วันที่…รู้สึกเหนื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นด้วยงานที่เยอะ เพราะเป็นห้วงเวลาของการที่หนังสือพิมพ์ยวดยาน ก้าวสู่ปีที่ 28 ด้วยจัดทำฉบับพิเศษ รวมถึงจัดงานก้าวสู่ปีที่ 28 ที่จัดติดต่อกันมากว่า 10 ปีแล้ว ที่รู้สึกเหนื่อยอาจเป็นเพราะช่วงประจวบเหมาะ ต้องเข้าโรงพยาบาลผ่าตัดเปลี่ยนเลนส์ตา เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ที่ผ่านมา ยังพักผ่อนไม่ครบเดือนก็ต้องรีบเข้าออฟฟิศ เพราะมีทั้ง “การ์ดเชิญ” ที่ต้องเขียนหน้าซอง และจัดให้ถึงมือคนรับ ภายในสิ้นเดือนพฤษภาคม แถมยังต้องติดตามเรื่องคอมเม้นต์เรื่องโฆษณา ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติแหละ แต่ที่ดูไม่ปกติน่าจะเป็นความพร้อมของตัวเองนั่นแหละ แต่สุดท้าย…ก็ผ่านพ้นไปด้วยความร่วมมือของทีมงานทุกคน ที่ร่วมด้วยช่วยกันคงละไม้คนละมือ เหลือแค่รอให้ถึงวันงานเท่านั้นแหละ

ปีนี้…สถานการณ์ของแวดวงยานยนต์ ไม่ค่อยจะมีความคึกคัก ด้วยอาจเป็นเพราะสถานการณ์หลายๆด้านผสมปนเปกัน จะทำให้เกิดวิกฤติไปทั่วโลก ก้อ…ยังไม่รู้เลยว่าไทยช่วยไทยพลัส จะสามารถช่วยกอบกู้วิกฤติได้มากน้อยแค่ไหน แต่…อย่างน้อยก็ยังทำให้เกิดความคึกคักขึ้น ตั้งแต่วันแรก 1 มิถุนายน ที่ผ่านมา ต้องไม่ลืมนะ…คนที่เค้ายากจน คนที่เค้าเดือดร้อนนั้น เงินทุกบาทมีค่าเสมอ ยังไงก็ยังดีกว่า พวกที่ไม่เคยคิดจะทำอะไร นอกจากคอยกระแซะไปวันๆ ใครทำอะไร ดีไม่ดีไม่รู้แหละ ขอให้ได้กระแซะเป็นโอเคสุด แต่…อย่าไปถามนะว่า…ทำไมไม่ดีทำไมต้องกระแซะ เหมือนเป็นหน้าที่วุ้ย ไม่ยังงั้นไม่มีงานทำ ไม่ยังงั้นไม่รู้จะคิดอะไรเป็น มีหน้าที่แหกปากด่าคนทำงาน ยกเว้นพวกพ้องขอตัวเอง ไม่ต้องทำอะไรยังชมว่าดีได้หน้าตาเฉย อยากรู้เหมือนกัน ตอนเกิดตกฟากอะไร

ย้อนกลับมาที่ “ยวดยาน” ปีนี้ก้าวสู่ปีที่ 28 แต่ถือโอกาสขอบคุณทุกคนยานยนต์ ที่ให้การสนับสนุนกันเป็นอย่างดี แถมยังเอื้อเฟื้อมาสนับสนุน “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีกด้วย ยังไงก็ขอให้อย่าปล่อยมือกันโดยเด็ดขาด เพราะถ้าไม่มีคนยานยนต์ ก้อ…คงไม่มีคนยวดยาน อย่างแน่นอน “รามอินทรา” ยืนยันจะตั้งใจทำให้ทั้งสองสื่อเป็นที่รักของทุกคนตลอดไป รวมถึงจะยังคงเป็นคนเขียนหนังสือให้อ่านกันอย่างต่อเนื่อง สัปดาห์นี้…ยังคงเขียนให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็อย่าลืมติดตามอ่านกันต่อไปนะครับ จะได้มีพลังหาตัวละคร หาข้อมูลมาเขียนให้อ่านกันตลอดไป วันนี้…ตัวละครยิ่งหายากๆอยู่ แต่ก็จะพยายามเขียนแบบไม่มีวันหยุดต่อไป

ด้วยเป็นเพราะรักและผูกพันนั่นเอง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

3 มิถุนายน 2569