ในงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 46 เพิ่งปิดฉากลงไป “รามอินทรา” มีโอกาสได้เจอะเจอพรรคพวกคนสื่อ สายรถจักรยานยนต์ ที่รู้จักกันมานานถึงนานมาก ก็น่าจะตั้งแต่ “สื่อสิ่งพิมพ์” ยังรุ่งเรือง วันนี้…เมื่อโลกของการสื่อสารเปลี่ยนไป “คนสื่อ” ก็ต้องเปลี่ยนแปลง เพื่อความอยู่รอด แต่โลกของการสื่อสารยุคใหม่นั้น เกิดง่ายและดับง่ายแค่มือถือเครื่องเดียว ก็เป็นเจ้าของสื่อได้แล้ว พรรคพวกที่รู้จัก…ก็ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่…ยังไงก็ยากลำบากกว่า โดยเฉพาะ…การดูแลจากคนบริษัท ที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความยากลำบาก เมื่องบที่ได้รับลดน้อยลงไปเยอะมาก ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากจะปฏิเสธ มีให้น้อยยังไงก็ยังโอเคกว่าไม่มี ได้ยินแล้วรู้สึกใจหายเหมือนกัน เพราะรู้ว่า…ทุกคนต้องเอาตัวรอด และอยู่ให้ได้

สิ่งที่ยังน่ายินดี…ยังมี “คนบริษัท” อีกหลายค่ายที่ยังคงให้การสนับสนุน และยังไม่ยอมปล่อยมือกัน เพียงแต่ด้วยวิถีทางของแต่ละบริษัทที่เปลี่ยนแปลงไป ทุกคนต้องเอาตัวรอด ทุกคนต้องอยู่ให้ได้ “รามอินทรา” เองก็ต้องอยู่ให้ได้ด้วยเหมือนกัน เพียงแต่อาจโชคดี ที่ยังสามารถประคับประคองตัวเอง ก้อ…ยอมรับนะ กว่าจะก้าวผ่านมาจนถึงวันนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องใช้ความเป็นส่วนตัวและกล้าที่จะแตกต่าง ซึ่งในช่วงแรกๆที่ “สื่อสิ่งพิมพ์” ยังรุ่งโรจน์ ก็ยังต้องฟันฝ่าหลากหลายอุปสรรค กว่าจะมาถึงวันนี้ ก็ยากลำบากพอสมควร แต่สุดท้าย…ก็สามารถก้าวผ่านทุกอุปสรรค จนมาถึงวันนี้วันที่สามารถยืนได้ค่อนข้างจะมั่นคง แต่ “ยวดยาน” เวลาก็ผ่านมาถึงปีที่ 27 แล้ว และเชื่อว่า…จะยังคงสามารถฟันฝ่าอุปสรรคต่อไปได้อีก

วันนี้… “รามอินทรา” ยังเชื่อมั่นว่า คนบริษัทยังคงมีความผูกพันยังคงความห่วงใย และยังอยากจะช่วยเหลือ “คนสื่อ” โดยเฉพาะคนสื่อที่มีความผูกพันกันมา เคยช่วยเหลือเกื้อกูลกันมา เพียงแต่…งบที่ได้รับไม่อาจจะทำได้ดั่งใจ ยิ่งภายใต้การดูแลของ “นายญี่ปุ่น” ที่ไม่เคยมีความผูกพัน มารับงานทำหน้าที่เสร็จ ถึงเวลาก็กลับประเทศ จึงต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ถึงเป้าหมายที่ต้องการ ด้วยประการฉะนี้… “รามอินทรา” จึงห่วงใย “วันพรุ่งนี้” มากกว่า เมื่อ “คนสื่อ” รุ่นใหม่เพิ่มขึ้นมากมาย ทำอะไรก็ตามใจตัวเอง รับข่าวแล้วก็นำเสนอ ไร้ความผูกพัน ไร้ความรับผิดชอบ และน่าจะเป็นปัญหาของการที่ “คนบริษัท” ไม่อาจดูแลได้ครบถ้วน เมื่อเป็นเช่นนี้…ยังไม่รู้เลยว่า… “คนสื่อ” จะทนได้นานสักแค่ไหน?

สำหรับ “รามอินทรา” ยังคงมีงานทำยังคงมีงานเขียนหนังสือทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ เป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกัน จะได้มีพลังที่จะหาเรื่องราวมาเขียนให้อ่านกัน เชื่อว่า…น่าจะมีประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย ฝากติดตามกันด้วยนะครับ

ด้วยความขอบคุณมากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 เมษายน 2568