หมดฝนแล้ว ไม่รู้ว่า…หนาวจะมาตามนัดหรือไม่? เชื่อว่า…น่าจะมาแหละ เนื่องเพราะปีนี้ฝนเยอะ ถ้าฝนเยอะก็น่าจะยาวนะ และถ้าจะหนาวก็ขอให้หนาวเยอะๆ หนาวนานๆ ไม่ใช่มาปุ๊บปั๊บแล้วก็จากไป ไม่คุ้มกับการสืบค้น เอาเสื้อกันหนาวออกจากตู้เสื้อผ้า ต้องติดตามกันต่อไปว่า จะหนาวจริงหนาวนานสักแค่ไหน? แต่ก็ขอให้ยาวก็แล้วกัน เพราะแค่เรื่องราวที่ผ่านมาของประเทศไทย ถือว่ามีแค่เรื่องยุ่งๆ และเรื่องยากลำบาก เรื่องเศรษฐกิจก็ว่าแย่แล้ว เจอเรื่องชายแดนเจอเรื่องการคอรัปชั่น คนมีอำนาจ ขนาดตำรวจยังฟาดฟันกันไม่นับญาติ อาจจะได้เห็นตำรวจติดคุกกันเยอะๆก็ช่วงนี้แหละ แถมยังเป็นตำรวจระดับสูงสุดอีกด้วย เมื่อเป็นเยี่ยงนี้ ก้อ…คงต้องยอมรับแล้วล่ะว่า ทำไมคนไทยถึงได้อยู่ในวังวนแห่งความยากลำบาก เจอคนโกงกินบ้านกินเมือง ก้อ…จบข่าวแล้วล่ะ

วันนี้…ของ “รามอินทรา” ยอมรับว่า…โอเคที่สุดแล้วล่ะ ไม่ว่าจะเป็นวิถีการทำงาน ที่ยอมรับแม้ว่าจะยังอยู่ในวังวนที่ยากลำบาก ด้วยสถานการณ์ของเศรษฐกิจที่ไม่เอื้ออำนวยให้ค่ายยานยนต์ สามารถดูแลคนสื่อได้ แต่ก็ยังมีความโชคดีที่ทีมรถยังมีความพร้อมที่จับมือกันแล้วก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน แน่นอน…มีปัญหาบ้างมีผลกระทบบ้าง มีความรู้สึกล้าๆบ้าง แต่…เพราะ “รามอินทรา” ยังรัก “ยวดยาน” เพราะมุ่งมั่นสร้างมาด้วยความยากลำบาก ทำให้…สามารถรับมือได้ ที่สำคัญ…สามารถรักษาอารมณ์ได้อย่างสมดุลย์ ยอมรับ…บางครั้งก็มีความสึกท้อ บางครั้งก็รู้สึกกับบางเรื่องราว ที่ไม่เคยคิดว่าจะเจอะเจอ เคยถูกพรรคพวกถาม…ทำไมไม่เคยยอมแพ้ ก็ตอบทุกครั้งว่าเป็นคนสร้างยวดยานมากับมือ จะให้ยอมแพ้ได้ยังไง ก็อาจมีบ้างแหละที่รู้สึก แต่ไม่นานก็จะสามารถเลือกความเชื่อมั่นกลับคืนมา

พรุ่งนี้…ก็จะยังคงเป็น “รามอินทรา” ต่อไป…ด้วยเพราะยังรักที่จะเป็นคนเขียนหนังสือ ยอมรับมีท้อแท้ ยอมรับอยากวางมือ ยอมรับเคยรู้สึกไม่โอเคกับบางเรื่องราว แต่…เมื่อคิดถึงความมุ่งมั่น ก็ต้องยอมทนกันทุกเรื่องราว ถ้าเหนื่อยถ้าท้อ ก้อ…ขอให้บอกกับตัวเอง ก้อ…ขอให้อยู่กับตัวเอง ไม่จำเป็นต้องบอกใครหรือให้ใครเห็น ไม่มีใครรู้หรอกว่า…บนเส้นทางของ “ยวดยาน” นั้น ผ่านหลากหลายเหตุการณ์ ผ่านการยิ่งกว่าเจ็บปวด แต่ก็ไม่ยอมให้ใครเห็น อยู่กับตัวเองพอหายแล้วก็ยังรู้ทุกเรื่องราว บางครั้งอยากโวยวาย บางคราวอยากจะร้องไห้บ้าง แต่ก็ทำไม่ได้ เจ็บปวดก็บอกกับตัวเอง เพราะยังมี…วันพรุ่งนี้ให้ต้องต่อสู้ ยังมีวันพรุ่งนี้ให้ต้องทำงานต่อไป เพราะสุดท้าย… “ยวดยาน” ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ภาคภูมิใจที่สุดในชีวิตไม่ว่าวันนี้หรือพรุ่งนี้ ก็จะยังคงเป็น “รามอินทรา” ของ “ยวดยาน” ต่อไป

วันเปลี่ยนเวลาผ่าน “รามอินทรา” ขอบคุณทุกๆกำลังใจ ขอบคุณทุกๆพลังสนับสนุน ที่ทำให้ “รามอินทรา” ยังคงมีโอกาสได้มา จอ…จ่อ…จ้อ ให้ทุกคนยานยนต์ได้ติดตามสนับสนุนกันตลอดไป ยืนยัน… “ยวดยาน” คือความสำเร็จที่ภาคภูมิที่สุด ยังไงก็อย่าลืมสนับสนุนกันต่อไปนะครับ

จากหัวใจของ “รามอินทรา” ที่คุณให้การสนับสนุน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

19 พฤศจิกายน 2568