หลังจบงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 45 “โซ่หลุด” ยิ่งรู้สึกเหงาๆ กับบรรยากาศของแวดวงคนมอเตอร์ไซค์ เหมือนกับเป็นช่วงเวลาพักเบรกของแต่ละค่าย ซึ่งแตกต่างจากบรรยากาศเดิมๆ ของในอดีต ที่ยังมีความคึกคักจาก 4 ค่ายหลัก วันนี้…เมื่อเหลือแค่ 2 ค่ายคือ ฮอนด้ากับยามาฮ่า ความคึกคักจึงแตกต่างอย่างชัดเจนยิ่ง ถ้าจะเขียนแบบไม่เอาใจกัน ก้อ…ต้องบอกเห็นแค่ข่าวคราวของค่ายยามาฮ่าเท่านั้น ที่ยังพอจะมีข่าวอย่างต่อเนื่อง ขณะที่อีกความคึกคักจาก “ไทยฮอนด้า” นั้น รู้สึกว่าน้อยเกินไป รวมถึงความคึกคักจากมอเตอร์สปอร์ต ที่ยังไม่มีเสียงเฮจาก “ก้อง” สมเกียรติ จันทรา จากโมโตทู

“ไทยฮอนด้า” นั้น “โซ่หลุด” รู้สึกแปร่งๆ ตั้งแต่งานบางกอก มอเตอร์โชว์ แล้วล่ะ การรวมญาติกับฮอนด้า ออโตโมบิล เหมือนเป็นความไม่คุ้นชิน เพราะปกติเมื่อครั้งยังยืนหนึ่งนั้น รู้สึกได้ถึงความคึกคักที่ชัดเจนมากกว่า เพราะแม้แต่การจัดกิจกรรมที่เคยเป็นความคึกคัก ก็รู้สึกแปลกๆ ไป ไม่รู้ว่าเป็นของรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ เพราะพื้นที่ติดกันเป็นพื้นเดียวกัน ขณะที่ด้านหลังยิ่งรู้สึกไม่คุ้นด้วยไม่รู้ว่า…คนที่นั่งอยู่นั้นเป็นคนของใคร? จองรถอะไร? เมื่อนั่งติดกันเป็นแถวยาวติดกัน ถามว่าคึกคักมั้ย? คึกคัก แต่ไม่ชัดเจน ก็มีคนถามว่า “โซ่หลุด” รู้สึกอย่างไร? ก็จะตอบตรงๆ อยากให้แยกกันมากกว่า รวมถึงรู้สึก “ไทยฮอนด้า” เหมือนถูกแยกกลุ่ม ความคึกคักเลยคลายลงไปชัดเจนยิ่ง

ขณะที่ “ไทยยามาฮ่า” นั้น ยังคงครอบครองพื้นที่สุดซอยไว้อย่างเหนียวแน่น ทำให้สัมผัสได้ถึงความอลังการที่เด่นชัด มองเห็นตั้งแต่กลางซอยมาเลย ปีนี้…ยิ่ง “ไทยฮอนด้า” เหมือนจะไม่คึกคักเหมือนเคย ทำให้ “ไทยยามาฮ่า” ยิ่งกว่าคึกคัก “โซ่หลุด” เดินไปทุกวันยังแปลกใจ ทำไมขยันจัดกิจกรรมเหลือเกิน ประกวดโน่น แจกนี่ ประมูลมั่ง จนทำให้คึกคักโดยปริยาย อาจเป็นแค่ความรู้สึกส่วนตัวของ “โซ่หลุด” หรือเป็นเพราะยังคุ้นชินกับภาพเดิมๆ ที่ “ไทยฮอนด้า” ยังอยู่รวมกลุ่ม ชัดเจนมากกว่าวันนี้ หรืออีกประเด็น…อาจเป็นเพราะความคึกคักที่หายไปของไทยซูซูกิ กับคาวาซากิ ด้วยหรือปล่าว แม้จะมีการเติมเต็มจากค่ายรถไฟฟ้า แต่ก็เป็นความคึกคักที่แตกต่างกัน

“โซ่หลุด” หยิบเรื่องราวที่ผ่านตา จากการเดินเข้างานบางกอก มอเตอร์โชว์ ทุกวัน จนรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เปลี่ยนไป หรืออาจเป็นเพราะชอบบรรยากาศเดิมๆ มากกว่า โดยเฉพาะความเป็น “ไทยฮอนด้า” ที่ชัดเจนกว่าวันนี้ ยืนยันเป็นความคุ้นชินส่วนตัว ที่ไม่เกี่ยวกับใครทั้งสิ้น แค่หยิบมาเขียนให้อ่านกันเหมือนคั่นเวลาในช่วงวันหยุดยาวๆ

บรรยากาศคุ้นชินที่เปลี่ยนไป