เป็นอีกความผูกพันกับการทำหน้าที่เป็นคนเขียนหนังสือ ที่ยังมีงานให้เขียนทุกสัปดาห์ ซึ่งวันนี้…เท่าที่คุยกับพรรคพวก ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า แทบจะหาคนเขียนแบบ “รามอินทรา” ได้ยากขึ้น จนอาจจะเหลือจริงๆน้อยถึงน้อยมาก ด้วยอาจเป็นเพราะวิถีการนำเสนอที่เปลี่ยนไป สิ่งที่น่าเสียดายน่าจะเป็นความรู้ความสามารถของคนสื่อนั่นแหละ เพราะวิถีแห่งวันวานนั้น “คนสื่อ” ต้องใช้ความรู้ในการเขียนในการวิพากย์วิจารณ์กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของข้อมูลผลิตภัณฑ์หรือเรื่องของคนทำงาน เมื่อวิถีแห่งโลกการสื่อสารเปลี่ยนแปลงไป คนสื่อรุ่นใหม่ใช้วิธีการก๊อปปี้เพรส ซะมากกว่า ได้ข่าวมาก็ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ รีบๆนำเสนอเพื่อให้ทันเหตุการณ์ เป็นอันจบข่าว ซึ่งเป็นเรื่องง่ายมากโดยเฉพาะคนสื่อรุ่นใหม่ ที่มีเพียงมือถือเครื่องเดียว ก็เป็นเจ้าของสื่อได้แล้ว

ล่าสุด… “รามอินทรา” ออกงานของ “ไทยฮอนด้า” ก้อ…ถูกทักทายจากพรรคพวกหลายคน รวมถึงสิ่งที่รู้สึกแปลกๆคือ…คนสื่อบางคนที่เคยคุ้นเคยก็ไม่ได้เจอกันแล้ว ไม่รู้ว่า…เลิกราหรือยังทำอยู่ เพราะ “รามอินทรา” เองก็ไม่ค่อยได้ติดตามข่าวคราวเหมือนกัน แต่ยังได้เห็นน้องๆกลุ่มหนึ่ง ที่ยังออกงานและมักจะได้เจอกัน แต่…ก็เป็นแค่ทักทายกันตามประสา ไม่ได้คุยกันแบบใกล้ชิดเหมือนเมื่อวันวาน ที่น่าสนใจ…การทำข่าวก็แตกต่างจากวันวาน ดูเหมือนแต่จะมาร่วมงานแล้วก็รอรับข่าวเพื่อที่จะนำเสนอเท่านั้น ด้วยอาจเป็นเพราะ…การสนับสนุนจากค่ายรถก็เปลี่ยนแปลงไปด้วยเหมือนกัน อาจเป็นเพียงการสนับสนุนแบบก้อนเล็กๆ ที่มีจำกัดด้วยหรือเปล่า จึงไม่จำเป็นต้องลงทุนลงแรงนำเสนอข่าวคราวอะไรให้รู้สึกยุ่งยาก ซึ่งอาจเป็นวิธีการแบบใหม่นั่นเอง

แม้แต่ “รามอินทรา” เองก็ยังรู้สึกตัวเองเปลี่ยนไปด้วยเหมือนกัน ความที่นานๆจะออกงานสักครั้ง เลยไม่ค่อยรู้สึกอะไรมากนัก รวมถึงการที่ไม่ได้เจอใครมากนัก แลยแค่ไปนั่งฟังการแถลงข่าว เป็นอันจบพิธี ที่รู้สึกเหมือนเหงาๆ เพราะกับคนบริษัท ก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลย ทุกคนมีงานต้องทำทุกคนมีภารกิจต้องดูแล ด้วยเหตุนี้…จบการแถลงข่าวแล้วกินข้าวเสร็จ ก็ไม่มีอะไรกลับบริษัทดีกว่า ก้อ…เป็นอีกความแตกต่างที่ชัดเจนจากวันวานที่ต้องเจอคนโน้นคุยกับคนนี้ กว่าจะออกจากงานใช้เวลาเป็นชั่วโมงกว่าจะปลีกตัวออกจากงาน นั่นเป็นเรื่องราวที่เจอะเจอกับการออกงานในครั้งนี้

สัปดาห์นี้ “รามอินทรา” ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ก้อ…อยากให้ติดตามอ่านกัน หรืออ่านแล้วคิดถึงกัน ก้อ…กริ๊งกร๊างมาคุยกันบ้าง ก็ไม่ผิดกติกาอะไร อย่างน้อยก็ยังได้รับรู้ความเคลื่อนไหวของกันและกัน

ยังไงก็ยังคิดถึงทุกคนนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

13 สิงหาคม 2568