งานบางกอก อินเตอร์เนชั่นแนล มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 45 ผ่านพ้นไปเรียบร้อย ด้วยความสำเร็วของตัวเลขคนเข้าชมงาน 1,610,972 คน ยอดจองรถ 58,611 คัน ก้อ…น่าจะเป็นนิมิตหมายที่ดีกับยานยนต์เมืองไทย ปีนี้…รถไฟฟ้าเข้ามาเติมเต็มความคึกคัก แต่ที่เกินความคาดหมาย “รามอินทรา” ยกนิ้วให้เป็นนรถไฮบริด จาก 2 ค่ายยักษ์ โตโยต้าและฮอนด้า จนน่าจะเป็นอีกทางเลือกของคนอยากมีรถ กลายเป็นสีสันของความคึกคัก โดยเฉพาะช่วงวันหยุด หรือเสาร์-อาทิตย์ 2 วันสุดท้าย คนแน่นมาก และไม่ใช่แน่น เพราะแค่อยากมาเดินเล่น แต่เป็นคนตั้งใจจะเข้ามาเลือกดูรถไฟฟ้าที่กำลังเป็นกระแส และมีให้เลือกเป็นสิบยี่ห้อ ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นเมดอินไชน่าทั้งนั้น นอกนั้นก็มีประปรายพอให้คนเดินเข้าบูธ 

ปีนี้…ด้วยความที่มีรถไฟฟ้าเข้าร่วมงานเยอะมาก ทำให้ “รามอินทรา” ต้องหามุมไว้สำหรับหย่อนขาบ้าง ก็เป็นเจ้าประจำ “บูธลามิน่า” ซึ่งน่าจะมาด้วยเหตุผล…คุ้นเคยกับกลายคน จริงๆแล้วน่าจะเป็นเพราะ “รามอินทรา” เขียนถึง “คนเป็นเจ้าของลามิน่า” ที่ชื่อ “จันทร์ในนภา” จันทร์นภา สายสมร บ่อยครั้ง และจะถูกส่งต่อเข้าไลน์คนลามิน่า จนทุกคนรู้จักชื่อ “รามอินทรา” โดยอัตโนมัติ บางคนก็รู้จักบางคนก็ไม่รู้จัก ที่สำคัญ…อาจเป็นเพราะ “รามอินทรา” นั้นสนิทกับ “กุ้ง ก้ามโต” ภัทรา ธรรมวิญญู เป็นอันดับแรก ก็ตั้งแต่ยังเป็น “คนสื่อ” ของเครือยานยนต์ จนมาเป็นคนลามิน่า ยิ่งสนิทกันมากขึ้น และทำให้ต้องรู้จัก “คนสนิทพี่กุ้ง” อย่าง “ปั๊บ” มานิตย์ ฟ้าขาว และ “ภูมิ” ศุภกร ศรีชนะ แบบเจอกันมีเรื่องเม้าท์กันไม่เลิก 

ด้วยเหตุนี้…ที่ปักหลักสำหรับงานมอเตอร์โชว์ จึงเป็นบูธลามิน่า ที่ในแต่ละวันต้องเจอ 2 หน่ม “ปั๊บ-ภูมิ” แถมยังมี “กาแฟแก้วเดียว” ที่ “ภูมิ” คอยเป็นผู้จัดการ ปีนี้…เราสองคนมีเจ้าประจำ เป็นร้านกาแฟที่อยู่ภายในงานนั่นแหละ แก้วหลักเป็นชอคโกแลตปั่น ที่ใช่นมกล่องจากออสเตรเลีย มีโอกาสเมื่อไหร่เป็นต้องพากันเดินไปหา หรือบางครั้งก็จะชวนกันแวะไปที่บูธเนต้า ที่ “จิม” ธิราพร ย้อยแสง สั่งเจ้าหน้าที่ให้คอยดูแลเรื่องกาแฟ และขนมนมเนย หรือนานๆครั้งก็แวะไปบูธวอลโว่ ที่ “นู๋ต่าย” ณัฏฐา จิตราคม มีเมนูเด็ดไว้ให้ติดใจ ก้อ…วนเวียนอยู่แค่นี้แหละ 

ปิดงานแล้ว…ขอบคุณทุกคนที่ทำให้ “รามอินทรา” มีที่พักพิง โดยเฉพาะ “ภูมิ” ที่เป็นเหมือนเพื่อนเดิน แต่ละวันได้เจอกันก็เป็นอีกความผูกพัน ขอบคุณ “คนลามิน่า” ที่ดูแลเป็นอย่างดี โดยเฉพาะทีมพริตตี้ที่รู้จักบ้างไม่รู้จักบ้าง ขอบคุณที่ดูแลกันแบบรักจริงๆ ขอบคุณที่จำกันได้แบบเจอกันเป็นทักอบบไม่ผิดตัว  

ขอบคุณ “คนลามิน่า” ที่มอบมิตรภาพแห่งมอเตอร์โชว์ให้กับ “รามอินทรา”  

มากกว่าขอบคุณ 

“รามอินทรา” 

บ้านชินเขต 

10 เมษายน 2567