สัปดาห์ที่ผ่านมา…เป็นเหมือนการเริ่มต้นแห่งปีที่ “โซ่หลุด” และทีมงานยังคงเข้าทำงานเหมือนปีที่ผ่านมา ก้อ…แทบไม่รู้จัก Work From Home กันเลย ด้วยรูปแบบของ “ยวดยาน” ที่แตกต่างจาก “สื่อออนไลน์” โดยสิ้นเชิง ยอมเข้าออฟฟิศเจอหน้ากัน ได้คุยได้ปรึกษา อันเป็นเหตุสำคัญที่ทำให้สามารถดำรงอยู่ได้ แม้จะเจอะเจอวิกฤติเรื่องโควิด-19 ยังสามารถปิดเล่ม และวางตลาดได้แบบตรงเวลา ตั้งแต่ฉบับแรกจนถึงปัจจุบัน

การเข้าออฟฟิศ…ทำให้ “โซ่หลุด” ได้เจอะเจอกัลยาณมิตรที่เป็น “คนมอเตอร์ไซค์” คือ “คุณอา” อารักษ์ พรประภา ที่มาในลุคส์เดิมเพิ่มเติมคือเป็น “เสี่ยนิวลุคส์” และปักชื่อชัดเจนพร้อมสังกัดที่วันนี้เป็น “ไทยฮอนด้า” แล้ว และที่ยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้ โลโก Honda บนหน้าอกตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม เห็นมาแต่ไกล “คุณอา” เป็นเหมือนกัลยาณมิตรจริงๆ ไม่ถือตัวและไม่เคยลืม “โซ่หลุด” ทุกครั้งที่แวะเวียนมาหา “เจ้านาย” เป็นต้องบอก “ทีมงาน” ว่า…ต้องแวะไปหา “ทั่นพี่ธนิต” แบบเรียกขานกันจนติดปาก

อีกบุคลิก…เสียงจะส่งล่วงหน้าทุกครั้ง ก่อนจะตรงเข้ามาทักทายสวัสดีแบบถึงเนื้อถึงตัว แรกๆ “โซ่หลุด” รู้สึกเขินๆ เหมือนกัน เพราะระดับ “คุณอา” นั้น ธรรมดาซะที่ไหน เอาเงินมากองน่าจะใหญ่กว่าตัว “โซ่หลุด” ซะอีก ซึ่ง “ทีมงาน” ที่มาด้วยไม่ว่าจะเป็น “ฝน เม็ดกลาง” มนสิชา สังข์สุวรรณ “หนึ่ง แก้วเดียว” อกนิษฐ์ ธนะกุลมาส “โทนี่” ปฐมพล ฤดีวศิน และ “เจ” ธีระวัฒน์ ดุรงค์กวิน คุ้นเคยกับภาพนี้เป็นอย่างดี และนั่นทำให้คุ้นเคยตามไปด้วย

เขียนถึงทีมงานของ “ฝน เม็ดกลาง” ถือโอกาสขอบคุณซะตรงนี้เลย ที่ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเยี่ยงไร ยังคงนึกถึงกัน ยังคงห่วงใยกัน และยังคงสนับสนุนกันแบบไม่มีข้ออ้าง และถือเป็นทีมที่ไปไหนไปด้วยกัน “คุณอา” มีหน้าที่แค่ประสานกับ “คนสื่อ” หรือ “คนบริษัท” แต่…พอไปถึงขอโทษ “คุณอา” เดินนำหน้าโดยไม่ต้องแนะนำตัว แหม…ยุทธจักรนี้ใครไม่รู้จัก อารักษ์ พรประภา เดี๋ยวมีสิทธิ์โดนแสงวูบวาบที่เรียวนิ้วและข้อมือ “โซ่หลุด” เคยอยากถามแต่ไม่กล้าถาม หนักนิ้วหนักแขนบ้างมั้ย จะได้ช่วยใส่

“โซ่หลุด” ขอเขียนถึงเป็นการคารวะ “คุณอา” ที่เป็นกัลยาณมิตรแบบรักไม่เคยเปลี่ยน มีแค่ความผูกพันที่นับวันยิ่งเพิ่มพูน ยิ่งแนบแน่น ขอบคุณที่ระลึกถึงกันเสมอ ขอบคุณที่เป็น “อีกเสาหลัก” ของ “ไทยฮอนด้า” ที่ “คนสื่อ” ยังสามารถพึ่งพาและพึ่งพิงได้เสมอ เพราะตั้งแต่วันแรกที่รู้จักจนถึงวันนี้

ยังคงเป็น “อารักษ์ พรประภา” คนเดิม