วัน…เวลา…เคลื่อนที่ไวเหลือเกิน เผลอแป๊บเดียวล่วงเข้าสู่เดือนกุมภาพันธ์แล้ว วิกฤติก็คลี่คลายแล้ว คงไม่มีอะไรมาเป็นข้ออ้าง สำหรับชีวิตที่ต้องต่อสู้ดิ้นรน ยังไงก็ต้องเดินหน้าเพื่อทำมาหากิน ไม่ยังงั้นคงไม่มีสิทธิ์แก้ตัว ส่วนใครที่ยังหลงละเมอกับชีวิตติดโควิด-19 ชีวิตที่ยังคิดถึง Work From Home คงไม่ใช่แล้วล่ะ เพราะสถานการณ์เปิดแล้ว ทุกธุรกิจกลับสู่วังวนปกติ โดยเฉพาะจากค่ายยานยนต์ จะเริ่มเห็นการเปิดตัวการจัดกิจกรรมมากขึ้น น่าจะมีผลลัพธ์ต่อการดำรงอยู่ของ “คนสื่อ” บ้างไม่มากก็น้อย น่าจะอยู่ที่การนำเสนอของแต่ละคนแล้วล่ะ

ในแวดวงคนสื่อนั้น “รามอินทรา” มีโอกาสคุยกับพรรคพวกหลายคน เริ่มมีความเห็นตรงกันแล้วว่า “สื่อออนไลน์” เริ่มมีปัญหาเพิ่มมากขึ้น ด้วยเหตุผลของจำนวนที่มากขึ้น ทุกการนำเสนอแทบไม่ได้แตกต่างกัน อันอาจจะนำมาสู่การดูแลที่ยากลำบากมากขึ้น เพราะ “คนยานยนต์” เองก็มีปัญหาเรื่องงบประมาณที่ทุกค่ายตัดงบส่วนนี้ ด้วยเหตุผลช่วงโควิด-19 ไม่มีโอกาสทำมาหากินได้เหมือนช่วงปกติ เมื่อสถานการณ์ปกติทุกคนล้วนต้องการงบสนับสนุน อยู่แค่ว่าจะทำอย่างไร? เท่านั้นเอง เมื่อทุกสื่อไม่ค่อยมีความแตกต่างกัน เป็นก๊อปปี้เพรสที่หยิบขึ้นนำเสนอ เน้นความรวดเร็วเป็นหลักเท่านั้น

ปีนี้…เมื่อไม่มีโควิด-19 เมื่อมีโอกาสจะทำเยี่ยงไร? เพื่อให้สามารถดำรงอยู่ได้ “รามอินทรา” เองก็ให้เป็นห่วงเหมือนกัน แต่…ก็มี “คนสื่อ” ที่มีความแตกต่างยังสามารถดำรงอยู่ได้ ด้วยความชัดเจนในบุคลิกของตัวเอง มีแนวทางของตัวเอง นี่แหละเป็นจุดขายที่อยากบอกให้ “คนสื่อ” ยุคนี้ได้คำนึงถึงกัน หลังจากนี้…อยากให้ได้ใช้เวลาค้นหาตัวเอง ชอบอะไร? ชอบแบบไหน? แล้วสร้างความเป็นตัวตนที่ใครเห็นแล้วอยากให้การสนับสนุนนั้นจะทำให้สถานภาพของ “คนสื่อ” ได้รับการสนับสนุนอย่างยาวนานอีกด้วย ก้อ…เป็นเพียงความห่วงใยของ “คนสื่อดั้งเดิม” คนนึง

เมื่อเป็นเยี่ยงนี้…ชีวิจนับจากนี้จะยิ่งชัดเจนมากยิ่งขึ้นว่า ใครจะสามารถดำรงอยู่ได้ สำหรับ “รามอินทรา” ยังโชคดีที่มีความแตกต่าง โดยเฉพาะการเขียน 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก เป็นอีกความแตกต่างที่ชัดเจน ยังไงก็อยากให้ได้ติดตามอ่านกัน เชื่อว่า…จะได้สาระบ้างไม่มากก็น้อย เพราะนี่คือตัวตนที่เป็น “รามอินทรา” อย่างแท้จริง หาอ่านได้ที่นี่ที่เดียว

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

25 มกราคม 2566