วันนี้…โลกของการสื่อสารเปลี่ยนแปลง จนทำให้รู้สึกได้ถึงความผูกพันที่หายตามไปด้วย ไม่ว่าจะเป็น “คนสื่อ” ด้วยกัน หรือ “คนบริษัท” อาจเป็นเพราะการเจอะเจอตัวเป็นๆนั้น แทบไม่มีเลย บางครั้งไม่รับสายอีกด้วย บ่อยครั้ง…ก็กลายเป็นความห่างเหินแล้วก็ลืมกันไปเลย จากคนที่รู้จักกลายเป็นไม่รู้จัก รวมถึง…การดำรงอยู่ที่ยากขึ้น ทำให้ต้องดูแลตัวเองห่วงตัวเอง โลกของความผูกพัน…กลายเป็นเรื่องของเมื่อวันวาน ก้อ…ยอมรับคนที่รู้จักลกลงไปเรื่อยๆ เลยไม่แปลกใจ แม้ “คนสื่อ” จะเยอะขึ้น แต่ความผูกพันเหลือน้อยลง ก็เป็นเรื่องของความเปลี่ยนแปลงในวันที่การสื่อสารเปลี่ยนไป

สถานการณ์ของ “คนสื่อ” สายยานยนต์ ก้อ…เป็นวังวนที่เปลี่ยนไปจากจำนวนที่ไม่มากกลายเป็นมีจำนวนเป็นหลักร้อย ไม่แปลกใจกับการต้องช่วงชิงการนำเสนอเพื่อให้สามารถดำรงอยู่ แต่…เมื่อการแข่งขันที่สูงขึ้น การแข่งขันเพื่อให้เป็นผู้ถูกเลือกจึงเข้มข้นเป็นอย่างยิ่ง ที่สำคัญ… “คนบริษัท” ก็ไม่สามารถจัดงบ เพื่อรองรับการเพิ่มมากขึ้น เลยต้องใช้วิธีเลือกดูแลบ้าง? เฉลี่ยไปทั่วๆบ้าง แน่นอน…จำนวนตัวเลขก็คงไม่ได้มีให้มากมายเช่นในอดีต และที่น่าสนใจ…การเปิดตัวของค่ายรถยนต์บางค่าย ใช้งบค่อนข้างมหาศาล แต่กลับส่งผ่านถึง “คนสื่อ” สายยานยนต์จริงๆ น้อยถึงน้อยมาก

สิ่งที่น่าห่วงใย…การแย่งกันนำเสนอของ “คนสื่อ” จะกลายเป็นจุดอ่อนให้ “คนยานยนต์” สามารถเลือกปฏิบัติได้ ใครเรื่องมากคงยากจะได้รับการดูแล ก็ไม่แปลกใจที่ต้องนำเสนอเพื่อความอยู่รอด จึงกลายเป็น “ก๊อปปี้เพรส” ที่ “คนยานยนต์” อยากได้อยากให้นำเสนอ เปิดตรงไหนก็เหมือนกันไปหมด ยังไม่รู้เลยว่า…วิถีเยี่ยงนี้จะสามารถดำรงอยู่ได้อีกนานแค่ไหน? สิ่งที่น่าเป็นห่วงกว่านั้น “คนบริษัท” บางบริษัทก็ไม่ค่อยพิถีพิถันกับ ข่าวที่จะส่งผ่านถึง “คนสื่อ” หรือบางค่ายก็เป็นหน้าที่ของ “เอเจนซี่” คอยดูแลให้ ซึ่งอยากบอก ความพิถีพิถันกับความละเอียดแตกต่างจากวันวาน รวมถึง…การต้องเตรียมทุกอย่าง แม้กระทั่งภาพประกอบ ก็ต้องจัดเตรียมให้พร้อมอีกด้วย

ก้อ…เป็นวิถีแห่งการเปลี่ยนแปลงของโลกการสื่อสารยุคที่ “คนสื่อ” เยอะแยะจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร เดินไปทางไหนก็มีแต่เจ้าของสื่อ มีคนเดียวก็เป็นบริษัทได้ จากคนสื่อธรรมดามาเป็นเจ้าของ ก้อ…เป็นเรื่องที่ “คนบริษัท” น่าจะปวดหัวพอสมควร ถือเป็นความโชคดีของ “รามอินทรา” ที่วันนี้ยังมี “เว็บไซต์…รามอินทรา” เป็นของตัวเอง แล้วไม่ใช่เพิ่งมี…แต่มีมานานแล้ว และทุกสัปดาห์ยังมีงานเขียนทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ยังไงก็อยากให้ติดตามเป็นกำลังใจ เพราะเปิดมาแล้วถึง 10 ปี แต่ดำรงอยู่ตามสถานะไม่หวือหวา แค่พอมีงานให้ทำก้อ…โอเคแล้ว

ช่วยกันสนับสนุนด้วยนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 สิงหาคม 2566