เมื่อไม่นานนี้…มีคนบอก “รามอินทรา” ว่า…ปี 68 “คนสื่อ” จะอยู่ยากยิ่งขึ้น ยิ่งค่ายรถไม่มีงบมาช่วยซัพพอร์ต เมื่อคนสื่อยังคงเยอะแยะ สุดท้าย…คงยากจะดำรงอยู่ เพราะทุกคนต้องมีค่าใช้จ่าย ทุกคนต้องมีต้นทุน แม้ว่าการเป็นเจ้าของอาจจะไม่ต้องลงทุน แค่มีมือถือเครื่องเดียวก็เป็นเจ้าของสื่อได้แล้ว แต่…การเป็นเจ้าของก็ต้องมีค่าใช้จ่าย ที่แม้จะเป็นเพียงแค่ตัวเดียว ก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายกับการจะหารายได้ เพื่อให้สามารถดำรงอยู่ได้ ยิ่งค่ายรถงบหดหาย ก็ยิ่งส่งผลกระทบต่อการดำรงอยู่ของคนสื่อ เป็นเรื่องที่ต้องติดตามกันต่อไปว่า…ปี 68 ชีวิตของคนสื่อจะดำรงอยู่อย่างไร? ในท่ามกลางที่สถานการณ์เศรษฐกิจยังยากลำบาก ก้อ…เอาใจช่วยให้ “คนสื่อ” สามารถก้าวผ่านความยากลำยาก และสามารถดำรงอยู่ต่อไป

วันนี้…จึงไม่แปลกใจที่รู้สึกได้เลยว่า “คนสื่อ” นั้นแปลกหน้าแปลกตาไป คนหน้าเดิมๆ แทบไม่ค่อยได้เจอะเจอกัน ที่เจอกันส่วนมากก็ไม่ค่อยรู้จัก บางครั้งไม่รู้ด้วยว่าเป็นคนสื่อ เพราะไม่มีรักษาบ่งบอกเหมือนเช่นในอดีต ที่มีความชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง ใครเป็นคนสื่อสังกัดค่ายไหน เหมือนทุกคนจะมีโลโก้เป็นของตัวเอง ยิ่งคนสื่อสิ่งพิมพ์ยิ่งชัดเจน เพราะในหนังสือก็จะบ่งบอกชัดเจน ใครทำงานอะไรเป็นนักข่าว หรือเป็นช่างภาพ หรือเป็นฝ่ายศิลป์ อยู่กันเป็นทีมเลยล่ะ วันนี้เมื่อเปลี่ยนเป็น “สื่อออนไลน์” ไม่มีอะไรบ่งบอกตัวตน รู้กันเอาเอง หรือบางครั้งก็แค่เคยเห็นหน้า แค่รู้ว่าเป็นคนสื่อเหมือนกัน สิ่งสำคัญที่ “รามอินทรา” เขียนไว้เสมอว่า…เป็นสื่อยุคก็อปปี้เพรส ไม่มีการรีไรท์อะไรทั้งสิ้น รับข่าวมาก็พร้อมนำเสนอได้เลย ไม่ยุ่งยากอะไรเลย

ก้อ…เป็นวัฏจักรที่เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย “คนสื่อสิ่งพิมพ์” ก็ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง ไม่ยังงั้นก็คงอยู่ไม่ได้ เพียงแต่เปลี่ยนแล้วจะสามารถดำรงอยู่ได้มั้ย เมื่อต้นทุนที่เคยมีมาไม่มีความหมายใดๆ ถ้าไม่มียอดวิวมาเป็นเครื่องกำหนดคุณภาพ รวมถึง…คนบริษัทก็ไม่เหมือนเดิม ที่สำคัญ…คนบริษัทวันนี้ก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงอีกด้วย ทั้งมีคนเกษียณทั้งมีคนเปลี่ยนหน้าที่ เป็นการเปลี่ยนแปลงที่เหมือนจะเปลี่ยนถ่ายคนสื่อโดยอัตโนมัติ จากคนสื่อสิ่งพิมพ์เป็นสื่อออนไลน์ หรือไม่ก็หดหายไปจากวงการเลย ที่น่าสนใจ…คนที่เป็นเจ้าของสื่อเมื่อวันวาน ถึงวันนี้กลายเป็นคนทำงานโดยปริยาย เพราะไม่สามารถมีคนร่วมงานได้เหมือนวันวาน ต้องกลายเป็นทั้งเจ้านายและลูกน้องไปโดยอัตโนมัติ ทำให้ได้เห็นหลายคน ทำให้ได้เห็นหลายคนย้อนสู่ธรรมชาติตอนเป็นคนสื่อสิ่งพิมพ์ ที่เป็นแค่ส่วนหนึ่งของทีมงานเท่านั้น เป็นวัฏจักรที่ชัดเจนจริงๆ

ด้วยประการฉะนั้น “รามอินทรา” จึงต้องเปลี่ยนแปลงด้วยเหมือนกัน แม้ว่าจะยังคงโชคดี ยังคงเป็นคนสื่อสิ่งพิมพ์ แต่วันนี้…ก็ต้องเป็นคนสื่อออนไลน์ด้วยเหมือนกัน และยังคงโชคดีที่มีงานเขียน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ แภมยังโชคดีที่ยังมีคนคอยติดตามเป็นกำลังใจกันมาโดยตลอด ทำให้ยังคงสามารถดำรงอยู่ แม้ว่าจะไม่เหมือนเดิม แต่ก็ยังถือว่าโอเคอยู่ เพราะยังมีคนสนับสนุนและติดตามผลงานมาโดยตลอด ทำให้ยังคงสามารถดำรงอยู่ แม้ว่าจะไม่เหมือนเดิม แต่ก็ยังถือว่าโอเคอยู่ เพราะยังมีคนสนับสนุนและติดตามผลงานมาโดยตลอด

ขอบคุณและอยากให้ดูแลกันตลอดไป

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

29 มกราคม 2568