ในโลกของ “คนสื่อ” เฉพาะการรับบท “บรรณาธิการบริหาร” ของหนังสือพิมพ์ยวดยาน ก้อ…ล่วงเข้าสู่วัยเบญจเพส เป็นอีกความสำเร็จที่ต้องบอก…คิดไม่ถึง ไม่ว่าจะเป็นช่วงเริ่มต้น ที่กว่าจะผ่านแต่ละก้าวผ่าน ยากลำบากจนเคยคิด…ไม่อยากไปต่อเพราะเส้นทางที่ขรุขระเหลือเกิน ยิ่งการเป็นสื่อในค่ายใหญ่อย่าง “กรังด์ปรีซ์” ที่ประสบความสำเร็จ ทั้งการจัดงานมอเตอร์โชว์ และการเป็นเจ้าของนิตยสารยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็นกรังด์ปรีซ์ มอเตอร์ไซต์ ออฟโรด หรือ XO Autosport ทำให้ “ยวดยาน” ที่เป็นหนังสือพิมพ์นั้น ถูกมองข้ามเพราะนิตยสารซะมากกว่า

แต่…สุดท้าย…ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเป็นหนังสือพิมพ์ยานยนต์ที่แตกต่างทั้งรูปแบบและวิธีการนำเสนอ ทำให้ทุกก้าวย่างแม้จะยากลำบาก แม้จะล้มลุกคลุกคลาน แต่ก็สามารถก้าวผ่านมาได้ กลายเป็น…ความมั่นคงที่ยืนยาวมาจนก้าวสู่ปีที่ 25 ที่ต้องบันทึกคำขอบคุณ…ถึงทุกคนยานยนต์ ที่ช่วยประคับประคองจนยืนได้อย่างมั่นคงในวันนี้ ที่สำคัญ…เป็นความเชื่อมั่นที่ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ที่ยอมรับในแนวทางของ “รามอินทรา” ปล่อยให้มีอิสระในการทำงาน จากความห่วงกังวลกลายเป็นความห่วงใย และหายห่วง เมื่อเห็นชัดเจนถึงเส้นทางที่ก้าวเดิน เพียงแต่ยืนเป็นพลังคอยสนับสนุนในโอกาสสำคัญ ก้อ…เพียงพอที่ “ยวดยาน” จะสามารถยืนตรงได้แล้ว

25 ปี…ของการรับบทคนหัวแถว “รามอินทรา” ผ่านคนยานยนต์มามากมาย มีทั้งผูกพันและไม่ผูกพัน หลายคนยังคงคิดถึงกันจนทุกวันนี้ และอีกหลายคนพอหมดหน้าที่ แล้วก็หมดความผูกพัน เป็นสัจธรรมที่ชัดเจนยิ่ง ที่น่าเสียดายหลายๆคนที่ “รามอินทรา” พยายามเชื่อมต่อความผูกพัน แต่…สุดท้ายก็จำเป็นต้องยอมปล่อยมือ ด้วยเหตุผล…เบื่อที่จะกริ๊งกร๊างหาหรือบางครั้งไลน์หา ก้อ…เจอะเจอแต่ความเงียบบางคนไม่ยอมรับสายด้วยซ้ำ ไม่รู้เป็นเพราะเปลี่ยนเบอร์หรือไม่? แต่…ยืนยันตั้งแต่วันแรกที่ใช้มือถือ จนถึงวันนี้ยังคงใช้เบอร์เดิม และไม่เคยคิดจะเปลี่ยนเบอร์อีกต่างหาก จึงรับรู้ได้ถึวการห่างเหินของ “คนยานยนต์” ที่ถอยห่างจากวงการ นี่ก็เป็นอีกสัจธรรมของคน วันเปลี่ยนเวลาผ่าน…ทุกอย่างก็อาจเปลี่ยนแปลง

วันนี้…ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น “รามอินทรา” ยังดำรงอาชีพเป็นคนเขียนหนังสือ ทั้งในยวดยานและใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” ที่เขียนให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก รักชอบอย่างไร? ก็อยากให้ติดตามเป็นกำลังใจกัน เพราะนี่คือ…สื่อสิ่งพิมพ์แบบดั้งเดิม ที่ยังคงอยู่อย่างมั่นคง ยังไงก็อยากให้ประคับประคองกันต่อไป

ด้วยความขอบคุณเป็นที่สุด

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

5 กรกฎาคม 2566