ไม่รู้มีใครเคยสังเกตบ้างมั้ย? วันนี้…แดดนั้นร้อนผิดปกติ ร้อนขนาดเดินอยู่กลางแดด จะรับรู้ได้เลยว่าความร้อนนั้นร้อนจนทนแดดไม่ไหว แตกต่างจากวันวานโดยสิ้นเชิง ที่ยังสามารถเดินอยู่กลางแดดได้แบบนานๆ ก็คุยกับพรรคพวก เค้าก็รู้สึกเหมือนๆ กัน ไม่รู้เป็นเพราะธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงไปด้วยหรือเปล่า หรือเป็นเพราะต้นไม้น้อยลงกว่าอดีต บางคนก็บอกว่า…ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงไป เค้าบอกว่าเคยสังเกตมั้ย ฝนยังตกแปลกๆ เลย บางครั้งห่างกันแค่กิโลเดียว ฝนไม่ตกแล้ว หรือบางครั้งฝนตกก็ไม่นานอีกด้วย ส่วนมากจะตกแป๊บเดียวเดี๋ยวก็หยุดแล้ว ยังไงก็ลองสังเกตดูว่าจะเป็นจริงอย่างที่ได้คุยกับพรรคพวกหรือไม่? ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของแดดที่ร้อนจัดมากจนคิดว่าถ้ายืนตากแดดสักชั่วโมง อะไรจะเกิดขึ้น? หรือเรื่องฝนที่ตกไม่นาน แต่ก็ตกไม่ทั่วฟ้า ห่างกันแค่นิดเดียวฝนไม่ตกแล้ว หรือจะเป็นเรื่องของธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงไปแล้วจริงๆ เป็นวัฏจักรที่เกิดขึ้นด้วยเพราะคนที่ชอบทำลายธรรมชาติด้วยหรือไม่?

อีกเรื่องหนึ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ก้อ…เรื่องของเด็กอายุ 11 ขวบ ที่เป็นเด็กพิเศษ ขับรถปิกอัพที่เป็นเกียร์ประปุก ซึ่งเป็นรถที่ขับยากกว่าเกียร์อัตโนมัติ แล้วไปเกิดอุบัติเหตุชนพระธุดงค์ ที่กำลังเดินบิณฑบาตรอยู่ริมถนน จนเสียชีวิตไปถึง 10 รูป และบาดเจ็บอีก 2 รูป ก้อ…ยังเป็นคำถามและคำถกเถียงกันว่า สุดท้าย…เด็กผิดแล้วใครจะรับผิดชอบ แล้วจริงหรือไม่? ที่เด็กนั้นขับรถไม่เป็นเพิ่งขับรถเป็นครั้งแรก แต่สุดท้าย…น่าจะไม่ใช่แล้วล่ะ เมื่อรถเกียร์กระปุกนั้น ถ้าขับครั้งแรกคงไม่ง่ายที่จะสามารถสตาร์ตรถได้หรอก เชื่อว่า…ผู้ใหญ่กำลังจะเบี่ยงเบนความรับผิดชอบ ซึ่งเป็นเรื่องที่เชื่อว่า…หลังการสืบสวนแล้ว ความจริงคงจะปรากฏแหละ ทำไมถึงเผอเรอปล่อยให้เด็กพิเศษสามารถหยิบกุญแจรถแล้วขับออกไปจนเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงได้ถึงขนาดนั้น ถึงวันนี้…คงจะมีคำตอบแล้วล่ะว่า สุดท้ายแล้วความจริงเป็นเยี่ยงไร ผู้ปกครองนั้นพูดความจริงหรือไม่? เมื่อมีคนเสียชีวิตมากมายขนาดนั้น

เรื่องอุบัติเหตุนั้น เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ง่ายๆ ถ้าทุกคนตกอยู่ในความประมาท เพราะรถยนต์นั้นมีความอันตรายเป็นอย่างยิ่ง ถ้าคนใช้ไม่รู้จริงหรือตกอยู่ในความประมาท รวมถึงการไม่เคารพกฎกติกาการจราจร ใช้รถใช้ถนนด้วยความประมาท และต้องไม่ลืมว่า ถนนนั้นไม่ใช่ของเราคนเดียว เป็นถนนสาธารณะที่มีคนร่วมใช้เป็นจำนวนมาก สิ่งสำคัญที่สุดคือเป็นความปลอดภัยของทุกคนที่ใช้ถนนร่วมกัน ซึ่งจะทำให้สามารถเดินทางถึงเป้าหมายได้อย่างไร้ปัญหา ชีวิตของทุกคนมีคุณค่ามีความหมาย แค่เรารู้จักให้ความรับผิดชอบ รู้จักคิดถึงประโยชน์ส่วนรวม ให้อภัยซึ่งกันและกัน ถ้อยทีถ้อยอาศัยให้อภัยไม่คิดเล็กคิดน้อย ทุกการเดินทางก็จะมีแต่รอยยิ้ม มีความเอื้ออาทรต่อกัน มีรอยยิ้มให้กัน เพียงเท่านั้นแหละบนท้องถนนก็จะมีแต่รอยยิ้มของทุกคน และทำให้ทุกการเดินทางสู่เป้าหมายนั้น ไม่มีเรื่องราวมาทำให้เกิดทุกอุปสรรคที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น

ก้อ…ฝากให้ทุกคนคิดถึงส่วนรวม คิดถึงความปลอดภัยในทุกการเดินทาง เคารพกฎจราจร ดูแลตัวเองและคนรอบข้าง เพียงเท่านี้ทุกถนนก็จะมีแต่รอยยิ้ม และการให้อภัยซึ่งกันและกัน

จริงมั้ยครับ…ทุกคน