เคยย้อนเส้นทางของการเป็น “คนสื่อ” โดยเฉพาะในยุคที่ “รามอินทรา” เพิ่งจะเติบโตต้องเรียนรู้ต้องสะสมประสบการณ์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากมาก เพราะ “คนสื่อ” ยุคนั้น ล้วนแต่เป็นคนที่มีบุคลิกเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการเขียนข่าว หรือเขียนทดสอบรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ แต่ละคนก็มีวิธีคิดวิธีการที่เป็นของตัวเอง จึงเป็นเหมือนการแข่งขันกันเองโดยอัตโนมัติจน “รามอินทรา” ยอมรับ…ต้องเลือกเส้นทางที่เป็นบุคลิกของตัวเอง หลีกเลี่ยงการที่จะเขียนเกี่ยวกับข้อมูลรถยนต์ โดยหันมาเลือกเขียนแนวของ “คนทำงาน” รวมถึงการเขียนก๊อสซิปหรือข่าวสังคม ที่ยุคนั้น…หาคนเขียนได้ยาก และทำให้สามารถเลือกเส้นทางที่ใช่สำหรับตัวเอง จนสามารถเติบโตมาจนถึงทุกวันนี้

จากวันวานมาถึงวันนี้… “รามอินทรา” ผ่านคนรู้จักมากมาย ทั้งผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ทั้งยังหยุดอยู่และยังอยู่ด้วยกันจนถึงทุกวันนี้ ก้อ…มีทั้งคนที่ยังคบกันอยู่ และที่แต่ยังเจอกันอยู่ แน่นอน…ย่อมมีเรื่องมากมายทั้งอยากทรงจำและไม่อยากทรงจำ แต่…ทั้งหลายทั้งปวงล้วนเป็นวิถีแห่งคนที่มการเปลี่ยนแปลงเปลี่ยนผ่าน อยู่ที่ “เรา” แหละ อยากจะเก็บความทรงจำอะไรไว้บ้าง ซึ่งก็มีทั้งบวกและลบ ทั้งโอเคและไม่โอเค เอาแค่หนังสือพิมพ์ยวดยาน ก้อ…27 ปีแล้วล่ะ ถือว่าเป็น 27 ปีที่คุ้มค่ายิ่ง เป็นความสำเร็จที่น่าปราบปลื้มใจในชีวิต ยิ่งวันนี้…เป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ฉบับเดียวของแวดวงยานยนต์ ที่ยังคงสามารถดำรงอยู่ได้ ก้อ…ตั้งใจว่าจะพยายามทำให้ “ยวดยาน” สามารถดำรงอยู่ได้นานที่สุด ด้วยเพราะยังมี…เพื่อนร่วมทีมอีก 7 คน ที่ยังเป็นทีมความสำเร็จของเรา และยังอยากมีเวลาเพื่อจะก้าวเดินต่อไปอีก

วันนี้… “รามอินทรา” จึงมีความสุขกับการยังเป็น “คนเขียนหนังสือ” ที่มากกว่านั้น ยังมีคนยอมรับ และติดตามผลงานอยู่ ยังมีคนอยากให้เราเขียนหนังสือให้อ่นกันต่อไป ก้อ…บอกกับตัวเอง จะตั้งใจที่จะเขียนหนังสือในทุกสัปดาห์ แม้รู้ว่า…อาจมีบ้างที่ไม่ถูกใจ อาจมีบ้างที่ถูกใจแต่ก็จะพยายามหาข้อมูลที่โอเคที่สุดมาเขียนให้อ่านกัน ยอมรับ…แม้วันนี้จะเขียนยากขึ้นแต่ก็ยังมีความตั้งใจที่จะเขียน ด้วยเหตุนี้…จึงอยากให้ทั้งคนสื่อ และคนบริษัทที่ถ้ายังคิดถึง “รามอินทรา” ยังคิดถึงวันวานที่หวานอยู่ อยากให้กริ๊งกร๊างมาคุยกันบ้าง เพื่ออย่างน้อยทุกข้อมูลน่าจะเป็นประโยชน์กับงานเขียนของ “รามอินทรา” บ้างไม่มากก็น้อย อย่าลืมนะครับอ่านเจอแล้วกริ๊งกร๊างมาคุยกันบ้าง ยังคิดถึงทุกคนนะครับ

สัปดาห์นี้ “รามอินทรา” ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก อย่าลืมติดตามและเป็นกำลังใจให้กันนะครับ รวมถึง…ตอกย้ำอีกครั้ง ถ้าคิดถึงกันกริ๊งกร๊างมาคุยกันบ้าง ยังคิดถึงทุกคนเพียงแต่ไม่แน่ใจว่า…ทุกคนยังอยากคุยกับ “รามอินทรา” เหมือนเดิมหรือไม่? ยังไงก็คิดถึงทุกคนจริงๆ

ยังคงเหมือนเดิมเมื่อวันวาน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

27 สิงหาคม 2568