เคยบอกใครต่อใครบ่อยครั้ง…ทุกสัปดาห์ “รามอินทรา” จะต้องนั่งเขียนต้นฉบับ 2 วัน 8 คอลัมน์ วันเสาร์เขียนลงใน “ยวดยาน” 4 คอลัมน์ วันอาทิตย์เขียนลงใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีก 4 คอลัมน์ คนได้ยินมักจะร้องอู้หู เขียนได้ยังไง? เอาเรื่องอะไรมาเขียน? นั่นน่ะสิเขียนได้ยังไง ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า…เขียนได้ยังไง แต่เชื่อมั้ย ระยะหลัง “รามอินทรา” เริ่มรู้สึกชักไม่แน่ใจว่า…เขียนได้ 8 คอลัมน์จริงๆมั้ย? เมื่อเริ่มรู้สึกเขียนยากมากขึ้นทุกสัปดาห์ ส่วนมากจะเขียนได้จริงๆ แค่ 4 คอลัมน์ ส่วนอีก 4 คอลัมน์ ที่เป็นของ “เว็บไซต์” นั้น ต้องมาเขียนต่อที่ออฟฟิศในวันทำงาน ถามว่าเกิดอะไรขึ้น น่าจะเป็นเพราะ “ตัวละคร” นั่นแหละ ที่เป็นต้นเหตุ วันนี้…หาตัวละครมาเขียนยากขึ้น ทำให้งานเขียนโดยเฉพาะใน “ยวดยาน” ที่เป็นเรื่องของคนบริษัท เป็นเรื่องที่เขียนยากมากขึ้น ก้อ…เป็นเรื่องที่ต้องหาวิธีต่อไป จะทำอย่างไรกับการหาตัวละครมาเขียนทุกสัปดาห์

การเป็น “สื่อดั้งเดิม” นั้น ความแตกต่างจากสื่อออนไลน์ คือ การนำเสนอที่ต้องเป็นข้อมูลที่ค้นหาเอาเอง ยิ่งการเขียนคอลัมน์ยิ่งยากลำบาก แต่ในความเป็น “สื่อดั้งเดิม” นั้น ทำให้มีความผูกพันกับคนบริษัทมากยิ่งขึ้น เพียงแต่ระยะหลัง…เริ่มหดหายเริ่มหาคนที่ผูกพันยากยิ่งขึ้น ทำให้บางครั้งบางเวลาต้องมาคิดทบทวนถึงเส้นทางที่ผ่านมา แต่… “ยวดยาน” กับ 25 ปีที่ผ่านมา…ก็มี “คนบริษัท” เข้ามาในชีวิต จู่ๆก็หดหายไปแทบไม่มีข่าวคราว บางครั้งกริ๊งกร๊างไปหา ก็ยังไม่มีเสียงตอบรับ นานๆเข้าก็ต้องปล่อยวาง อาจเป็นเพราะแต่ละคนต่างก็มีเหตุผล หรือบางครั้งก็เคยคิด เค้าอาจไม่ได้ติดตามข่าวคราว หรือบางทีอาจเปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว เพียงแต่ไม่อาจรับรู้เรื่องราวของแต่ละคนเท่านั้น

สัปดาห์นี้ “รามอินทรา” คิดทบทวนถึง “คนยานยนต์” ที่เคยผูกพันที่เคยรู้จัก ถามตัวเองคิดถึงใครมากที่สุด เออ…ก็นึกไม่ออกเหมือนกัน เพราะส่วนมากก็ติดต่อกันไม่ได้ หรือบางทีก็คิดอีกแหละ เค้ายังรู้จักหรือจำเราได้มั้ย ไม่อยากเชื่อว่า…จู่ๆมิตรภาพผ่านเว็บไซต์ จะหดหายจนแทบไม่เหลือใครให้ได้เขียนถึง แต่ในปลายห้วงความคิด ยังมีชื่อผุดขึ้นมา เป็นชื่อของ ดร.วิทย์ สิทธิเวคิน ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น “คนบีเอ็มดับเบิลยู” ที่มีหน้าที่ดูแลข่าวคราวของรถบีเอ็มดับเบิลยู วันนี้…แม้จะอยู่ไม่ไกลกันยังมีโอกาสได้เจอกัน แต่…ถ้าจะกริ๊งกร๊างคุยกันคงเป็นเรื่องยาก อาจเป็นเพราะงานที่เยอะแยะจนแทบไม่เหลือเวลา แต่ถ้าเจอกันตัวเป็นๆ ยังมีเรื่องคุยเยอะแยะ และยังมีความรักความผูกพันกันเหมือนเดิม ด้วยอาจเป็นช่วงเวลาที่ผูกพันกันนั้น “รามอินทรา” กับ “ดร.วิทย์” ผูกพันและมีเรื่องเล่าเยอะแยะจริงๆ ก้อ…ดีใจกับช่วงในวันนี้ ที่มีงานมีความสุข ทั้งกับครอบครัวและการงาน

ก้อ…เป็นอีกสัปดาห์ที่ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็ฝากติดตามกันต่อไปนะครับ

ยังคงคิดถึงทุกมิตรภาพนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

15 พฤษภาคม 2567