ยอมรับ…วันนี้ชีวิตของการเป็น “คนสื่อ” นั้น “รามอินทรา” ผ่านเส้นทางการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ เมื่อ “สื่อสิ่งพิมพ์” กลายเป็นสื่อดั้งเดิมที่ถูกยกให้เป็น “สื่อดั้งเดิม” ไม่ทันสมัย เพราะสื่อยุคใหม่…เป็นการนำเสนอผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ใครก็ได้…สามารถเป็น “คนสื่อ” ได้ เป็น “เจ้าของ” ได้ เป็นการลงทุนที่ค่อนข้างต่ำ ใช้ทุนน้อยใช้คนทำงานน้อย เผลอๆเป็นทั้งเจ้าของทั้งทีมงาน เบ็ดเสร็จมีแค่คนเดียว เป็นทุกๆอย่าง ไม่มีใครมาคอยกำกับดูแล การนำเสนอเร็ว นำเสนอก่อน ก้อ…โอเคแล้ว

ที่ “รามอินทรา” เขียนถึง…ไม่ใช่ทั้งหมด แต่เป็น “คนสื่อ” รุ่นใหม่ซะมากกว่า เมื่อ “สื่อสิ่งพิมพ์” มีปัญหา ก้อ…ต้องเอาตัวรอดให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีการเช่นไร เพียงแต่…ถ้าคำนึงถึงอนาคต นั่นก็เป็นอีกประเด็นที่ต้องติดตามกันต่อไปว่า…จะอยู่นานแค่ไหน? และจะได้รับการยอมรับหรือไม่? เมื่อไม่ว่าใครก็สามารถเป็น “คนสื่อ” ได้ เพียงแค่เรียนรู้วิธีการนำเสนอ และเปิดตัวให้ “คนบริษัท” รับรู้หรือยอมรับเท่านั้น

อย่าแปลกใจ…ที่วันนี้จะมี “สื่อออนไลน์” เยอะถึงเยอะมาก เยอะจน “รามอินทรา” ยอมรับแทบไม่รู้จักใครเลย นอกจาก “คนสื่อ” หน้าเดิมๆ ที่ผันตัวไปเป็น “สื่อออนไลน์” รวมถึงก็ไม่ค่อยได้ออกงานบ่อยนัก เพราะเป็นช่วงโควิด-19 “หลายบริษัท” แทบไม่มีกิจกรรมอะไร? หรือถ้ามีก็ใช้วิธีการผ่านหน้าจอ ส่งผ่านแบบไม่สนใจว่า…จะเป็นอย่างไร? ขอแค่เสนอบนหน้าจอตัวเองก็ถือว่าได้ทำงานแล้ว “รามอินทรา” ยังโชคดีที่มีทั้ง “สื่อดั้งเดิม” และสื่อสมัยใหม่ สามารถทำงานได้ทั้งสองรูปแบบ

ด้วยประการฉะนี้…ในหนึ่งสัปดาห์จึงมีทั้งงานเขียนในหนังสือพิมพ์ยวดยาน และใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” แต่ทั้งสองด้านก็เป็นงานเขียนที่ไม่แตกต่างกัน เพราะไม่ใช่การก็อปปี้ข่าวมานำเสนอ แต่เป็นการเขียนในสไตล์ที่เป็นตัวเอง ด้วยข้อมูลที่ต้องสรรหาเอง โดยเฉพาะข้อมูลเกี่ยวกับ “คนบริษัท” ไม่ว่าจะเป็น “คนบริหาร” หรือ “คนทำงาน” ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ที่ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน 3 เรื่อง 3 สไตล์ ก้อ…อยากให้ติดตามเป็นกำลังใจกัน เพราะเป็นอีกความชัดเจนของการเขียนในนามปากกา “รามอินทรา” ที่แตกต่างและเป็นตัวเองชัดเจนยิ่ง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 มีนาคม 2565