“รามอินทรา” ละเลยไม่ค่อยได้เขียนถึง…คนรักกัน ที่เป็น “แฟนพันธุ์แท้” มานานถึงนานมาก อาจเป็นด้วยเพราะด้วยสถานการณ์ของโควิด-19 ต่อด้วยโอไมครอน ทำให้…ไม่สามารถติดต่อกันได้เหมือนเดิม หรือบางครั้งเคยกริ๊งกร๊างไปคุยด้วย ก็ไม่มีการรับสาย แรกๆก็ยังโอเค นานๆชักรู้สึกเหมือนกันว่า…ทำไม…เราต้องพยายามขนาดนั้น เพราะไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่เป็นหลายๆครั้ง สุดท้าย…ความพยายามก็เหลือน้อยลง และลงเอยด้วยการ…อย่าไปรบกวนเค้าดีกว่า เพราะกริ๊งกร๊างทุกครั้ง เสียตังค์นะครับ ไม่ใช่โทร.ฟรี ทำให้การเขียนถึง…เริ่มหดหายไปโดยอัตโนมัติ

รวมถึงสถานการณ์ความไม่ปลอดภัยกับการจะไปไหนมาไหน ทำให้ “รามอินทรา” งดออกงานของบริษัทที่ยังมีงานบ้าง หรือบางครั้งเป็นงานผ่านหน้าจอ ที่ “รามอินทรา” ไม่ถนัดนัก ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทีมงานติดตามกันเอาเอง เลยกลายเป็นอีกเหตุผลของการเจอะเจอพรรคพวก หรือคนบริษัทน้อยลงไปด้วย นานๆครั้งถึงจะได้แถไปร่วมงานบ้าง แต่ก็น้อยกึงน้อยจริงๆ เลยดูเหมือนไม่เอาใคร อยู่กับตัวเองซะมากกว่า

แต่…ที่น่าเป็นห่วง… “รามอินทรา” เคยถูกมองว่า เป็นคนชอบวิพากย์วิจารณ์ ทั้งๆที่บางครั้งก็ยังไม่รู้เลยว่า เกิดอะไรขึ้น? วันนี้…เลยใช้เวลาอยู่กับตัวเองมากกว่า ใครจะทำอะไร? ใครจะเป็นอะไร? และใครจะคิดอย่างไร? ก็ไม่เป็นไร? ปีนี้… 70 ขวบแล้ว พอแล้วไม่ได้เดือดร้อนอะไร? ไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็ไม่ได้เดือดร้อน ไม่ต้องยืมเงินใคร? เพราะกลัวยืมแล้วลืมใช้ เดี๋ยวจะกลายเป็นคนหวงหนี้ ชอบยืมไม่ชอบใช้ แถมยังชอบโชว์อีกต่างหาก

สุดท้าย… “รามอินทรา” เลยอยู่กับทีมงาน เขียนหนังสือ ทั้งใน “ยวดยาน” และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” สบายกว่ากันเยอะเลย ไม่ต้องสนใจใคร ใครรวย ใครชอบโชว์ แค่มีตังค์ใช้ไม่เดือดร้อนใคร ก้อโอเคแล้ว สัปดาห์นี้… “รามอินทรา” ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก อยากให้ติดตามอ่าน เพื่อจะได้มีพลังเขียนให้อ่านกันไปเรื่อยๆ เพราะถือเป็นสไตล์เฉพาะตัวจริงๆ หาอ่านได้ที่นี่ที่เดียว อย่าลืม…อ่านและเป็นกำลังใจให้กันนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

13 เมษายน 2565