“รามอินทรา” คุยกับพรรคพวกคนบริษัท ถึงวิถีการทำงานของค่ายยานยนต์ ที่ใช้ “เอเจนซี” ทำงานให้ โดยเฉพาะการเชิญ “คนสื่อ” ไปร่วมงาน ไม่ว่าจะเป็นงานเปิดตัว เปิดโรงงานหรือแม้กระทั่งการทดสอบรถ การใช้ “เอเจนซี” เฉพาะกิจ ทำให้รู้สึกแปลกๆแปร่งๆ เพราะทุกครั้งที่ได้รับสายก็คือ…ไม่รู้จักไม่รู้ว่าเป็นใคร แค่แนะนำตัวแล้วก็บอกรายละเอียดยังงั้นยังงี้ เป็นอันเสร็จงาน ก้อ…ยอมรับตอบปฏิเสธไปทุกครั้ง เพราะไม่รู้จักจริงๆ แล้วบางครั้ง…งานที่เชิญก็เหลืออีกแค่ 2-3 วัน ล่าสุด…ก็เป็นบริษัทรถไฟฟ้า กริ๊งกร๊างมาเชิญไปเปิดโรงงาน อยากรู้เหมือนกันว่า…เชิญไปยังงั้นแหละ เพราะดูเหมือนว่า…คุยจบก็เป็นอันจบข่าว

วันนี้…สิ่งที่น่าเป็นห่วง จำนวนคนสื่อที่มากมายเกินกว่าจะรู้จัก ทำให้อดเป็นห่วงพรรคพวกคนสื่อ ที่คุ้นเคยกันไม่ได้ เพราะเชื่อว่า…คนสื่อรุ่นใหม่น่าจะไปทุกงานที่ถูกเชิญแหละ แต่สิ่งที่เป็นปัญหา อยากรู้…ถ้าทุกบริษัทโดยเฉพาะรถไฟฟ้า เค้ามีแต่เชิญทำข่าวล่ะ แต่…อย่าถามเรื่องงบสนับสนุนนะ ไม่มีหรอก หรือจะมีก็น่าจะมีแค่ตัวเลือกเบอร์ต้นๆ นั่นแหละ หน้าใหม่ๆ เค้าเชิญแต่ทำข่าวเท่านั้น หรือล่าสุดที่พรรคพวกคุยให้ฟัง ขอยืมรถมาทดสอบให้ทั้งรถให้ทั้งรายละเอียดที่จะต้องเขียน เหมือนว่าจะแค่เอารถมาขับเล่น แล้วเขียนตามสคริปเป็นอับปิดข่าว รูปก็มีให้เรียบร้อยอีกด้วย

ก้อ…เมื่อวังวนแห่งโลกของการสื่อสาร ยุคนี้ที่ “รามอินทรา” เขียนมาตลอดว่า…เป็นก็อปปี้เพรส ไม่ต้องคิดอะไรเยอะแยะ แค่ส่งข่าวเป็นอันจบข่าว ขนาดค่ายใหญ่ๆยอดจองเยอะแยะ ขอโทษอย่าถามถึงงบโฆษณานะ ส่ายหัวเป็นพัดลมเลยล่ะ ด้วยประการฉะนี้…วังวนแห่งคนสื่อยุคออนไลน์ จึงน่าเป็นห่วงยิ่งนัก เพราะมีงานทำแต่อาจจะไม่มีเงินใช้ หรือบางครั้ง…ถ้าใจกล้าพอก็อาจจะอาศัยร่มเงาพรรคพวก ลากไปจูงมา ถ้าทำยังงั้นได้หรือมีร่มเงาให้ ก้อ…พอจะสบายและเอาตัวรอดได้ หรือยิ่งถ้ามีเงินเดือนเป็นต้นทุนยิ่งโอเค ไม่ต้องคิดอะไรเยอะแยะ เผลอๆก็ดับได้เหมือนกันนะ

“รามอินทรา” ยังคงโชคดีที่วันนี้ยังมีงานทำ ยังมีงานเขียนเป็นประจำทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ เป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ยังไงก็อย่าลืมติดตาม และเป็นกำลังใจให้กันนะครับ จะได้มีแรงเขียน และหาข้อมูลและตัวละคร มาเขียนให้อ่านกันต่อไปนานๆ ขอบคุณนะครับ

ยืนยัน…จะเขียนให้อ่านกันต่อไปนานๆ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

14 พฤษภาคม 2568