เผลอแป๊บเดียว…เดือนสิงหาคม ก้อ…เกือบจะหมดเดือนแล้ว เวลาที่เหลืออีก 4 เดือน แวดวงยานยนต์ไทยจะมีอะไร? ที่น่าสนใจมาให้เห็นถึงความคึกคักกันหรือไม่? ขณะที่ “รามอินทรา” วันเวลาเคลื่อนผ่านไป ยอมรับในวัย 71 ขวบนั้น ถอยหลังออกมาอยู่กับตัวเองเยอะถึงเยอะมาก งานของค่ายยานยนต์ก็แทบจะไม่ได้ย่างกรายไปร่วมงานเลย ไม่ได้มีปัญหาอะไร? เพียงแต่รู้สึก…ไม่ค่อยกระฉับกระเฉง เลยนั่งจุ้มปุ๊กอยู่กับเก้าอี้และโต๊ะทำงานซะมากกว่า แต่…ก็ยังคงติดตามความเคลื่อนไหว แบบไม่ยอมปล่อยมือ

แต่…สิ่งหนึ่งที่ “รามอินทรา” ปฏิบัติเป็นประจำ คือการกริ๊งกร๊างถามข่าวคราวของคนยานยนต์ โดยเฉพาะ “คนพีอาร์” และ “คนบริหาร” อย่างน้อยก็ยังได้รู้ถึงความเคลื่อนไหว ได้ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกัน แบบได้ยินเสียงได้รับรู้ถึงความเป็นไป ทำให้ได้รับรู้ถึงความเป็นไปอีกด้านหนึ่ง เผลอๆอาจเป็นด้านที่ยังไม่รู้ใครเคยได้รู้อีกด้วย ยิ่งในห้วงเวลาที่โลกของการสื่อสารเปลี่ยนแปลงไป การสื่อสารยุคดิจิทัลนั้น เป็นอีกการเปลี่ยนแปลงที่เป็นทั้งด้ายข่าวและด้านคน โดยเฉพาะด้าน “คนสื่อ” ที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน เห็นชัดเจนคือการนำเสนอข่าวที่เปลี่ยนไปอีกด้วย

อีกด้านหนึ่ง…ไม่รู้เพราะการสื่อสารที่เปลี่ยนไปหรือไม่ วันนี้… “รามอินทรา” กริ๊งกร๊างไปหาใคร ส่วนมากจะไม่ค่อยมีเวลารับสาย สาเหตุ…คือติดประชุม จะติดแบบไหนติดกันทั้งวันทั้งคืน จนไม่มีเวลารับสายใคร กว่าจะเลิกประชุมก็ลืมที่จะกริ๊งกร๊างหาใคร อยากกลับบ้านหาเตียงหาหมอนซะแล้ว ด้วยประการฉะนี้…เลยเลิกที่จะกริ๊งกร๊างหาใครบางคนไปบ้างแล้ว? วันเปลี่ยนเวลาผ่าน คนก็เปลี่ยนผ่าน ชีวิตก็เปลี่ยนไปคงต้องรอให้เดือดร้อน หรืออยากขอความช่วยเหลือนั่นแหละ  ถึงจะนึกออกว่าจะกริ๊งกร๊างหาใคร น่าจะเป็นอีกเหตุผลที่ “รามอินทรา” เลือกที่จะอยู่เฉยๆ มากกว่า ไม่ต้องเปลืองค่ากริ๊งกร๊าง เดือนนึงกว่า 2 พันบาท

พรุ่งนี้…จะเป็นเยี่ยงไร? ขาดคนรู้จักน้อยลงก็คงไม่เป็นไร? 71 ขวบแล้ว อยากแค่เขียนหนังสือ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ก็น่าจะโอเคแล้วล่ะ เพราะทุกเรื่องเป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนยิ่ง แตกต่างและไม่เหมือนเดิม เป็น “รามอินทรา” ที่ชัดเจนยิ่ง หาอ่านที่ไหนไม่ได้ นอกจากที่นี่ที่เดียว อย่าลืมติดตามกันทุกสัปดาห์นะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

17 สิงหาคม 2565