ยิ่งนับวัน… “คนสื่อ” ยิ่งอยู่กันยากยิ่งขึ้น เมื่อสถานการณ์เศรษฐกิจด้านเศรษฐกิจยังไม่มีแนวโน้มว่าจะโอเคขึ้น ไม่ว่ารถไฟฟ้าหรือรถน้ำมัน วังวนยังคงยากลำบาก การจะหางบสนับสนุนจากคนบริษัท เป็นเรื่องลืมไปได้เลย เมื่อเป็นเยี่ยงนี้ “รามอินทรา” ก็คงไม่แปลกใจ ถ้าหลังจากนี้อาจได้เห็น “คนสื่อ” ลดจำนวนลง ยิ่งคนสื่อยุคออนไลน์ที่การเกิดนั้นง่ายมาก และแน่นอนการปิดฉากก็เป็นเรื่องง่ายยิ่งกว่า ถ้าจะให้ตอบว่า…คนสื่อมีจำนวนมากน้อยแค่ไหน คงเป็นเรื่องยากที่จะหาคำตอบ ด้วยเหตุผล…การเกิดนั้นมีต้นทุนแค่ “มือถือเครื่องเดียว” จึงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ที่แปลกเป็น “คนสื่อ” ที่อยากบอกไม่คุ้นชิน ล้วนแต่เป็นคนแปลกหน้าแปลกตาขึ้นทุกวัน รวมถึง… “คนสื่อดั้งเดิม” ที่เติบโตมาด้วยกันนั้น ไม่เปลี่ยนแปลงก็หายหน้า สุดท้าย…เหลือจำนวนที่น้อยยิ่งกว่าน้อย

เขียนถึง “คนสื่อ” ที่ “รามอินทรา” ยังคุ้นเคย เพราะเคยเป็น “คนสื่อสิ่งพิมพ์” มาเหมือนกัน แถมห้วงเวลาหนึ่ง…ยังเคยเป็น “คนกรังด์ปรีซ์” อีกด้วย “รามอินทรา” กำลังเขียนถึง สุรมิส เจริญงาม แห่งขับซ่า ที่มักจะเจอตัวเป็นๆตามงานซะมากกว่า ที่เหลือก็เป็นการกริ๊งกร๊างคุยกัน วันนี้… “สุรมิส” ถือเป็นคนสื่อสายยานยนต์ที่ได้รับการยอมรับและยังคงสามารถดำรงอยู่ได้ ด้วยบุคลิกและวิถีการทำงานที่ชัดเจน เป็นบุคลิกของตัวเอง ก็ไม่แปลกใจที่จะได้รับการยอมรับ และวันนี้ทำให้ยังคงเป็น “ขับซ่า” ที่คนยานยนต์ให้การยอมรับและพร้อมที่จะสนับสนุน “รามอินทรา” มักจะหาเวลากริ๊งกร๊างคุยกับ “สุรมิส” เพื่อถามถึงสารทุกข์สุกดิบบ้าง คุยเรื่องวิถีการทำงานบ้าง คุยเรื่องทิศทางของยานยนต์ไทยบ้าง ซึ่งเป็นการเติมเต็มบางเรื่องราวที่อยากรู้ จึงไม่แปลกใจกับการยังเป็นคนสื่อคุณภาพที่ได้รับการยอมรับอย่างแท้จริง ยังเป็น “สุรมิส ขับซ่า” ที่ไม่จำเป็นต้องเกาะท้ายใคร ด้วยคุณภาพของตัวเองเต็มร้อย

ก้อ…เป็นอีกคนมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ ที่ “รามอินทรา” ถือโอกาสหยิบมาเขียนถึง ซึ่งก็ยอมรับตรงๆว่า ยิ่งนับวันยิ่งเหลือน้อยลง สิ่งที่สำคัญที่สุด…ต้องรู้จักตัวเองด้วยว่า…จุดยืนเป็นเยี่ยงไร? ไม่ใช่จุดยืนคือการเดินตามหรือเดินเกาะใครต่อใคร ต้องคิดเองเออเอง สร้างบุคลิกที่ชัดเจน  เพราะจะทำให้นำพาความสำเร็จที่ยั่งยืนอีกด้วย “รามอินทรา” ยอมรับวันนี้มีความสุขพอสมควรกับความสำเร็จที่ตัวเองสร้างไว้ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือพิมพ์ยวดยาน หรือ เว็บไซต์…รามอินทรา ที่ยังดำรงอยู่ได้ และยังสามารถเป็นจุดรวมคนที่อยากเรียนรู้ ในวิถีแห่งคนสื่อ โดยเฉพาะสื่อสิ่งพิมพ์ที่ถูกผลักให้เป็นสื่อดั้งเดิม แต่ถ้ายังมีคุณภาพ ยังไงก็ยังสามารถยืนหยัดอยู่ได้ ด้วยความรู้ความสามารถของตัวเอง ไม่ต้องแอบเกาะหลังใคร แล้วคุยว่า…ตัวเองประสบความสำเร็จ

วันนี้… “รามอินทรา” ยังโชคดีที่ยังมีงานเขียนหนังสือ สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ที่อยากให้ติดตามอ่านกัน เพราะเป็นอีกบุคลิกของคนเขียนหนังสือ ที่หายากขึ้นทุกวัน ลองอ่านดูนะครับ

ยังไงก็อยากให้อ่าน ขอบคุณนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

11 มิถุนายน 2568