สัปดาห์ก่อนโน้น… “รามอินทรา” มีโอกาสไปงานบิ๊กมอเตอร์เซล ของ “พี่รวย” จรวย ขันมณี ที่ไบเทค บางนา ก้อ…รู้สึกยินดีกับความคึกคักที่ได้เห็น ด้วยพเราะ…นี่จะเป็นต้นทุนที่ดีสำหรับเวลาที่เหลือของปี 69 ที่ต้องบอก…อยากเห็นตัวเลขสวยๆจากทุกค่ายยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็นรถน้ำมัน หรือรถไฟฟ้า ที่งานนี้ก็มาร่วมงานกันอย่างคึกคัก เห็นคนเยอะๆที่รายล้อมอยู่หน้าเวทีพิธีเปิดงาน แล้วอดตื่นเต้นไม่ได้ ได้เห็นทั้ง “คนบริษัท” และ “คนสื่อ” ที่เคยเป็นคนคุ้นหน้ากันมาอย่างยาวนาน ซึ่งระยะหลังไม่ค่อยได้เจอะเจอกัน เลยอดยินดีไม่ได้ ที่ยังเห็นทุกคนยังมีรอยยิ้ม แม้ว่าสถานการณ์ยังคงยากลำบาก แต่…ยังไงชีวิตก็ยังต้องก้าวเดินต่อไป

ในกลุ่มคนคุ้นเคย… “รามอินทรา” ได้เจอกับ “กุ้ง ก้ามโต” ภัทรา ธรรมวิญญู แห่งฟิล์มลามิน่า ซึ่งเป็นยิ่งกว่าคนคุ้นเคย เพราะรู้จักและสนิมสนมกันมาตั้งแต่ยังเป็น “คนสื่อ” ด้วยกัน ก้อ…ถือเป็นอีกผู้กว้างขวางในแวดวง และสนิทสนมกันมา โดยปกติแล้ว…จะได้เจอกันบ่อยมาก ยิ่งในยุคที่ “สื่อสิ่งพิมพ์” ยังรุ่งเรือง จะแวะเวียนมาเจอกันมากินข้าวกัน หรือบางโอกาส “รามอินทรา” ก้อ…จะชะแว๊ปที่หา “ของอร่อย” กินแถวๆออฟฟิศลามิน่า ซึ่งจะว่าไปแล้ว ก้อ…สนิทกับ “คนลามิน่า” เกือบทั้งบริษัท รวมถึง “จันทร์ในนภา” จันทร์นภา สายสมร เจ้านายใจดีของ “กุ้ง ก้ามโต” วันนั้น…เลยได้คุยกันยาวๆ จนรู้สึกเมื่อย และพิธียังไม่เริ่ม “ปิ๋ว…ปิ๋ว” วรางคณา รัตนพันธ์ ที่ไปด้วยกัน ชวนไปหาที่นั่งกินกาแฟกันก่อน ถือเป็นโชคดีที่มื้อนั้นมีคนแย่งเป็นเจ้ามือ เพราะ “กุ้ง ก้ามโต” ยกมือขอเป็นเจ้าภาพเลี้ยงเอง รวมถึง…ขอถ่ายรูปกับ “รามอินทรา” เพื่อส่งไปอวด “เจ้านาย” อีกต่างหาก เลยสบายกระเป๋าแถมอิ่มท้องกับกาแฟและครัวซองต์อร่อยๆ

ถือเป็นอีกบรรยากาศดีๆ วันนี้ “รามอินทรา” ได้ออกจากออฟฟิศไปเจอะเจอพรรคพวกคนรักกัน ขอบคุณ “กุ้ง ก้ามโต” ที่เจอกันเมื่อไหร่ยังคงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลง ซึ่งบรรยากาศเยี่ยงนี้เริ่มจะหายากมากขึ้นทุกวัน ด้วยอาจเป็นเพราะสถานการณ์ที่ยากลำบากของสภาพเศรษฐกิจ รวมถึง “รามอินทรา” เองก็ไม่ค่อยจะได้ออกไปงานที่ไหน ส่วนมากจะปักหลักอยู่ออฟฟิศ นานๆถึงจะออกงานสักครั้ง วันนั้น…การได้แจอใครต่อใคร ทำให้ “รามอินทรา” รู้สึกถึงความอบอุ่นอบอวลจากมิตรภาพของคนคุ้นเคย  ที่ปกติไม่ค่อยได้เจอกันเหมือนเมื่อวันวาน และสิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งคือคำว่า มิตรภาพที่ไม่เหมือนเดิม กระทบกระทั่งหน่อยมีปัญหาทันที ยังบอกกับ “ปิ๋ว…ปิ๋ว” เลยว่าจะพยายามหาเวลาหาโอกาสออกงานให้บ่อยครั้งขึ้น นอกจากได้เจอะเจอ “คนคุ้นเคย” แล้ว ยังได้ข้อมูลมาเขียนเรื่องราวให้ได้อ่านกัน เพราะวันนี้… “รามอินทรา” ยังคงต้องเขียนหนังสือ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็ต้องขอบคุณที่ยังคงติดตามอ่านกัน ขอให้ติดตามกันตลอดไปนะครับ

ขอบคุณทุกคนคุ้นเคย ขอบคุณจริงๆครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

26 สิงหาคม 2569