สัปดาห์ที่ผ่านมา… “รามอินทรา” มีโอกาสได้ออกงานบ้าง หลังจากที่แทบไม่เคยได้ไปไหนมาไหนเหมือนเช่นวันวาน ยอมรับว่าทั้งคนบริษัทและคนสื่อนั้น ต่างก็ตกอยู่ในวังวนแห่งความยากลำบาก คนบริษัทอยู่ในห้วงเวลาที่ต้องพยายามค้นหาเป้าหมาย ทำอย่างไร? จึงจะมียอดจองเป็นตัวเลขสวยๆ ด้วยเหตุนี้…จึงไม่แปลกใจที่จะได้รับรู้…ทุกบริษัทล้วนอยู่ในวังวนแห่งการประชุม เข้าบริษัทแทบไม่ต้องคิดอะไรเยอะ เตรียมเอกสารเตรียมข้อมูลเพื่อเข้าประชุม ซึ่งส่วนใหญ่ก็มีปัญหาเดียวกัน ที่น่าเป็นห่วงคือการประชุม ที่ต้องบอก…ประชุมกันยาวจริงๆ ประชุมกันได้ทั้งวัน เดี๋ยวเข้าห้องนี้เดี๋ยวออกห้องโน้น เบ็ดเสร็จหมดวันพอดี ไม่ต้องทำอะไรกันแล้ว กว่าจะจบประชุมกว่าจะได้กลับบ้าน ถึงบ้านก็คิดอยู่เรื่องเดียว…กูอยากนอน

อีกความน่าเป็นห่วง วันนี้…งบของทุกค่ายแทบไม่เหลือให้ได้ใช้จ่ายกัน ก้อ…เข้าใจได้เมื่อยอดขายไม่ปัง ยังไงตังค์ก็คงไม่มีให้ใช้ ใครไม่เชื่อก็ลองของบสนับสนุนดูก็ได้ คำตอบน่าจะเป็นคำเดียวกันทั้งหมดคือไม่มี ขนาดรถไฟฟ้าที่คุยว่า ยอดจองดีตั้งแต่งานมอเตอร์โชว์ ยังไม่เคยมีงบให้ใครเลย แต่ขอโทษ…เรียนเชิญไปงานโน้นงานนี้ยังคงมีอยู่ครบเหมือนเดิม เคยสังเกตบ้างมั้ย รถไฟฟ้าตระกูลจีนนั้น แทบไม่เคยใช้งบกับ “คนสื่อยานยนต์” ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ ขนาดทีมคนพีอาร์บางบริษัทยังไม่มีเลย ขนาดออนไลน์ที่ว่าเป็นสื่อสมัยใหม่ ก็ยังไม่ได้รับการสนับสนุนเลย แต่ถ้าเรียนเชิญไปโน่นมานี่ ยังมีอยู่เหมือนเดิม “รามอินทรา” ยังอดคิดไม่ได้เลยว่า…เคยมีแนวคิดเรื่องใช้งบโฆษณาอยู่ในสมองของคนบริหารที่เป็นคนจีนบ้างหรือไม่ อยากรู้จริงๆ

“รามอินทรา” ยังถือว่าโชคดีที่ “เว็บไซต์…รามอินทรา” ยังมีงบสนับสนุนจากคนบริษัทมาให้เป็นต้นทุนบ้าง รวมถึง…ก็พยายามที่จะไม่ใช้งบอะไรเยอะแยะ ใช้บริการตัวเองเป็นหลัก อาจจะโชคดีที่งานเขียนของ “รามอินทรา” นั้น เป็นสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำให้ยังได้รับการสนับสนุนจนสามารถประคับประคองตัวเองไว้ได้ ทุกสัปดาห์นั้น “รามอินทรา” ต้องเขียนคอลัมน์ประมาณ 8 คอลัมน์ ใน “ยวดยาน” 4 คอลัมน์ และใน “เว็บไซต์” อีก 4 คอลัมน์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ก็เขียนให้อ่านมาตั้งแต่เริ่มต้น จนถึงวันนี้ก็น่าจะเกิน 10 ปีแล้วล่ะ ยังคงเขียนให้อ่านกันทุกสัปดาห์ ถือโอกาสขอบคุณทุกคนที่ยังคงติดตามเป็นกำลังใจ รวมถึง…เรื่องราวในแฟนเพจ ที่มักจะเขียนตามอารมณ์ ไปไหนมาไหนก็หยิบมาเขียนให้อ่านกัน ซึ่งก็ถือว่าโชคดี เพราะยังมีความผูกพันอยู่กับคนบริษัท จนได้รับการสนับสนุนมาตลอด

ขอบคุณนะครับ…ทุกคน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

29 กรกฎาคม 2569