“รามอินทรา” เจอะเจอพรรคพวก “คนยานยนต์” คำถามที่ถามด้วยความห่วงใย…เป็นอย่างไรบ้าง? คำตอบเหมือนจะนัดกันมา ลำบากครับ ลำบากค่ะ ก้อ…เข้าใจได้แหละ ถ้าเป็นค่ายรถยนต์ก็คงคล้ายๆกันแหละ ในห้วงเวลาเยี่ยงนี้ที่สถานการณ์ยังอยู่ในอาการวิกฤติ มีทั้งสงครามตะวันออกกลาง ที่ส่งผลถึงราคาน้ำมัน และสภาพเศรษฐกิจ จนทำให้ไม่สามารถเก็บเกี่ยวยอดจองได้ตามเป้าหมายที่วางไว้ ซึ่งยังส่งผลกระทบไปถึงงบประมาณต่างๆ ที่พลอยหดหายไปอีกด้วย วันนี้…อย่าแปลกใจถ้าต้องการช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเรื่อนงอะไรก็ตาม ก็จะได้คำตอบเหมือนกันคืออยากช่วยแหละ แต่ไม่มีงบจริงๆ “รามอินทรา” เข้าใจในทุกคำตอบของทุกค่าย ยังไงก็ยังเป็นกำลังใจให้ มีข่าวคราวอะไรพร้อมเสมอที่จะนำเสนอให้

อีกด้านหนึ่งของคนพีอาร์ วันนี้ “รามอินทรา” ยอมรับว่ามีหลายๆคนที่เหมือนจะห่างๆกันไป บางคนอาจเป็นเพราะคำพูดของเราอาจไม่เข้าหูเค้า ก็เลยโกรธจนขาดการติดต่อไป สิ่งที่น่าเสียใจ…ทุกเรื่องราวที่ผ่านมา ทุกคำแนะนำที่มีให้มันไม่สามารถเชื่อมใจไว้ได้ อาจเป็นเพราะวันนี้…เค้าอาจจะสบายแล้ว อาจเป็นเพราะเค้าหลุดพ้น และไม่ต้องพึ่งพาใครแล้ว อันนี้…ก้อ…คงต้องยอมรับความจริง สิ่งที่น่าสนใจ และเป็นเหมือนคำเตือนตัวเอง เวลาจะช่วยเหลือใคร ยังไงก็ต้องเผื่อความรู้สึกด้านลบเอาไว้บ้าง อย่าคิดว่า…ช่วยแล้วจะมีความผูกพันอะไรมากมาย วันที่เค้ายากลำบากเค้าก็คงมองทุกเรื่องเป็นเรื่องที่ก้าวผ่านได้ แต่วันไหนที่เค้าโอเคแล้ว ทุกเรื่องมีทุกช่วงเวลาที่อาจไม่โอเคได้ “รามอินทรา” ก้อ…ได้แต่บอกตัวเองแหละ และบอกตรงๆไม่มีปัญหาอะไร ด้วยในชีวิตเจอะเจอแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร

ก้อ…ไม่ต่างจากเรื่องการสื่อสารนั่นแหละ “รามอินทรา” เขียนไว้บ่อยครั้ง เรื่องการกริ๊งกร๊างไปหาใครแล้วต้องทำใจเผื่อไว้บ้าง เมื่อหลากหลายคนเป็นโรคติดประชุม วันที่เรากริ๊งกร๊างไปเค้าไม่รับสาย จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เป็นเรื่องเล็กๆไม่มีปัญหาอะไร เมื่อที่ผ่านมาเป็นเพราะ “รามอินทรา” มักจะเป็นฝ่ายกริ๊งกร๊างไปหา แต่…พอเกิดโรคติดประชุม เจอเข้าบ่อยๆจนรู้สึกท้อถอยไปเอง วันนี้…จึงเลิกคิดที่จะกริ๊งกร๊างไปหาใครเหมือนเมื่อวันวาน เชื่อมั้ย? วันนี้ “รามอินทรา” กลายเป็นคนผิดที่ไม่กริ๊งกร๊างไปหาใคร จนหลายคนที่เคยรู้จักน้อยลงไป ก้อ…ไม่มีปัญหาอะไร ก็อยู่กับตัวเองอยู่กับคนที่ยังรู้จักตัวตนของเราจริงๆ การจะเสียคนคุ้นเคยไปบ้าง…ไม่เป็นไร ยังไงก็ยังมีงานเขียนอยู่ทุกสัปดาห์ ไม่ว่าจะเป็นใน “ยวดยาน” คอลัมน์ หรือใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีก ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็อย่าลืมติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้กัน

สุดท้าย…ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอเพียงแค่มีความสุข สุขกับคนที่เข้าใจเรา ก้อ…โอเคแล้ว

รักนะทุกคน รักจริงๆ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

19 สิงหาคม 2569