Ramindhra UHU

ก้อ…อดอมยิ้มกับตัวเองไม่ได้ เมื่อเช้าวันหนึ่งไปตลาดใกล้บ้าน เพราะซื้อกับข้าว…ถูก “แม่ค้า” ที่คุ้นเคยเพราะเป็นเจ้าประจำ ถามถึงชีวิตประจำวัน และถูกถามว่ากลางวันได้นอนบ้างมั้ย? ด้วยคิดว่า… “รามอินทรา” คงไม่ได้ทำงานแล้ว พอตอบว่า… ยังทำงานอยู่ เลยถูกมองหน้าแบบงง เลยบอกต่ออีกว่า “เจ้านาย” ใจดียังไม่ยอมให้หยุด ทั้งๆที่เกษียณแล้วล่ะ “แม่ค้า” เลยหัวเราะพร้อมพูดว่า โชคดีนะ ยังได้ทำงานยังได้เจอคน ได้ใช้ความรู้ จะได้ไม่อยู่บ้านเฉยๆ ที่เผลอๆอาจเป็นอัลไซเมอร์ได้ ...

หลัง “ยวดยาน” ก้าวสู่ปีที่ 26 “รามอินทรา” และทีมงานยวดยาน ก้อ…ได้เวลาโยกเยกที่ทำงาน ขยับจากเดิมที่อยู่ด้านใน มาอยู่ด้านนอก ที่โอ่โถงดูสบายตามากขึ้นกว่าเดิม ก็มีพรรคพวกคนบริษัท

ล่วงเลยเข้าสู่ครึ่งปีหลังแล้ว หลายคนพูดตรงกันปีนี้เวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน อดถามตัวเองไม่ได้ว่ารู้สึกอย่างไร? ถ้าจะบอกว่า…รู้สึกเฉยๆล่ะ ก็ไม่น่าจะใช่ ในเมื่อยังต้องทำงานอยู่ทุกสัปดาห์

คุยกับพรรคพวก…เรื่องก้าวที่ 26 ของหนังสือพิมพ์ยวดยาน หลายคนแปลกใจหลายคนไม่แปลกใจ ด้วยเหตุผล…เป็นเพราะความแตกต่างที่ชัดเจนตั้งแต่ก้าวแรก

สัปดาห์ก่อน… “ปิ๋ว…ปิ๋ว” วรางคณา รัตนพันธ์ เดินมาบอก…จะมีน้องจาก “วิวาลดี้” แวะเวียนมาเบิร์ดเดย์ และอยากขออนุญาตไปร่วมงานครบรอบด้วย ในจำนวนคนที่มาเป็นอดีตคนยานยนต์

สถานการณ์น่าจะเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว สำหรับวิธีการทำงานของ “รามอินทรา” ถ้าหากเรียบเรียงเส้นทาง น่าจะเริ่มตั้งแต่บางกอก มอเตอร์โชว์ เลยล่ะ เพราะเจอทั้งสูจิบัตรเจอทั้ง “ยวดยาน” ที่เป็นรายสัปดาห์ เสร็จแล้วเข้าสู่วังวนงานครบรอบ ก้าวสู่ปีที่ 26 ที่ต้องเริ่มปิดต้นฉบับกันล่วงหน้า เพราะเป็นฉบับพิเศษที่จัดทำเพิ่มขึ้น ก้อ…เหมือนทำ 2 ฉบับนั่นแหละ ซึ่งก็ต้องยอมรับ…เขียนต้นฉบับกันแบบยาวๆ แต่ที่ต้องตามเก็บทั้งหน้าโฆษณาและคอมเม้นต์ของแต่ละแต่ละบริษัท เพื่อปิดต้นฉบับ ที่เหนื่อยต้องปิดฉบับพิเศษ พร้อมๆกับการทำงานเล่มปกติ ยอมรับว่าทีมงานเหมือนรู้งานรู้หน้าที่ ...

วันนี้…ใครที่เคยมาเยี่ยมเยียน “รามอินทรา” ถึงออฟฟิศ น่าจะสะดุดตากับ “องค์พิฆเนศ” ที่ตั้งตระหง่านอยู่คู่กับหนังสือพิมพ์ยวดยาน ถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพนับถือ

มีคนเค้าบอกว่า…วันนี้วังวนชีวิตของคนทำงานเปลี่ยนไป อาจเป็นการเปลี่ยนไปตามวัฏจักร ยิ่งในโลกของการสื่อสาร ที่สามารถติบโตได้จากการเรียนรู้ด้วยตัวเอง

เห็นข่าวของค่ายรถยนต์ซูซูกิแล้ว…สะท้อนความรู้สึกของการทำงานเป็น “คนสื่อ” แค่เฉพาะหนังสือพิมพ์ยวดยาน ก้อ…ก้าวสู่ปีที่ 26 แล้ว

ทุกครั้งที่พรรคพวกแวะเวียนมานั่งคุย “รามอินทรา” มักจะถูกถามบ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นด้วยเรื่องของอายุและอารมณ์ อายุยังไงก็ไม่สามารถแปรเปลี่ยนได้ แต่อารมณ์นี่แหละตัวแปรปรวนเชียวล่ะ