เหลือแค่เดือนเดียว ก้อ…จะได้เฉลิมฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่กันแล้ว ดูจากสถานการณ์ครั้งนี้น่าจะคึกคักกันทั้งประเทศ ด้วยที่ผ่านมา…เจอะเจอโควิด-19 กันแบบยาวๆ เกือบ 3 ปี หงอยเหงาอยู่ติดบ้านเป็นปลากระป๋อง แต่…ยังมีปัญหาว่า ยังพอจะมีงบให้สนุกกันได้มากน้อยแค่ไหน? ยังไงก็สนุกกันตามอัตภาพ อย่าให้ถึงต้องเดือดร้อน ยืมเงินทองใครมาเพื่อจะได้สนุกกับเค้า รวมถึงอย่าสนุกจนลืมดูแลตัวเอง เพราะยังไงโควิด-19 และเพื่อนพ้องยังไม่ได้โบกมือลาแบบเต็มร้อย การ์ดอย่าตก พกหน้ากาก พกเจล และล้างมือบ่อยๆ ไม่จำเป็นอย่าอยู่ในคนหมู่มาก และสนุกแต่พอสมควร

สำหรับคนที่ยังมีงานทำ ก้อ…อยากให้พึงสังวรณ์ให้จงหนัก เพราะบริษัทมีกฎกติกา วันที่สมัครมาทำงานก็รับรู้กันแล้วว่าทำงานกี่โมงขาดลาได้แค่ไหน? ไม่ใช่ทำอะไร ทำตามใจตัวเอง และอย่าคิดเข้าข้างตัวเองว่า ใครจะกลัวใคร เคยคิดมั้ยว่ายิ่งไม่พูดยิ่งน่ากลัว รวมถึงต้องยอมรับว่าถึงสิ้นปีที่มีการพิจารณาการทำงาน ก็อย่าโวยวายถ้าไม่ได้ปรับเงินเดือนหรือได้โบนัสน้อย ถ้าจะโวยให้ย้อนถามตัวเองซะก่อน หนึ่งปีมีผลงานอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอัน หรือมีการพัฒนามากน้อยเพียงใด จะได้พอใจกับผลลัพธ์ของตัวเอง เมื่อถ้ามั่นใจว่าตัวเองโอเค ก้อ…ไม่น่าจะโวยวายอะไร

วันนี้…ใครที่ยังมีงานทำ บอกได้คำเดียวโชคดีที่สุดแล้ว ด้วยเพราะสถานการณ์หลังโควิด-19 คลี่คลายลง ยังไม่มีใครบอกได้เลยว่า ปีหน้าสถานการณ์จะดีขึ้นมากน้อยเพียงใด ใครไม่มีหนี้เป็นลาภอันประเสริฐ โดยเฉพาะคนสื่อสายยานยนต์ ที่ต้องบอก…มีมากมายจนน่าเป็นห่วงว่า จะอยู่กันอย่างไร? ในวังวนที่ “คนยานยนต์” ยังไม่สามารถดุแลได้ เพราะยังไม่มีคำตอบเรื่อง งบประมาณด้วยเหมือนกัน เมื่อที่ผ่านมาในท่ามกลางวิกฤตินั้น ต่างก็ประสบความยากลำบากไม่แตกต่างกัน เมื่อที่ผ่านมาในท่ามกลางวิกฤตินั้น ต่างก็ประสบความยากลำบากไม่แตกต่างกัน ตัวเลขยอดขายลดลงจนไม่กล้านึกถึงงบประมาณ เพราะแต่ละบริษัทยังไงก็ต้องคิดเยอะขึ้น รวมถึงจำนวนสื่อที่มากมาย ก้อ…จะเป็นปัญหาที่ยิ่งทำให้ไม่สามารถดูแลกันได้อย่างทั่วถึง ใครไม่ดีจริงคงอยู่ยากขึ้นแหละ

พรุ่งนี้…อยากให้ทุกคนที่ยังมีงานทำ ยังไงก็ต้องคำนึงถึงความมั่นคงด้วย ไม่ยังงั้น…ปีหน้าจะเป็นอีกปีที่ยากลำบาก เพราะการเพิ่งก้าวพ้นวิกฤติ คงไม่สามารถคาดหวังอะไรได้มากกว่า การต้องดูแลตัวเอง การเน้นความปลอดภัยไว้ก่อน โดยเฉพาะปลอดภัยจากโควิด-19 ที่ยังไม่รู้เลยว่าจะมีจุดจบลงอย่างไรเมื่อไหร่? สำหรับ “รามอินทรา” ยังโชคดีมีงานทำ ต้องเขียนเรื่องทุกสัปดาห์

เอาใจช่วยทุกคนให้ก้าวพ้นความยากลำบาก

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

30 พฤศจิกายน 2565