ก้อ…เคยพยายามนั่งนับคนที่ “รามอินทรา” เคยรู้จัก ที่อยู่ในแวดวงคนยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็น “คนบริษัท” หรือ “คนสื่อ” วันนี้ต้องยอมรับว่า ที่เจอะเจอจริงๆนั้นน้องถึงน้อยมาก และยิ่งนานวันก็ยิ่งน้อยลงไปอีก หลายคนต้องยอมรับว่า…ขาดการติดต่อ หลังจากที่เจ้าตัวเกษียณบ้าง โยกย้ายงานบ้าง แรกๆ ก็ยังกริ๊งกร๊างคุยกัน แต่พอนานๆไปก็ไม่ได้คุยกัน บางคนก็ต้องบอกว่าส่วนมากมักจะไม่ค่อยรับสายแล้ว หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลง พอค่อยๆห่างกันไป สุดท้ายก็เหมือนทางใครทางมัน ก้อ…เสียดายเหมือนกันนะ มีหลายคนที่ต้องบอกสนิทกันมากจนไม่คิดเลยว่า สุดท้ายก็กลายเป็นไม่รู้ความเคลื่อนไหวกันไปเลย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลกลใด แต่…ก็ต้องยอมรับในการเปลี่ยนแปลง ด้วยเชื่อว่า…ทุกคนน่าจะมีเหตุผลส่วนตัว และไม่ตั้งใจที่จะห่างหาย แต่…เมื่อห่างๆไป เลยต้องเลยตามเลย จนไม่รู้ว่า…จะติดต่อกันได้อีกมั้ย ถ้าถาม “รามอินทรา” ยอมรับยังอยากคุยด้วยเหมือนเดิม

ล่าสุด… “รามอินทรา” ก้อ…เจอพรรคพวกที่กริ๊งกร๊างคุยกันบ่อยครั้ง ไม่รู้ว่าไปพูดท่าไหนจนเค้าไม่พอใจ เลิกการติดต่อไปเลย ยอมรับบางครั้งด้วยวิธีสื่อสารสไตล์ “รามอินทรา” นี่แหละ ทำให้เจอะเจอเรื่องราวสไตล์นี้บ่อยครั้ง แต่…ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรนัก เพราะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แค่ต่อไปคงต้องระวังคำพูดตัวเองไว้บ้าง ด้วยเหตุผล…บางครั้งเค้ารับได้ แค่บางคนเค้าอาจรับไม่ได้ แล้วก็จะเกิดปัญหา สุดท้าย…ก็ต้องเสียมิตรภาพไป เชื่อว่า…ถ้าคนที่รู้จักตัวตน “รามอินทรา” จริงๆ น่าจะเข้าใจแหละ แหม่…ห้วงเวลาของแต่ละคน ต่างก็มีช่วงที่บางครั้ง ก็มีผิดพลาดบ้าง บางครั้งก็มีเผลอพลั้งบ้าง แต่ถ้ารู้จักกันจริงจะรู้ว่า ห้วงเวลาที่ผ่านมานั้น “รามอินทรา” เคยให้ใครแบบนี้บ้าง เชื่อมั้ย…เคยขับรถไปหาพรรคพวกแบบไม่มีเหตุผล แต่รู้สึกว่าอยากไปให้กำลังใจ ก็ขับไปแบบไม่บอกกล่าว และโปรดอย่าถามว่าเขียนถึงใคร แค่เขียนเล่าประสบการณ์ให้ฟัง เพราะระยะนี้ต้องยอมรับข้อมูลเริ่มหมดสต็อก กว่าจะเขียนได้แต่ละคอลัมน์เล่นเอาอมปากกาจนเปียกไปเลย นึกอะไรขึ้นมาได้ ก็ต้องเขียนเรื่อยเปื่อยแบบนี้แหละ

อีกเรื่องหนึ่งที่ “รามอินทรา” พยายามเตือนตัวเอง ปีนี้ย่าง 76 ขวบแล้ว ใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายดีมั้ย เลิกห้วงคนโน้นเลิกถามหาคนนี้ เลิกเข้าไปวุ่นวายกับชีวิตคนอื่น มือถือใช้ก็ต้องจ่ายตังค์ ทำไม…ต้องเที่ยวกริ๊งกร๊างหาคนโน้นห่วงคนนี้ แล้วเป็นยังไง สุดท้าย..พอมีอะไรที่เค้าไม่โอเค ก็เป็นเราที่เจอะเจอปฏิกิริยา สู้อยู่กับตัวเอง นั่งเขียนต้นฉบับ ก้อ…สัปดาห์ละ 8 คอลัมน์ อยู่แล้ว ใน “ยวดยาน” 4 คอลัมน์ ใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีก 4 คอลัมน์ ยังไงก็อย่าลืมติดตามอ่านกัน 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ อยากให้ติดตามอ่านกันเยอะๆนะครับ และถ้า “รามอินทรา” จะห่างหายจากการกริ๊งกร๊างหาใครบ้างก็คงไม่ว่ากันนะครับ กลัวว่าจะไปพูดมากทำให้หงุดหงิด จะเสียเพื่อนโดยไม่ตั้งใจ ที่สำคัญไม่กริ๊งกร๊างก็ไม่ต้องเสียตังค์ เก็บไว้กินข้าวกินขนมดีกว่า

จริงมั้ยครับ…ท่านผู้ชม

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

15 กรกฎาคม 2569