ในห้วงเวลาเข้าพรรษา ถือเป็นช่วงเวลาของฝนอีกด้วย อยู่แค่ว่า…จะตกมากหรือน้อยเท่านั้นเอง เมื่อเป็นเยี่ยงนี้…ก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจพร้อมรับสถานการณ์ที่จะตามมา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องน้ำท่วม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพายุ รวมถึงการเตรียมอุปกรณ์เพื่อป้องกันตัวเองอีกด้วย และที่จะต้องคำนึงถึงรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ ที่เป็นความจำเป็นและต้องมีความปลอดภัยด้วยเหมือนกัน ถือเป็นเรื่องปกติที่จะต้องคิดถึง ทั้งนี้ ทั้งนั้น…ก็เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง และคนรอบข้างในทุกการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นการทำงานหรือทำธุรกิจส่วนตัว และสิ่งที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะในเขตกรุงเทพฯ คือเรื่องของฝนตก น้ำท่วม ที่จะต้องเจอะเจอ ก็ต้องรู้ด้วยว่าใช่เส้นทางที่เราจะต้องเดินทางผ่านหรือไม่? จะได้หลีกเลี่ยงได้ทันเวลา ไม่ยังงั้นอาจเจอปัญหาทั้งคนทั้งรถ ยังไงก็เดือดร้อนแน่นอน

วันนี้…ต้องยอมรับในเรื่องความปลอดภัย ที่เกิดขึ้นนั้นค่อนข้างน่ากลัว โดยเฉพาะ…ภัยบนท้องถนนที่เกิดขึ้นในหลากหลายช่องทาง แค่ขับรถช้านิดช้าหน่อยก็มีเรื่องแล้ว ไม่รู้ว่าคนไทยกินอะไรกัน ถึงได้หัวร้อนกันง่ายเหลือเกิน บางเรื่องแค่บีบแตรเตือน ไม่ได้บีบแตรยาวๆ ก็มีปัญหาแล้ว ทั้งๆ ที่ตัวเองก็เป็นคนทำผิด แต่ก็ไม่รู้ตัวเอง  พอถูกเตือนก็เลยเกิดอาการหัวร้อน เมื่อเป็นเยี่ยงนี้ การขับรถใช้ถนนจึงต้องระมัดระวัง ไม่จำเป็นก็อย่าไปบีบแตรใส่ใคร หรืออย่าไปมองหน้าใครโดยไม่จำเป็น เพราะอาจเป็นปัญหาได้ทุกเรื่อง ก้อ…อย่างที่ถามนั่นแหละ ทำไมถึงได้หัวร้อนง่ายเหลือเกิน ใครที่ติดตามข่าวคราวบนหน้าจอสี่เหลี่ยม ก็จะเห็นข่าวที่เกิดขึ้นแบบไม่น่าเชื่อ ยังไงก็ต้องดูแลตัวเองให้เยอะๆ นะครับ

อีกความน่าเป็นห่วง…ข่าวเรื่องวัยรุ่นอายุแค่ 10 กว่าขวบ รวมหัวกันทำร้ายชาวต่างชาติจนได้รับบาดเจ็บ ต้องเจอข้อหาร่วมกันปล้นทรัพย์ในยามวิกาล พอเกิดเรื่องขึ้น คนเป็นแม่ก็ได้แต่ปลง เพราะลูกไม่เคยเชื่อฟังพ่อแม่  แต่ก็เลือกที่จะเชื่อเพื่อน และทำร้ายตัวเอง ทำลายอนาคตอย่างน่าเสียดาย ลองคิดดู แค่อายุ 10 กว่าขวบ ก้อ…เจอะเจอคดีแล้ว แล้วหลังจากนี้อนาคตจะเป็นเยี่ยงไร คงเตลิดไปไกลกว่าจะตักเตือนแล้วละ สงสารคนเป็นพ่อแม่นั่นแหละ ชีวิตแค่ต้องทำมาหากิน หารายได้มาจุนเจือครอบครัว ก็เชื่อว่ายากลำบากแล้ว แทนที่คนเป็นลูกจะทำตัวให้หายห่วงบ้าง กลับสร้างเรื่องสร้างปัญหา สุดท้าย…เชื่อว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ เผลอๆ อาจจำเป็นต้องปล่อยมือ เพราะไม่รู้จะช่วยกันอย่างไร? ยิ่งในสถานการณ์เศรษฐกิจยากลำบากแบบวันนี้ จะหารายได้ให้พอกินพอใช้ พอเลี้ยงลูก ส่งเสียลูก แต่ผลลัพธ์ที่ได้ คือสิ่งที่ลูกสร้างปมปัญหาให้หนักหน่วงขึ้นไปอีก คงได้แค่ปลงแล้วละ

ยังไงก็อยากให้ห่วงใยตัวเองเยอะๆ ชีวิตบางครั้งก็ไม่สามารถลิขิตได้ดั่งใจปรารถนา ต้องปล่อยให้เป็นไปตามวิถีแล้วละ แต่…ก็ต้องปลอดภัยไว้ก่อน