ระยะหลัง “รามอินทรา” เขียนถึงมิตรภาพของคนที่รู้จักกัน ในทำนองที่ว่า โอกาสที่จะเจอะเจอกันนั้นน้อยถึงน้อยมาก แม้กระทั่งจะกริ๊งกร๊างหากันก็ยังยากอีกด้วย ก้อ…เข้าใจได้ถึงสภาพของคนทำงาน ในห้วงเวลาที่เผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวย ให้ใช้ชีวิตการทำงานได้แบบเบิร์ดๆ ทุกครั้งที่กริ๊งกร๊างหาใคร คำตอบจึงเป็นเสียงกระซิบ ประชุมครับ ประชุมค่ะ แทบทุกคนต่างก็มีสภาพไม่แตกต่างกัน อาจเป็นเพราะสถานการณ์เศรษฐกิจนั้น อยู่ในสภาพไม่เอื้อต่อการค้นหาความสำเร็จ ทุกบริษัทจึงต้องคร่ำเคร่งกับการประชุม แต่ผลพวงตกอยู่กับคนทำงานมากกว่าคนเป็นนาย ที่ประชุมเสร็จก็กลับบ้านพักผ่อนสบายใจ ส่วนคนทำงานก็ยังไม่ได้ไปไหน กลับคืนสู่โต๊ะทำงาน เพื่อสะสางและเคลียร์งานที่ตกค้างต่อไป บางวัน…กว่าจะก้าวขึ้นรถเพื่อกลับบ้าน มี 2 ทุ่มเป็นอย่างน้อย

ล่าสุด… “กิ๋ง…กิ๋ง” ศุภรางศุ์ อนุชปรีดา คนเกรท วอลล์ กริ๊งกร๊างมาหาเลยได้คุยกันยาวๆ ถือโอกาสถามไถ่เรื่องที่เกิดขึ้นกับ “เจ้านาย” ณรงค์ สีตลายน ที่เพิ่งโบกมือลากลับไปพักผ่อน หลังสู้ชีวิตมานานกว่า 4 ปี คำตอบก็ไม่มีอะไรในกอไผ่ เป็นวิถีทางที่เมื่อวันหนึ่งสิ้นสุดทางเลื่อน ก้อ…ต้องตัดสินใจเลือกเส้นทาง อยากเครียดก็อยู่ต่อ อยากพักผ่อนก็บ๊ายบาย วันนี้… “กิ๋ง…กิ๋ง” ยังไหลอยู่ก็เลยมุ่งมั่นทำงานต่อ เพราะนี่คือเส้นทางที่เลือกเอง อดถามไม่ได้ว่า…เหนื่อยมั้ย คำตอบชัดๆ…ถ้าไม่เหนื่อยคือโกหก แต่ก็ยังสู้ไหว ที่สำคัญ…น่าจะเป็นเพราะ “กิ๋ง…กิ๋ง” เอง มีที่พักพิงอยู่ที่บ้าน เหนื่อยหรือท้อก็มีพ่อกับแม่ คอยให้กำลังใจและคอยดูแล ทั้งอาหารการกิน ขับรถถึงบ้านเมื่อไหร่  เป็นอันจบข่าวไม่ต้องคิดอะไรเยอะ แค่คอยหยอดลูกอ้อน เท่านั้นก็จบข่าว ทำให้ “กิ๋ง…กิ๋ง” เหมือนรถที่คอยชาร์จไฟอยู่ตลอดเวลา ยังไง “รามอินทรา” ก็เป็นอีกหนึ่งพลังใจให้นะครับ

“กิ๋ง…กิ๋ง” จึงเป็นอีก “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” ของ “รามอินทรา” ที่มีเวลาว่างก็จะกริ๊งกร๊างหากัน ฝากโน่นฝากนี่มาให้ ทำให้หายอดอยาก เป็นเสมือนน้องสาวที่เข้าใจกัน รับรู้ถึงตัวตนของ “รามอินทรา” ที่พูดตรงๆ เอาใจใครไม่เป็น เลยคุยกันได้นานๆ แม้จะมีบางครั้งบางเวลาที่อาจไม่เข้าใจบ้าง ก็เป็นเรื่องของอารมณ์ พอหมดเวลาของมัน เดี๋ยวก็คุยกันได้เหมือนเดิม ขอบคุณที่เข้าใจกันขอบคุณที่ยังห่วงใยกัน เป็นอีกมิตรภาพที่ทำให้หายเหงา ยามที่ “รามอินทรา” อยากมีเพื่อนคุย ทั้งๆที่ก็มีเวลาน้อยจริงกับสภาพ “คนเกรท วอลล์” ในวันนี้ ยังพร้อมที่จะเดินหน้าต่อ เพื่อเป้าหมายที่ตั้งไว้ เพราะยังเชื่อในคุณภาพของตัวเอง

ขอบคุณ “กิ๋ง…กิ๋ง” ที่เป็นอีกส่วนผสม ทำให้ “รามอินทรา” ยังมีงานเขียนในทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ก้อ…ขอให้ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันตลอดไป

ขอบคุณและจะคิดถึงตลอดไป ขอบคุณครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

2 ตุลาคม 2567