วันนี้…เช็คดูข้อมูล “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” แล้ว ยอมรับว่า แทบไม่มีชื่อใครอยู่ในห้วงความทรงจำ เหมือนเช่นวันวาน ด้วยเพราะ…โลกของการสื่อสารที่เปลี่ยนแปลงไป รวมถึง “คนบริษัท” ก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย ยิ่งการเปลี่ยนผ่านคนรุ่นใหม่ ก้าวขึ้นมาแทนที่ นั่นทำให้…โลกของการสื่อสารเหลือเพียงกรอบสี่เหลี่ยมเท่านั้น มีอะไรอยากนำเสนออะไร ก็ส่งผ่านโดยไม่จำเป็นต้องเจอะเจอตัวเป็นๆ “คนพีอาร์” ของคนบริษัท จึงเป็นเหมือนคนส่งข่าวขึ้นจอ แล้วให้ “คนสื่อ” ไปหยิบมานำเสนอเอง โดยไม่จำเป็นต้องขัดเกราอะไร แค่นำเสนอ ก้อ…โอเคแล้ว ทำให้ข่าวคราวของทุกค่ายทุกบริษัท ไม่มีความแตกต่างกัน เพราะเป็นข่าวแจก แต่การนำเสนอต่างกันเท่านั้น ถือเป็นความสะดวกสบายของ “คนสื่อ” ในยุคที่การสื่อสารนั้นเปลี่ยนแปลงไป เป็นเรื่องที่ต้องยอมรับ

นั่นเป็นเหตุผล…ที่วันนี้ “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” ก็หายากขึ้น ไม่เป็นเพราะคนรุ่นใหม่ก็เป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงภายในนั่นแหละ ก็คงไม่แปลกใจที่ “รามอินทรา” จะรู้จักคนพีอาร์ของแต่ละบริษัทลดน้อยลง นอกจากคนเดิมๆ ที่ยังคงทำงานอยู่ และยังก้าวผ่านช่วงของ “สื่อสิ่งพิมพ์” มาด้วยกัน ซึ่งก็มีน้อยถึงน้อยมาก ล่าสุด…ที่ “รามอินทรา” กริ๊งกร๊างคุยด้วยเป็น “นู๋ต่าย” นัฏฐา จิตราคม ที่ยังคงเป็น “คนวอลโว่” ถ้าจำไม่ผิดตั้งแต่รู้จักกันมา ยังไม่เคยโยกเยกออกจาก “วอลโว่” ทำงานผ่าน “ประธานบริษัท” มาหลายคน ทั้งคนฝรั่งทั้งคนไทย เคยโยกเยกไปทำงานแผนกอื่น แล้ววันนั้น ก็ย้อนเส้นทางกลับมาเป็น “คนพีอาร์” ยิ่งทำให้สนิทกันมากยิ่งขึ้น ด้วยเพราะรู้จักกันมานานจริงๆ และ “นู๋ต่าย” ยังยอมรับในความเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ของ “ยวดยาน” อีกด้วย

“รามอินทรา” นั้น รู้จัก “นู๋ต่าย” ตั้งแต่ยุคคลองตัน ออฟฟิศอยู่ตรงหัวมุมริมทางรถไฟ ยิ่งสนิทกันมากยิ่งขึ้น เมื่อมี “ประธาน” ชื่อ ฉันทนา วัฒนารมณ์ ที่ “รามอินทรา” สนิทสนมมากด้วย ยิ่งทำให้เราทั้งสามคน ยิ่งกว่าคำว่าสนิทและเป็นความผูกพันที่ยาวนานมาจนถึงปัจจุบัน ที่เหลือเพียง “รามอินทรา” กับ “นู๋ต่าย” ที่ยังคงเป็น “คนเงินเดือน” ขณะที่ “ประธานตุ้ม” นั้น โบกมือลาไปดูแลครอบครัวอย่างมีความสุข และยังคงติดต่อกันเป็นบางครั้งบางครา แต่ยังคงติดต่อกับ “นู๋ต่าย” อย่างสม่ำเสมอ ก้อ…ถือเป็น “มิตรภาพ” ที่ยั่งยืนเป็นอย่างยิ่ง และยากที่จะค้นหาเจอ ในยุคที่โลกการสื่อสารเปลี่ยนไป แม้อาจจะสื่อสารได้ง่าย แต่ก็คงไม่ยั่งยืน เหมือนแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่มีความยั่งยืนเช่นวันวาน

ขอบคุณ “นู๋ต่าย” ที่วันนี้… “ความผูกพัน” ยังคงยืนยาวเป็น “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” อีกด้วย และยังทำให้ “รามอินทรา” เป็นคนเขียนหนังสือที่มีความหมายยิ่งสำหรับ “นู๋ต่าย” ที่ทำให้ “คนในครอบครัว” ได้รับรู้ ขอบคุณที่ทำให้ “รามอินทรา” ได้เขียนเรื่องราวสัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ขอบคุณที่ยังเป็นน้องสาวที่น่ารักเสมอมา

ด้วยรักและผูกพัน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

10 กรกฎาคม 2567