ด้วยอายุ…ด้วยสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป ทำให้วันนี้ “รามอินทรา” ห่างเหินจากการไปร่วมงานต่างๆ ของค่ายยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็นงานเปิดตัว งานกิจกรรมต่างๆ ของค่ายยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็นงานเปิดตัว งานกิจกรรมต่างๆ หรือแม้กระทั่งงานเลี้ยงขอบคุณ แทบไม่เคยโผล่ร่างไปเลย แม้แต่งานเดียว ด้วยอาจเป็นเพราะอายุที่เกินกว่า 70 ขวบแล้ว หรือบางครั้งก็เป็นงานที่อยู่โลกการเมือง สภาพการจราจรที่ติดขัด หรืออย่างงานกลางคืน ที่ต้องบอกลาโดยอัตโนมัติ ทั้งๆที่บางงานใจนั้นอยากไปแหละ แต่พอนึกถึงวิถีการเดินทาง ทำให้ต้องปฏิเสธตัวเอง รวมถึง…วันนี้วิถีการทำงานใน “กรังด์ปรีซ์กรุ๊ป” นั้น ก็จะกลับบ้านตั้งแต่ช่วงบ่าย 2 โมง ด้วยเหตุผล…กลับไปช่วยคั่นโฆษณาช่วยเลี้ยง “หลานมิรา” ที่ใช้เวลาไม่มากแต่ก็พอจะมีประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย

สุดท้ายของความเป็นจริง…น่าจะเป็นเพราะเหตุผลหลัก คือ เริ่มเบื่อกับบรรยากาศของการจัดงาน ที่วันนี้…มีคนสื่อมากขึ้น มากจนรู้สึกว่า เยอะไปเยอะจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร สิ่งสำคัญกว่านั้น…อยากปล่อยให้เป็นหน้าที่ของน้องๆทีมงานได้ออกงานกันบ้าง และที่น่าสนใจ… “รามอินทรา” รู้สึกว่าวันนี้…คนยานยนต์ก็เปลี่ยนไป ไม่ค่อยผูกพันเหมือนวันวาน โดยเฉพาะ…งบการดูแลที่แทบไม่เหลือหลอ แถมสวนทางกับจำนวนคนสื่อที่เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ทำให้เหลือแค่เชิญทำข่าว เชิญไปโน่นมานี่ เลยรู้สึกเหมือนไม่ผูกพัน เหมือนจะเอาเปรียบกันเกินไป ซึ่งก็เป็นแค่มุมมองของ “รามอินทรา” คนเดียวเท่านั้น แต่เหตุผลจริงๆ น่าจะเป็นด้วยอายุที่เยอะขึ้น และต้องดูแลสุขภาพเป็นด้านหลัก เลยรักตัวเองมากกว่า

นอกจากการดูแลตัวเองมากขึ้น ออกงานน้อยลงแล้ว “รามอินทรา” ยังรู้สึกถึงความผูกพันที่เหมือนจะห่างเหินตามไปด้วย วันนี้…ออกงานแต่ละครั้งแทบไม่ได้เจอหน้าคนสื่อที่คุ้นเคยเลย รวมถึง…บางครั้งคนบริษัทก็แทบไม่รู้จักด้วยเหมือนกัน อาจเป็นเพราะวิถีที่มีการเปลี่ยนแปลง รูปแบบการทำงานที่ไม่เหมือนเดิม หน้าที่ใครหน้าที่มัน แถลงข่าวเสร็จทำข่าวเสร็จ ก็แยกย้ายกันไป ไม่มีการเจอะเจอหรือพูดคุยกันเหมือนเดิม เลยยิ่งรู้สึก ก้อ…แค่ไปให้เห็นหน้ากันเท่านั้นก็เป็นอันจบข่าว ถ้าเป็นยังงี้…ก็คงไม่จำเป็นต้องเดินทาง เพราะยังไง “รามอินทรา” ก็ยังมีความผูกพัน ยังมีการกริ๊งกร๊างคุยกันมากกว่าซะอีก กลายเป็นเหตุผลที่ทำให้เหมือนปิดกั้นตัวเอง กับงานของบริษัทโดยปริยาย

สิ่งสำคัญก็คือ…ยังไง “รามอินทรา” ก็ยังมีเรื่องราวที่เขียนให้อ่านกันในทุกสัปดาห์ เฉพาะใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” ก็สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก เป็นอีกความผูกพันที่สามารถจะติดตามอ่านกันได้เป็นประจำ เพราะยังไงก็ต้องเขียนให้อ่านกันทุกสัปดาห์ เป็นอีกความผูกพันที่ยังคงมีอยู่อย่างสม่ำเสมอ ไม่เคยเว้นวรรคแม้แต่สัปดาห์เดียว ยังไงก็อยากให้ติดตามเป็นกำลังใจให้กันต่อไปเรื่อยๆนะครับ

ด้วยรักและผูกพันที่ยาวนานยิ่ง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

4 มิถุนายน 2568