“มอเตอร์โชว์” เปิดฉากแล้ว “โซ่หลุด” เดินลัดเลาะไปตามบูธต่างๆ ซึ่งเป็นปกติเพราะต้องหาข่าวมาเขียน และที่ขาดไม่ได้…บริเวณที่เป็นพื้นที่ของรถจักรยานยนต์ ที่เหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก โฟกัสน่าจะอยู่ที่ 2 ค่าย อย่างฮอนด้ากับยามาฮ่า จัดหนักจัดเต็มมั้ย? ตามสไตล์แหละครับ เพียงแต่…2 ปีหลังด้วยสถานการณ์ของวิกฤติ ที่ทำให้ความเต็มหดหายไปบ้างตามสถานการณ์ แต่…ก็ถือว่าเป็นอีกพื้นที่ ที่คนรักมอเตอร์ไซค์พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง รายละเอียดเรื่องข้อมูลรถ คงได้อ่านรายละเอียดกันไปแล้ว จากหน้า 7 ที่ “ปิ๋ว…ปิ๋ว” วรางคณา รัตนพันธ์ เรียงร้อยให้อ่านแบบเต็มจอ

“โซ่หลุด” คงไม่หยิบมาเขียนเหมือนหนังม้วนเก่า แค่อยากเก็บบางเรื่องราวมาให้อ่านกัน เพราะระยะหลังความอึกทึกครึกโครมรู้สึกจะหายไป ยิ่งบูธซูซูกิกับคาวาซากินั้น ชัดเจนยิ่ง อาจเป็นวิถีที่เปลี่ยนไป เมื่อ “คนบริหาร” เปลี่ยน วิธีนำเสนอก็เปลี่ยนไป “คาวาซากิ” นั้น ถือว่าชัดเจนตั้งแต่เบนเป้าไปเรื่องการส่งออก ที่ถือว่าประสบความสำเร็จ ทำให้วิถีแวะวิธีคิดในเมืองไทยเปลี่ยนไป เหมือนจะเอาใจแต่ “แฟนพันธุ์แท้” จริงๆ เท่านั้น เพราะในเมืองไทยมีเยอะพอสมควร เยอะจน “โซ่หลุด” รู้สึกว่า “คาวาซากิ” จะพอใจกับยอดขายที่เหมือนจะไม่ซีเรียสอะไร?

ขณะที่ “ซูซูกิ” นั้น…ก้อ…ต้องบอกตรงๆ วันนี้…ยังไม่รู้จะเขียนถึงใคร? ขนาด “เจ๊พลอย” พลอยไพลิน ศักดาเพชรศิริ ที่ “โซ่หลุด” เริ่มจะจำชื่อ-นามสกุลได้แล้ว ก็โบกมือลาซะยังงั้น ถ้าไม่บังเอิญกริ๊งกร๊างคุยกับ “เก่ง” ระพี พรเจริญมุสิกุล ก็คงจะงมโข่งกันต่อไป รวมถึงยอมรับ…ไม่สนิทสนมกับ “คนบริหาร” ของซูซูกิ โมโตเซลส์ เหมือนยุค “ไทยซูซูกิ” ที่อยู่ทุ่งรังสิต วันนี้…ยังคิดถึง “เฮียเลิศ” เลิศศักดิ์ นววิมาน อยู่เลย ก้อ…เป็นเรื่องที่น่าเสียดาย เพราะทุกครั้งที่จะเขียนถึง “ซูซูกิ” เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้

ก้อ…เป็นอีกครั้งที่ยอมรับ เขียนคอลัมน์นี้แบบไม่ค่อยมีความสุข เพราะไม่มี “ตัวละคร” ที่อยากเขียนถึง หรือจะเขียนถึงก็เขียนไม่สนุก ที่น่าเสียดาย…วันวานกับวันนี้แตกต่างกันแบบหน้ามือเป็นหลังมือ ยังไงก็จะพยายามหาข้อมูลมาเขียนถึงบ่อยๆ ซึ่งก็ยังไม่รู้ว่าจะเขียนได้แค่ไหน? หวังว่าจะโอเคขึ้นกว่าที่ผ่านๆ มา

เข้าใจตรงกันนะครับ ท่านผู้บริหาร