เป็นเรื่องแปลกมาก…เมื่อวันนี้อากาศหนาวจริงๆ หลังจากถูกบ่นถูกเรียกหา…อยากเจอะเจอความหนาวเย็นบ้าง แต่…เชื่อมั้ยวันนี้ “รามอินทรา” กลับรู้สึกไม่ชอบอากาศหนาว แต่ชอบอากาศเย็นๆ เท่านั้น ไม่รู้เป็นเพราะอากาศที่หนาวเย็นทำให้รู้สึกไม่ค่อยสบาย ทั้งๆที่เมื่อวันวาน เป็นคนที่ชอบความหนาวมาก เจอะเจอทั้งลมและไม่ลมมาเยอะแยะ สมัยนั้น…ไม่ต่างประเทศบางประเทศ อากาศหนาวถึงขั้นติดลบ แต่ก็โอเคนะ อย่างมากก็แค่แจ็คเก็ตหนาๆตัวนึง ขณะที่พรรคพวกที่ไปด้วยกัน ใส่กัน 3-4 ตัว “รามอินทรา” แค่เสื้อยืดกับแจ็คเก็ต เดินสบายๆ แตกต่างจากวันนี้โดยสิ้นเชิง แค่อากาศเริ่มเย็นก็รู้สึกคิดถึง เสื้อหนาๆขึ้นมาทันที น่าจะเป็นด้วยเรื่องของอายุด้วยแหละ อายุที่เยอะขึ้นความทนทานเรื่องอากาศก็พลอยหดหายไปด้ถวย ไม่ชอบอากาศเย็นๆ ไม่ชอบความหนาวซะยังงั้น แต่…ก็ยังพอโอเค ยังพอทนได้แหละ

ก้อ…น่าจะเหมือนความเปลี่ยนแปลงแห่งวิถีชีวิตนั่นแหละ วิถีการกินการอยู่ก็ง่ายๆมากขึ้น กินข้าววันละ 2 มื้อ เป็นมื้อเช้ากับมื้อเย็น ทำให้สุขภาพดูเหมือนจะโอเคขึ้น รวมถึง…การแต่งตัวที่เริ่มเปลี่ยนไปอีกด้วย เคยขอ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา เรื่องการแต่งตัว อยากสบายๆไม่เนี๊ยบเหมือนเมื่อก่อน ด้วยอาจเป็นเพราะ เกษียณอายุมานานแล้ว และไม่ค่อยได้ออกงานไปไหน แค่มาทำงานแล้วก็กลับบ้าน ซึ่งวันนี้…ก็กลับบ้านเร็วอีกด้วย ประมาณบ่าย 2 บ่าย 2 ครึ่ง ก้อ…กลับบ้านแล้ว กลับไปช่วยเลี้ยงหลาน “มิรา” ที่มีแค่ “คุณย่า” เป็นคนเลี้ยง ทำให้การกินข้าว 2 มื้อเป็นเรื่องที่โอเคเลย เพราะประมาณ 5 โมงไม่เกิน 6 โมง ก้อ…กินข้าวเรียบร้อยแล้ว ทำให้สามารถดูแลตัวเอง และควบคุมน้ำหนักตัวได้สบายๆ จากที่เคยขยับขึ้นไปเกือบ 90 กก. ลงมาเหลือแค่ 75-76 เท่านั้น ทำให้สุขภาพโอเคขึ้น คล่องตัวมากยิ่งขึ้น

เป็นวิถีชีวิตของ “รามอินทรา” ที่รู้สึกว่าสบายๆ มากยิ่งขึ้น ประหยัดมากขั้น ทั้งการกินและการแต่งตัว ถ้าจำไม่ผิดแทบไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่เลย เสื้อผ้าที่ใส่เป็นผลพวงจากการซื้อแหลกของเมื่อวันวาน ทำให้ยังสามารถเลือกใส่ได้จนถึงวันนี้ รวมถึงรองเท้าที่ยังคงมีให้ใส่ จะมีแอบซื้อบ้าง แต่ก็ไม่เหมือนวันวาน ที่ซื้อบ่อยมากซื้อแทบทุกสัปดาห์ ต้องแวะเวียนไปที่ “พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน” ทั้งเสื้อผ้ารองเท้า ซึ่งส่วนมากก็เป็นของมือสอง คุณภาพดี ซึ่ง “รามอินทรา” มีร้านประจำคอยนำเสนอ เจอหน้าเป็นกวักมือเรียกกันเลย และมักจะได้ราคาพิเศษอีกด้วย ก้อ…เป็นความทรงจำที่ยากจะหวนคืนกลับมา ด้วยอาจเป็นเพราะวิถีชีวิตของตัวเองที่แปรเปลี่ยนไปนั่นเอง

วันเปลี่ยนเวลาผ่าน… “รามอินทรา” นำเรื่องราวของวันวานมาเรียงร้อยเป็น จอ…จ่อ…จ้อ ให้ได้อ่านกัน เป็นอีกวิถีแห่งการเป็นอยู่ที่อยากบอกมีความสุขกับความเป็น “คนสื่อ” ที่ยังมีคนติดตามเป็นกำลังใจกัน

ขอบคุณจากใจจริง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

3 ธันวาคม 2568