สัปดาห์ก่อนโน้น… “โซ่หลุด” มีโอกาสผ่านไปแถวเลียบทางด่วนรามอินทรา บังเอิญต้องผ่าน… “ฮอนด้า บิ๊กวิง” ที่ลืมไปเลยว่าเคยผูกพันกับที่นี่ ถ้าจำไม่ผิด ตั้งแต่เริ่มเปิดเลยละ ยังจำร้านกาแฟร้านเดิม ที่ไม่ใช่ร้านวันนี้ ว่างๆ ไม่รู้จะไปไหน ก็หาเรื่องแวะไปกินกาแฟที่นี่แหละ อยากรู้บรรยากาศจะเหมือนเดิมมั้ย? เพราะ “หนึ่ง แก้วเดียว” อกนิษฐ์ ธนะกุลมาส บอกไว้ก่อนหน้านี้ว่า “ชมพู่ ก้านยาว” ที่ประจำการอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ตอนเปิด ยังคงรักษาสถานการณ์ “คนบิ๊กวิง” เลยบอก “ออย” สมบูรณ์ คัมภีระ เลี้ยวรถเข้าไปย้อนอดีตกัน

เดินเข้า “บิ๊กวิง” แบบไม่มีใครรู้จัก ไม่ได้จะมาซื้อรถ แต่มาย้อนวันวาน ส่ายหน้าสอดสายตา ไม่มี “คนรู้จัก” สักคน เลยถาม “ผู้ชายใส่แว่น” อยากรู้ “ชมพู่” ยังอยู่มั้ย? ดีใจนิดนึง…เพราะคำตอบคือ…อยู่ แต่วันนี้…หยุด แหม…เลือกวันดีซะด้วย แต่…ก็ได้เบอร์มากริ๊งกร๊างคุยกัน  เล่นเอาเจ้าตัว…ตกใจเล็กๆ เพราะคิดไม่ถึงว่าจะเป็น “โซ่หลุด” ได้คุยกันถึงความหลังเล็กๆ นานๆ “ชมพู่” จะหยุดสักวัน ทำไมต้องเป็นวันนี้ เลยถือโอกาสเดินดูบรรยากาศที่วันนี้ ปรับเปลี่ยนไปหลายครั้งแล้ว และที่ยังคงเหมือนเดิม คือเป็นอีกที่ที่ “คนรักมอเตอร์ไซค์คันโต” ต้องแวะมาดู

ไหนๆ…ก็เขียนเรื่อง “ฮอนด้า บิ๊กวิง” แล้ว ย้อนวันวานให้อ่านกันต่ออีกนิด ครั้งแรกที่เปิด “โซ่หลุด” เจอะเจอกับ “คนฮอนด้า” 3 คนที่นี่ และวันนี้ยังคงเป็น “คนบริษัท” ของ “ไทยฮอนด้า” ไม่ว่าจะเป็น “สาวเจิน” สาวิตรี แก้วพวงงาม หรือ “ฝน เม็ดกลาง” มนสิชา สังข์สุวรรณ ที่วันวานไม่สนิทเหมือนวันนี้ เพราะไปก็แค่เจอกันบ้างเป็นบางครั้ง เพราะส่วนใหญ่จะเจอะเจอกับ “ผู้ชายไซซ์เอส” ยุทธนา มั่งคั่ง ที่เป็นคนด่านหน้าซะมากกว่า และทำให้รู้จัก “ชมพู่” กับน้องๆ ทีมงานอีกหลายคน

วันเปลี่ยน เวลาผ่าน… “บิ๊กวิง” ยังคงตั้งอยู่ที่เดิม 10 ปี…ยังมั่นคงยิ่ง เพราะยังไงก็ยังเป็นรถจักรยานยนต์ฮอนด้า ที่อยู่ในหัวใจคนไทย เพียงแต่ “โซ่หลุด” ไม่เคยแวะเวียนไปนานมาก จนบังเอิญได้แวะไป และหยิบมาเขียนระลึกถึงห้วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมาให้ได้จดจำ อาจจดจำไม่หมด  อาจไม่อยากจดจำ ไม่ว่าจะเป็นเพราะ…เป็นสัจจะแห่งการเปลี่ยนแปลง คนอาจเปลี่ยนแปลง แต่… “ฮอนด้า บิ๊กวิง” ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงเป็นที่ที่คนรักมอเตอร์ไซค์ฮอนด้า ยังต้องแวะเวียนไป

“ฮอนด้า บิ๊กวิง” อีกตำนานในความทรงจำ