เดือนสุดท้ายของปี 68… “รามอินทรา” รับรู้ได้ถึงความคึกคักแห่งค่ายยานยนต์ โดยเฉพาะ…รถจักรยานยนต์ที่แม้ว่าจะเหลือแค่เพียง 2 ค่ายเท่านั้น ที่ต้องยอมรับว่า…ทั้งไทยฮอนด้าและไทยยามาฮ่า ก็ยังคงเป็นสีสันที่น่าสนใจ มีทั้งการเปิดตัวรถรุ่นใหม่ และมีการจัดกิจกรรม ที่บางครั้ง…ไม่รู้สึกถึงอีก 2 ค่าย ที่บางครั้งก็มีความคึกคัก แต่…ก็อาจแป็นความคึกคักเล็กๆ แต่สิ่งสำคัญ…คือแทบไม่ได้เห็นการจัดกิจกรรมของทั้งสองค่ายเหมือนเช่นเมื่อวันวาน วันนี้…ทั้งรถจักรยานยนต์ฮอนด้าและรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ต่างก็มีการเปิดตัว ซึ่ง “ยวดยาน” นำเสนอรายละเอียดแบบเกาะติดทุกสถานการณ์ อยากรู้ก็ไปติดตามอ่านรายละเอียดก็ได้ รวมถึงข่าวคราวของกิจกรรม ที่ก็มีการนำเสนอแบบไม่ปล่อยมือ ก้อ…เป็นความคึกคักที่ “รามอินทรา” ยกนิ้วให้อย่างหมดใจ เพราะจริงๆแล้วทั้งสองค่าย ไม่จำเป็นต้องสร้างสีสันอะไรมากนัก ยังไง…ก็เหมือนจะแบ่งยอดขายก็ชัดเจนอยู่แล้ว

ทั้งไทยฮอนด้า และไทยยามาฮ่า ก้อ…ต้องยอมรับว่า… “รามอินทรา” นั้น สนิทกับคนทำงานทั้งสองค่าย เพราะได้เจอกันได้คุยกันมาโดยตลอด ยอมรับยังคิดถึงวันวานที่ยังหวานอยู่ อย่างค่ายไทยฮอนด้า แม้จะเหลือคนเดิมๆน้อยมาก แต่ก็ยังมีคนที่สนิทกันอยู่ วันนี้…ยุคคนทำงานจริงๆ น่าจะเป็นบทบาทของ “เอ” นคร วิมลจิตรสอาด และทีมงานนั่นแหละ ที่เจอกันบ่อยกว่าคนอื่น รวมถึง “คุณอาผมม้า” อารักษ์ พรประภา ที่ต้องบอกว่า…เกินกว่าคำว่าสนิท เจอกันทุกครั้งต้องมีการกอดกัน อวยคำพูดให้กัน ซึ่งวันนี้… “คุณอาผมม้า” ก็ต้องรอการเติบโตของลูกชาย “เจมส์บอนด์” จิราภัทร พรประภา ด้วยกำลังอยู่ระหว่างการเรียนรู้ เพราะเติบโตขึ้นมาทดแทนคนเป็นพ่อ ที่เฝ้ามองทุกก้าวย่างอย่างใจจดใจจ่อ เจอกับ “รามอินทรา” ทุกครั้ง ก็มักจะเปรยๆฝากฝังลูกชาย ซึ่งก็รับปากว่า…จะหาโอกาสที่จะซัพพอร์ต “เจมส์บอนด์” ให้ก้าวขึ้นมาเป็นคนบริหารแทนคนเป็นพ่อ

ส่วนฝั่งไทยยามาฮ่านั้น ต้องบอกว่านับจำนวนคนสนิทที่ยังเจอะเจอกันแทบไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นคนบริหารทั้ง “เสี่ยหมู” พงศธร เอื้อมงคลชัย และ “เสี่ยหมู” ภาณุพล กิตติคำรณ ที่ยังแวะเวียนมาเจอกันบ่อยครั้งมาก รวมกับทีมคนทำงาน ไม่ว่าจะเป็น “อิ๊ก” อุกฤษณ์ ภาควิวรรธ “หนุ่มพูท์” จิรภัทร สายเพชร และ “เบียร์” อัญชลี ศรีพิทักษ์ และทีมงาน ที่ยังคงเป็นอีกความผูกพันที่ยากจะลืมเลือน ซึ่ง “รามอินทรา” ก็ยังมีสัญญากับทีมงานว่า…จะหาเวลาแวะเวียนไปกินข้าวที่โรงอาหารของ “ไทยยามาฮ่า” เพราะยังมีความคิดถึงวันวาน ที่เคยแวะเวียนมาหาสู่ เรียกว่า…ไปทุกสัปดาห์ก็ว่าได้ เชื่อว่า…คงในเร็วๆนี้แหละ คงต้องหาโอกาสแวะไปให้ได้ ฝากความคิดถึงทุกคนไว้ผ่านพื้นที่ตรงนี้ ถือเป็นเส้นทางแห่งความผูกพันของคนบริหารกับคนสื่ออย่างแท้จริง ยกนิ้วให้กับทุกน้ำใจที่มีให้กับ “รามอินทรา”

ก้อ…เป็นอีกเรื่องราวแห่งความรักความผูกพัน ที่เกิดขึ้นของคนบริษัทกับคนสื่อ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นผ่านหลายช่วงเวลา เป็นเส้นทางที่ยาวไกล แค่เป็นอีกเรื่องราวที่ต้องยกนิ้วให้ ขอบคุณทุกๆคน ขอบคุณทุกๆพลัง ที่มีให้ตั้งแต่วันเวลาที่รู้จักจนถึงวันนี้ ทั้งคนไทยฮอนด้าและคนไทยยามาฮ่า

เป็นรักและผูกพัน ที่ “รามอินทรา” ยกนิ้วให้จริงๆ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

19 พฤศจิกายน 2568