คำถามที่น่าสนใจ…เป็นคำถามที่ถามตัวเองอยู่บ่อยครั้ง รวมถึงถูกพรรคพวกถามอีกด้วย วันนี้ “คนสื่อสายยานยนต์” ชีวิตจะเป็นเยี่ยงไร? เมื่อสถานการณ์เริ่มคลี่คลายขึ้น “คนยานยนต์” กลับมาคึกคักอย่างชัดเจนเพียงแต่…ในความคึกคักนั้นยังมีคำถาม…ที่น่าสนใจ ความคึกคักนั้น…คึกคักเฉพาะคนทำงานหรือเปล่า? ส่วน “งบประมาณ” ยังคงเหมือนเดิม ถึงมีก็มีน้อย หรือยังไม่สามารถใช้จ่ายได้อย่างเต็มไม้เต็มมือ เกือบทุกบริษัทจำเป็นต้องใช้จ่ายแบบ…น้ำไม่เต็มท่อเหมือนเดิม

ในขณะที่จำนวน “คนสื่อ” นั้นเพิ่มขึ้นเป็นหลายเท่าตัว จากยุค “คนสื่อดั้งเดิม” มาสู่ยุค “คนออนไลน์” จากหลักร้อยเป็นหลักหลายร้อย สิ่งที่น่าเป็นห่วง…วันนี้…การนำเสนอของ “คนสื่อ” คือการก็อปปี้เพรส ไม่มีการปรับแต่งอะไรมากขึ้น รวมถึงรูปแบบการนำเสนอ ก็เหมือนๆกัน เป็นเหมือนการนำเสนอที่เน้นความเร็วเป็นด้านหลัก “รามอินทรา” คุยกับพรรคพวกเล่าให้ฟังว่า…ขนาดคนที่ถูกอุปโลกขึ้นเป็นหัวแถว ยังเก่งพูดมากกว่าเก่งเขียน วันๆเอาแต่สร้างภาพอวด แล้วก็แปลกที่ดันทุรังโดนใจคนเป็นนายอีกซะด้วย เลยไม่แปลกใจ…ทำไมถึงได้ดิบได้ดีแบบเพื่อนฝูงเป็นงง คำถามที่น่าสนใจ…สุดท้ายแล้วจะอยู่กันเยี่ยงไร? เมื่อพูดเก่งแต่หาตังค์ไม่เป็น

ปี 2566… “รามอินทรา” เชื่อว่า…แวดวงคนยานยนต์นั้น ยังไงก้อ…คงดีกว่าช่วงที่ผ่านมา ที่เจอะเจอโควิด-19 จนแทบไม่ได้ทำมาหากินแบบเป็นเรื่องเป็นราว การเปิดตัวของรถยนต์หลากหลายรุ่นในงานบางกอก มอเตอร์โชว์ เป็นคำตอบที่ชัดเจน เมื่อเป็นเยี่ยงนี้ “คนสื่อ” สายยานยนต์ ก็คงต้องปรับวิธีการนำเสนอใหม่ การจะสามารถยืนอยู่แถวบนได้ ไม่ใช่แค่พูดเก่งแอคชั่นเก่ง แต่ต้องพูดเก่งทำเก่ง และนำเสนอเพื่อให้ได้ตังค์อีกด้วย ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนพูดเองเออเอง หรือพูดเพื่อให้ตัวเองดูดีเท่านั้น

“รามอินทรา” โชคดีที่วันนี้ ไม่จำเป็นต้องไปแก่งแย่งชิงดีกับใคร อยู่ในพื้นที่ของตัวใคร ที่มีหนังสือพิมพ์ยวดยาน เป็นหลักและมี “เว็บไซต์…รามอินทรา” เป็นด้านรอง ทุกสัปดาห์ต้องเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และยังมีงานเขียนใน “ยวดยาน” อีก 4 คอลัมน์ ก้อ…เป็นอีกความรักความผูกพัน ที่ทำให้สามารถดำรงอยู่ได้แบบสบาย รอแค่วันที่เบื่อเมื่อไหร่ ค่อยว่ากันอีกครั้ง วันนี้ถือว่ายังโอเคอยู่ ไม่ได้เดือดร้อนอะไร

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

22 มีนาคม 2566