เหลือแค่ 2 เดือนแล้ว ปี 68 ก็จะโบกมือลา ยังไม่รู้เลยว่า จะเอาความยากลำบากติดตัวไปด้วยหรือไม่? เพราะถือเป็นอีกปีที่ยากลำบากมาก ขนาดรถจักรยานยนต์ที่เป็นอีกส่วนสำคัญในการทำมาหากิน ยังประสบปัญหาไม่แตกต่างกัน เพียงแต่ว่า…ยังโชคดีที่มีคู่แข่งแค่ 2 ยี่ห้อ แล้วยอดขายก็ค่อนข้างจะชัดเจน แบบยอดใครยอดมัน ถึงสถานการณ์จะยากลำบาก แต่เชื่อว่ายอดขายคงไม่ตกต่ำมากนัก ยังพอประคับประคองกันไปได้ แต่ก็เชื่อว่า…ทั้งไทยฮอนด้า กับไทยยามาฮ่า ก้อ…คงไม่แฮปปี้กับสถานการณ์ของปีนี้ ด้วยเหตุนี้…เวลาที่เหลืออยู่จึงมีความสำคัญ ที่จะต้องพยายามเก็บเกี่ยวยอดขายให้ได้มากที่สุด ซึ่งจะเห็นได้จากการทั้งเปิดตัวรถรุ่นใหม่ๆ และการจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการจำหน่าย “โซ่หลุด”  เอาใจช่วย เอาใจเชียร์ ให้เจอะเจอกับโอกาสในวิกฤติ ค้นพบยอดขายได้มากที่สุด เอาใจช่วยนะครับ

“โซ่หลุด” มีโอกาสได้เจอกันกับคนทำงานของทั้งสองค่าย ก็รับรู้ถึงความยากลำบาก แต่ขณะเดียวกันก็ยังสัมผัสได้ถึงหัวใจนักสู้ที่ไม่ยอมแพ้ ยังคงพยายามหาโอกาสในวิกฤติอยู่ตลอดเวลา แต่ก็เป็นอย่างที่รู้และเข้าใจกันนั่นแหละ สถานการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องของปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในทั่วโลก ไม่ใช่ผลกระทบที่เกิดขึ้นเฉพาะที่เท่านั้น ความยากลำบากจึงเพิ่มขึ้นไปอีก ยิ่งรถจักรยานยนต์เป็นเรื่องของคนระดับล่าง ที่สามารถใช้ประโยชน์ทั้งชีวิตการทำงาน และการทำมาหากิน ถ้าไม่ยากลำบากจริงๆ ยอดขายก็คงไม่ยากลำบาก กับการที่จะค้นหาความสำเร็จ คงต้องติดตามกันต่อไปว่า…เวลาที่เหลืออยู่น้อยนิด จะสามารถสะกิดยอดขายออกมาได้ตามเป้าหมายที่ต้องการหรือไม่? เชื่ออีกด้วยว่า…จะยังคงได้เห็นความคึกคักที่เกิดขึ้นจากความพยายามของทั้งสองค่าย ผ่านการเปิดตัว และกิจกรรมต่างๆ

อีกความน่าชื่นชม… “โซ่หลุด” ดีใจกับทุกการขยับของทั้งไทยฮอนด้ากับไทยยามาฮ่า ที่ต้องบอก ยังพยายามให้การสนับสนุน “คนสื่อ” สายรถจักรยานยนต์ ที่ต้องยอมรับ…วันนี้มีเยอะแยะจนแยกแยะไม่ไหวว่า จะดูแลอย่างไร? เพื่อให้ครบทุกความต้องการ ซึ่งจะว่าไปแล้ว…เป็นเรื่องสวนทางกัน งบประมาณที่ถูกตัดทอนให้ลดน้อยลงด้วยเหตุผลของสถานการณ์ สวนทางกับจำนวนคนสื่อที่เยอะจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ด้วยเหตุผลของการเกิดง่าย จนทำให้คาดการณ์กันว่า…ปีหน้านั้น สถานการณ์ของคนสื่อ จะยิ่งยากลำบาก เพราะทั้งสองค่าย อยากสนับสนุนยังไงก็คงไม่สามารถสนับสนุนได้ตามต้องการ ยอดขายปีนี้ส่งผลถึงสถานการณ์ของปีหน้า ทำให้ “โซ่หลุด” ห่วงว่า… “คนสื่อ” จะไม่สามารถดำรงอยู่ได้เหมือนเช่นในวันนี้ จำนวนคนสื่อสายรถจักรยานยนต์อาจลดลงโดยอัตโนมัติ ทั้งๆ ที่ใจอยากจะดูแล ใจอยากจะสนับสนุน แต่ด้วยความจำเป็น ยังไงสุดท้ายก็ต้องตัดใจ

ก้อ…ด้วยสถานการณ์ที่ยากลำบาก ยังไง “โซ่หลุด” ก็ต้องขอบคุณทั้งสองค่าย ที่จะว่าไปแล้วไม่จำเป็นต้องทุ่มเทอะไรมากนัก ก็น่าจะดำรงอยู่ได้แล้วล่ะ เพราะเหลือจริงๆ แค่ 2 ค่าย ยอดขายก็เหมือนจะเบ็ดเสร็จ แต่ไม่เคยอยู่นิ่ง ไม่เคยไม่ดูแล “คนสื่อ” ที่ผูกพันกันมานาน ยังคงดูแลกันเหมือนเดิม

ขอบคุณอย่างจริงใจ จากหัวใจของ “โซ่หลุด”