หลัง “ยวดยาน” ก้าวสู่ปีที่ 26 “รามอินทรา” และทีมงานยวดยาน ก้อ…ได้เวลาโยกเยกที่ทำงาน ขยับจากเดิมที่อยู่ด้านใน มาอยู่ด้านนอก ที่โอ่โถงดูสบายตามากขึ้นกว่าเดิม ก็มีพรรคพวกคนบริษัท เริ่มแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกันบ้างแล้ว ที่ยกทีมงานพอเหมาะพอเจาะ น่าจะเป็น “นู๋อร” อร รักติประกร กับ “จุ๋ม” ปรียานุช จึงมานะกิจ และ “นัท” นลัท ชัยนันท์วิวัฒน์ และมาวันดี 26 มิถุนายน ที่เป็นวันเกิด มาชวนไปเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเรือ และมอบของขวัญให้ กลัว “พี่ชาย” ขาดหวาน ต้องขอบคุณ…สำหรับ “น้องสาว” คนนี้ ที่ยังไงก็ยังคงห่วงใยกันเหมือนเดิม แม้ระยะหลังจะห่างๆกันไปบ้าง ด้วยภารกิจที่มากมายขึ้นตามตำแหน่งที่รับผิดชอบ

ที่พิเศษ…มากกว่าพิเศษ เป็น “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ที่มอบองค์พิฆเนศนั้น โดยก่อนหน้านั้น…เรียกให้ไปพบที่ชั้น 3 ตึก 2 ที่เป็นห้องทำงาน มีองค์พิฆเนศตั้งอยู่ 2 องค์ องค์หนึ่งสีเขียวองค์หนึ่งสีแดง ก่อนบอกให้เลือก 1 องค์ เลยบอก “เจ้านาย” ว่า…แล้วแต่จะให้ แต่ก็นึกไว้ในใจแล้วล่ะ…ว่าเลือกองค์ไหน ซึ่งก็ตรงกับที่ “เจ้านาย” เลือกให้ เป็นองค์สีเขียน วันนั้นเลยยกมาตั้งไว้ที่ห้องทำงาน แล้วเหมือนจะรู้…มีที่ตั้งไว้เรียบร้อย ทั้งๆที่ไม่ได้เตรียมไว้ วันพฤหัสบดีที่ผ่านมา… “เจ้านาย” แวะขึ้นมาหา เลยได้เห็นองค์ท่าน ตั้งรอไว้เหมือนต้อนรับคนเป็นเจ้าของ เลยได้เห็นรอยยิ้มของ “เจ้านาย” แบบไม่ตั้งใจ ยิ่งรู้สึกเป็นเหมือนของขวัญชิ้นพิเศษ ยังไงยังงั้น

เขียนถึง “องค์พิฆเนศ” ระยะหลัง “เจ้านาย” มักมีมาฝากให้เสมอๆ โดยบอกว่า…เห็นองค์พิฆเนศแล้ว เห็นหน้าธนิตลอยมา เลยอดเอามาฝากไม่ได้ แถมยังบอกอีกว่า…ธนิต…เป็นสายมูขององค์พิฆเนศตัวจริง ก้อ…เป็นความผูกพันส่วนตัว ที่มีเรื่องเล่าเยอะแยะ และยืนยันเคยเจอะเจอบางเรื่องราวมาบ่อยครั้ง เป็นเรื่องที่ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เป็นความส่วนบุคคลอย่างแท้จริง ใครที่เคยแวะเวียนมาคงได้รับรู้บางเรื่องราวจาก “รามอินทรา” บ้างแล้วล่ะ ถือโอกาสขอบคุณ “เจ้านาย” กับการมอบ “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” อันเป็นมงคลที่ “รามอินทรา” เคารพนับถือมามอบให้เสมอๆ เป็นมงคลเนื่องในวันเกิดปีนี้

อีกเรื่องขำขัย…มีคนเคยถามเรื่องที่ทำงาน เลยบอกไปว่าจะทำป้ายไว้หน้าตึก ใช้ชื่อ “อาศรมลุงนิด” เล่นเอาทุกคนหัวเราะแถมยุว่า…เอาสิ ซึ่งเอาจริงๆคงไม่กล้าหรอก กลัว “เจ้านาย” เขกกบาล เป็นการคุยเล่น แต่ก็มีคนชอบซะด้วย สงสัย…ต้องขออนุญาต “เจ้านาย” น่าจะโอเคเหมือนกันนะ เพราะเป็นเหมาะมุมๆหนึ่งของ “ลุงนิด” อย่างแท้จริง

อาศรม “ลุงนิด” โอเคเน๊าะ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

10 กรกฎาคม 2567