2 เดือนสุดท้ายของปี 2569 ก้อ…ยอมรับว่าเวลาผ่านไปรวดเร็วจริงๆ ทั้งๆที่จะว่าไปแล้ว สถานกาณ์โดยรวมไม่ค่อยโอเคนัก ไม่ว่าจะเกิดสงครามตะวันออกกลาง หรือปัญหาจากเรื่องของธรรมชาติ ฝนตกแค่ 3 วัน ใครจะคิดบ้างว่า…ก่อให้เกิดปัญหามากมายจากผลพวงของน้ำท่วม ที่สร้างความเสียหายแบบแทบหมดตัว บางแห่งบางจังหวัด น้ำท่วมขังเป็นเดือนๆ สภาพของคนที่เจอะเจอ นั่งฟังข่าวแล้วแทบไม่อยากมองหน้า ยิ่งคนมีอายุเยอะๆเจอะเจอน้ำท่วม จนอยู่อาศัยไม่ได้ ไม่มีที่นอนไม่มีห้องน้ำ เป็นภาพที่เกิดขึ้นกับคนไทย ที่เชื่อว่าจะกลายเป็นภาพจำที่ไม่น่าจดจำ “รามอินทรา” เห็นสภาพเพื่อนบ้านแล้วรู้ได้ถึงความรู้สึกเป็นเยี่ยงไร? บางบ้านเหมือนจะหมดอาลัยกับสภาพที่เก็บกันไม่จบซะที รวมถึง…รถเก็บขยะที่แทบจะไม่ได้หยุดพักยิ่งเก็บเหมือนยิ่งเยอะ เป็นบรรยากาศหลังเจอะเจอฝนตกน้ำท่วมชนิดที่ไม่คาดคิดว่าจะได้เจอะเจอ แต่สุดท้าย…ก็ต้องอยู่กับมันให้ได้

“รามอินทรา” ยังถือว่าโชคดีที่สร้างบ้านใหม่มาตั้งแต่ก่อนจะเกิดน้ำท่วมเมื่อปี 2554 เลยทำให้ปลอดภัยจากน้ำท่วม ก้อ…เป็นวิถีชีวิตที่ต้องเจอะเจอ และทำตัวให้อยู่ได้กับทุกสถานการณ์ รวมถึงยังคงโชคดีที่ยังโชคดีที่ยังสามารถใช้ชีวิตในวิถีคนทำงานได้ ยังคงต้องนั่งเขียนต้นฉบับทุกสัปดาห์ เขียนถึงเรื่องการเขียนหนังสือ วันนี้…เมื่อเวลาผ่านไปจน “ยวดยาน” ก้าวสู่ปีที่ 28 ยังได้เขียนเหมือนเดิม เพียงแต่ตัวละครกับข้อมูลนั้นหายากมากขึ้น แต่ด้วยวิถีทางก็จำเป็นต้องเขียนให้ได้ทุกสัปดาห์ บางครั้งเคยเจอะเจอพรรคพวกคนสื่อที่เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ ยังคุยกันถึงเรื่องราวเมื่อวันวาน ที่วิถีชิวิตแตกต่างจากวันนี้ บางคนยังแซวๆ “รามอินทรา” เลยว่า…ทำไมวิถีการเขียนถึงแตกต่างจากวันวาน ทำไมไม่เขียนดุดันเหมือนเดิม ฟังแล้วก็ได้แต่หัวเราะ เมื่อย้อนคิดถึงวันที่ยังเขียนแต่ละคอลัมน์แบบเข้มข้นกว่า ไม่ได้เขียนแบบเอาใจกันแบบวันนี้ ก้อ…ยอมรับว่าน่าจะเป็นเพราะวังวนคนทำงานที่เปลี่ยนแปลงไป ไม่อยากเขียนติติงใคร ยิ่งสถานการณ์ยากลำบาก อยากเป็นกำลังใจให้กันมากกว่า เลยทำให้ข้อเขียนให้รู้สึกบวกมากกว่า

ก้อ…เคยมีบางอารมณ์ที่คิดอยากจะเปลี่ยนวิถีการเขียนของตัวเองบ้าง ยิ่งในยุคที่คนสื่อสิ่งพิมพ์เหลือเพียง “ยวดยาน” เท่านั้น อยากลองเขียนดุดันบ้างติติงบ้าง แต่…ยอมรับไม่อยากเขียนด้วยเหตุเพราะ เหลือตัวละครน้อยถึงน้อยมาก แถมสถานการณ์ก็ไม่ค่อยจะเอื้ออำนวย ขืนยังดุดันยิ่งไม่น่าจะเป็นผลบวก สุดท้ายก็เลยกลับมาเขียนแบบคนรักกัน ผูกพันกัน มีข่าวอะไรก็ช่วยกันนำเสนอ ช่วยกันแนะนำ แล้วจับมือไปด้วยกัน อย่างมีความสุขดีกว่า และน่าจะเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้หนังสือพิมพ์ยวดยาน และเว็บไซต์…รามอินทรา ยังคงต้องอยู่ได้ภายใต้การสนับสนุนจากทุกคนยานยนต์ ถือโอกาสขอบคุณทุกๆมือทุกๆกำลังใจนะครับ

ด้วยความรักและผูกพัน ยังคิดถึงกันเสมอนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

28 ตุลาคม 2569