ทุกครั้งที่เขียนถึงรถไฟฟ้า “รามอินทรา” มักจะคิดถึงคนๆหนึ่ง ที่รู้จักและผูกพันกันในระยะเวลาสั้นๆ เป็นคนบริหารค่ายรถไฟฟ้าเนต้า ที่เป็นค่ายเล็กๆ ไม่ค่อยหวือหวานัก ในสายตาของคนสื่อ คนที่จะเขียนถึงคือ “อเล็กซ์” มร.เป่า จ้วงเฟย ที่สนิทกันน่าจะเป็นเพราะ “จิม” ธิราพร ย้อยแสง ที่เป็นอดีตคนพีอาร์ของค่ายมิตซูบิชิ ตั้งแต่ยังเป็นค่ายคลองหลวง “รามอินทรา” แวะเวียนไปเป็นประจำ เพราะสนิทกับคนมิตซูบิชิเยอะแยะ ทุกครั้งที่แวะไปไม่ใช่เพราะคิดถึงหรอก แต่เป็นเพราะว่าต้องไปส่งลูกสาวซึ่งตอนนั้นเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก็เลยไปอีกนิดแวะซื้อของกินไปฝากกันด้วย เลยสนิทกับทีมพีอาร์ ไม่รู้เป็นเพราะมีของกินไปฝากด้วยหรือปล่าววว ก็เลยสนิทกับ “จิม” ที่โยกเยกมาอยู่ทั้งเอ็มจีและเนต้า

“จิม” จึงเหมือนเป็นตัวเชื่อม ทำให้ “รามอินทรา” รู้จักและสนิทกับ “อเล็กซ์” รวมถึง “อีส” จิรวัฒน์ สุขะ ที่สำคัญน่าจะเป็นเพราะ “อเล็กซ์” พูดไทยเป็นต่อยหอย เพราะเรียนมาและรู้จักคำลึกๆอีกด้วย นั่นทำให้สนิทกันมากขึ้น ได้คุยได้กินข้าวกัน แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน สิ่งที่น่าสนใจ…รถไฟฟ้าเนต้า ที่เป็นค่ายเล็กๆ กลับประสบความสำเร็จ สามารถเก็บยอดขายได้เป็นหมื่นคัน ก้อ…ไม่คิดว่าจู่ๆ จะได้ยินข่าว “อเล็กซ์” โบกมือลาจากเนต้า เพื่อไปเป็นคนบริหารค่ายรถไฟฟ้าค่ายใหม่ ซึ่งก็บอกตรงๆ ไม่ได้คุยกันและไม่ได้สนใจว่าเป็นค่ายอะไร? เพราะ “อีส” เคยไลน์มานัดว่าจะเข้ามาหาแต่ก็ไม่ได้เจอกัน ทำให้ “รามอินทรา” ไม่ได้รับรู้ข่าวคราวของคนทั้งสองอีกเลย ก้อ…น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง เพราะคิดว่า “อเล็กซ์” เป็นคนมีฝีมือคนนึง น่าจะประสบความสำเร็จในเมืองไทยได้ แต่วันนี้…สถานการณ์รถไฟฟ้าก็ไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวัง และ “รามอินทรา” ก็ไม่รู้ว่าเส้นทางของ “อเล็กซ์” และ “อีส” จะเป็นเยี่ยงไร?

“รามอินทรา” ย้อนเส้นทางของ “อเล็กซ์” ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า…การที่รถไฟฟ้าเนต้าประสบความสำเร็จนั้น น่าจะมาจากราคาที่ตั้งไว้แค่ 5 แสนเศษๆ ทำให้คนอยากเป็นเจ้าของสามารถเลือกได้ เพราะยี่ห้ออื่นราคาหลักล้านทั้งนั้น รวมถึงการทำงานของคนพีอาร์อย่าง “จิม” ที่มีประสบการณ์มายาวเหยียด รู้จักคนสื่อมากรุ่นสามารถฝากข่าวฝากคนบริหารได้ สามารถพา “อเล็กซ์” ไปพบปะค่ายสื่อได้ทุกค่าย แม้แต่ “รามอินทรา” เองก็รู้จักและมักคุ้นกับ “อเล็กซ์” และ “อีส” ก็จาก “จิม” นี่แหละ ทั้งๆที่น่าจะสนิทกันมาก่อน เพราะ “อีส” เป็นเพื่อนกับ “ชมพู่” ปนัดดา ศิริโสภาพงษ์ ที่รู้จักกันมานานมาก ตั้งแต่สมัยรถยนต์เชฟโรเล็ต จนมาถึงมิตซูบิชิ “รามอินทรา” ก็เป็นอีกเส้นเชื่อมให้อีกด้วย วันนี้…น่าเสียดายที่ไม่ได้เจอกับคนทั้งสอง รวมถึงข่าวคราวที่อยากบอกให้รับรู้ถึงความสำคัญของ “คนพีอาร์” อีกด้วย

วันเปลี่ยนเวลาผ่าน…บางครั้งคนบางคนก็แค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป แต่บางคนกลับยังคงอยู่ในความผูกพันตลอดมา จนทำให้ “รามอินทรา” หยิบมาเขียนเป็น จอ…จ่อ…จ้อ ประจำสัปดาห์นี้

ยังไงก็ยังคิดถึงทุกคนนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

25 กันยายน 2567