้นเคย ยิ่งวิถีการสื่อสารเปลี่ยนไปด้วย ยิ่งทำให้เกิดเป็นความห่างเหินโดยอัตโนมัติ  วันนี้กับวันวาน คนยานยนต์ที่เป็นส่วนหนึ่งของมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ ห่างหายและเจอะเจอกันน้อยลงไปโดยอัตโนมัติ นี่เป็นวิถีที่เริ่มชัดเจนขึ้นเป็นลำดับ

“รามอินทรา” ที่ยังมีวิถีแห่งคนสื่อสิ่งพิมพ์ เป็นคนที่เขียนคอลัมน์มากกว่าเขียนข่าว จึงไม่รู้สึกแปลกใจอะไร ที่งานเขียนวันนี้ ยากขึ้นกว่าวันวาน ไม่แปลกใจทำไมถึงไม่มีใครอยากเขียนคอลัมน์ รวมถึงวิถีแห่งการทำงานแบบสื่อยุคใหม่ ก้อ…นิยมที่จะนำเสนอแบบเน้นความรวดเร็วมากกว่าเน้นเรื่องการค้นหาข้อมูล โดยเฉพาะตัวละครที่เขียนยากกว่าเขียนข่าว ที่มีข้อมูลส่งตรงจากคนยานยนต์ แค่ก็อปปี้ลงให้ก็เป็นอันจบข่าว ทำไมถึงต้องหาความยุ่งยากใส่ตัว ยิ่งการเขียนถึง “คนบริษัท” หรือ “คนทำงาน” ถ้าไม่มีความคุ้นเคย อย่าคิดว่าจะมีข้อมูลมาเขียนถึงได้ง่ายๆ สุดท้าย…ก็เขียนข่าวแบบก็อปปี้เพรส นั้นโอเคและง่ายที่สุด ไม่ต้องคิดเยอะไม่ต้องค้นข้อมูลให้เสียเวลาอีกด้วย

วังวนของ “รามอินทรา” จึงยังต้องเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ รวมถึงมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ ที่ต้องหาเรื่องราวมาเขียนให้อ่านกันทุกสัปดาห์ ยังไงก็เป็นกำลังใจช่วยติดตามอ่านกันเยอะๆนะครับ

ขอบคุณและรักทุกคนนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

20 พฤศจิกายน 2567