สัปดาห์ที่ผ่านมา… “รามอินทรา” เขียนความคิดถึงอดีต “คนบริษัท” ที่ผันตัวเองจากคนสื่อมาเป็นคนบริษัท มีความสนิทสนมกันจนวันนี้…ก้าวผ่านชีวิตจากคนบริษัทสู่คนของครอบครัว ที่ “รามอินทรา” ยังไม่สามารถล่วงรู้เลยว่า ชีวิตวันนี้เป็นเยี่ยงไร? แต่ก็ยอมรับยังมีความผูกพัน ยังอยากเจอะเจอและยังสามารถสื่อสารหากันได้ ก้อ…เป็นแค่ความรู้สึกที่อยากให้ วันนี้…มีคนที่เราสามารถรู้สึกดีๆได้ ไม่ใช่คนที่หน้าอย่างหลังอย่าง เหมือนคนหลายคนที่ “รามอินทรา” รู้จักและเคยเจอะเจอมา ความจริงใจนั้น บางครั้งเราค้นหามาตลอด พอจะได้เจอะเจอ หรือบางครั้งก็แทบไม่เคยได้เจอะเจอ เลยไม่แปลกใจทำไมถึงคิดถึง…คนบางคน

ในโลกของการสื่อสาร “รามอินทรา” ยอมรับเป็นการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างจากวันวานโดยสิ้ยเชิง เพราะไม่สามารถรับรู้ตัวตนที่แท้จริง เมื่อทุกการสื่อสารนั้นผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ผ่านการนำเสนอในรูปแบบที่ไม่ได้เจอตัวเป็นๆ ไม่อาจสัมผัสความรู้สึกที่แท้จริงได้ การสัมผัสผ่านการสื่อสารที่เป็นตัวหนังสือยิ่งคาดเดายาก เพราะสามารถ “ก็อปปี้เพรส” ได้แบบไม่มีใครสู้ นอกจากตัวเองเท่านั้นที่รู้เองสื่อสารเอง สุดท้าย…เลยไม่รู้ว่า…การสื่อสารผ่าหน้าจอนั้น เป็นมิตรภาพผ่านเว็บไซต์ ได้จริงจังหรือไม่? ก้อ…แค่เป็นความรู้สึกของ “รามอินทรา” ที่วันนี้…อยู่ทั้งโลกของการสื่อสารดั้งเดิม และการสื่อสารสมัยใหม่ เป็นอีกความโชคดีอย่างแท้จริง

วันวาน… “รามอินทรา” เคยปฏิเสธโลกการสื่อสารสมัยใหม่ และไม่เคยคิดว่าวันนี้…กลับเข้ามาอยู่ในวังวนของการสื่อสารสมัยใหม่ได้ แถมยังมีความสนุกกับการทำงานอีกด้วย รวมถึง…การสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ ได้ในระดับหนึ่ง อย่างน้อย…ก็มีบ้านหลังเล็กๆ เอาไว้เป็นที่พักพิงได้อีกด้วย ไม่เคยคิดเรื่องแบบนี้เหมือนกัน บ้านหลังเล็กๆ ที่เป็นบ้านของเรา บ้านที่สร้างด้วยความรู้ความสามารถ ไม่ต้องพะเน้าพะนอเอาใจใคร แต่ที่โชคดีกว่านั้น…บ้านหลังใหม่ “รามอินทรา” ก็ยังสามารถพักพิงได้แบบอบอุ่น ด้วยเพราะ “เจ้านาย” เชื่อมั่น ในวิถีการทำงานด้วยเช่นกัน ไม่ยังงั้น…วันนี้…หนังสือพิมพ์ยวดยาน คงไม่สามารถดำรงอยู่ได้ยาวนานถึงปีที่ 25

ในวัย 72 ขวบ “รามอินทรา” รู้สึกมีความสุขกับชีวิตการทำงาน ที่เป็นวิถีที่ตัวเองรักมากที่สุด เพราะสามารถเขียนหนังสือให้อ่านกันได้ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก เป็นความสุขที่ได้เขียนสิ่งที่ตัวเองรัก ขอบคุณ “คนรักกัน” ที่ยังดูแลกันยังสนับสนุนกันแบบรักไม่ยอมปล่อยมือ 25 ปีของ “ยวดยาน” 10 ปีของ “เว็บไซต์…รามอินทรา” คือบทพิสูจน์ว่า “รามอินทรา” ยังมีความสำเร็จที่จับต้องได้ เป็นอีกความสุขในวิถีของ “รามอินทรา” ที่เชื่อว่า…เป็นความสุขที่แท้จริง

ขอบคุณทุกความสำเร็จ ขอบคุณทุกคน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

8 พฤศจิกายน 2566