วันนี้… “รามอินทรา” ถูกตั้งคำถามบ่อยครั้งมาก…เรื่องการยังคงเป็น “คนเขียนหนังสือ” คำถามคือ…เมื่อไหร่จะหยุด เบื่อมั้ย? เป็นคำถามที่คุ้นชินเป็นอย่างมาก ก้อ…ตอบเหมือนกันทุกครั้งว่า…ไม่เบื่อและยังไม่รู้เลยว่าจะหยุดเมื่อไหร่ ตราบใดที่ยังมีงานทำขนาด “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา อายุ 82 ปีแล้ว ก็ยังทำงานยังไม่เคยได้ยินคำว่าหยุด ออกจากปากเลย แถมยังบอกเสมอๆว่า…ทุกคนมีเวลาเท่ากัน วันหนึ่งมี 24 ชั่วโมง ตราบใดที่ยังมีแรงยังมีงานทำ ก็ยังต้องทำไม่เคยเบื่อไม่เคยท้อ ยังคงต้องเดินทางไปสนามกรังด์ปรีซ์ กอล์ฟ คลับ ทุกวันหยุด และยังเข้าทำงานที่ “กรังด์ปรีซ์” ล่าสุด…ในงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ยังเห็น “เจ้านาย” เดินไปเดินมา แทบไม่ได้หยุด

ก้อ…เคยคิดเหมือนกันว่า…ถ้าหยุดทำงานแล้วจะทำอะไร อยู่บ้านเลี้ยงหลานหรือ แล้วถ้าหลานโตล่ะ จะทำอะไร? สุดท้าย…ก็ทำงานดีกว่า เพียงแต่…หลีกเลี่ยงการออกงานที่ไม่จำเป็น มาทำงานทุกวันที่บริษัทเปิด แต่กลับบ้านเร็วขึ้น เพราะอยากกลับไปช่วยเลี้ยงหลาน ซึ่งก็บอก “เจ้านาย” แล้วในเรื่องนี้ แต่…การเขียนต้นฉบับ…จะใช้เวลาในวันเสาร์-อาทิตย์ ถ้าเขียนไม่จบก็จะหาเวลามาเขียนต่อในวันปกติ แต่ส่วนมากต้นฉบับของ “ยวดยาน” จะเสร็จเรียบร้อย พร้อมส่งในเช้าวันจันทร์ หรือวันเปิดงาน ด้วยเหตุผล…จะได้มีเวลาในช่วงวันทำงาน เผื่อมีต้นฉบับพิเศษหรือมีงานด่วน หรือมีพรรคพวกแวะเวียนมาหา จะได้มีเวลาพูดคุยด้วย ก็เป็นเรื่องที่ปฏิบัติเป็นประจำ รวมถึงการต้องคอยดูแลการจัดหน้าของฝ่ายศิลป์บ้างเป็นบางครั้ง

ปีนี้… “ยวดยาน” เข้าสู่ปีที่ 27 แล้ว เหลือเวลาอีกแค่ไม่ถึง 2 เดือน ก้อ…จะต้องจัดทำฉบับพิเศษ รวมถึงเตรียมการจัดงานครบรอบในเดือนมิถุนายน ซึ่งก็ถูกพรรคพวกคนบริษัท ถามกันบ้างแล้วว่า ปีนี้เป็นธีมอะไรก็ยังคิดไม่ออกเลย น่าจะต้องเริ่มคิดแล้วล่ะ เพราะจะต้องเริ่มต้นเตรียมหาของชำร่วย ออกแบบการ์ด ซึ่งเลข 27 นั้น ออกแบบเรียบร้อยแล้ว เพิ่งจะตัดสินใจเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็คงเป็นบุคลิกของยวดยานนั่นแหละ “รามอินทรา” อยากออกแบบเอง ซึ่งก็เป็นความชัดเจน รวมถึงการจ่าหน้าซองการ์ดเชิญนั่นแหละ ใครเห็นแล้วก็ไม่ต้องอธิบาย รู้เลยว่า…งานครบรอบยวดยานมาถึงแล้ว ก็เลยยอมเสียเวลาเขียนหน้าซองด้วยตัวเองมาทุกปี เป็นอีกความสุขที่ได้เขียนด้วยตัวเอง ซึ่งลายมือนี้เป็นลายมือสมัยที่ยังทำงานเป็นฝ่ายศิลป์ อยู่ที่หนังสือพิมพ์แนวหน้า เป็นตัวหนังสือที่เขียนบรรยานใต้ภาพของหนังสือพิมพ์สมัยนั้น นับว่า…โบราณมาก

เป็นอีกเรื่องราวที่ “รามอินทรา” มาเขียนเป็น จอ…จ่อ…จ้อ ให้ได้อ่านกัน เป็นอีกความผูกพันที่เป็นเหมือนเรื่องราวของ “รามอินทรา” ที่พรรคพวกคนที่รู้จักกันมานาน รับรู้กันเป็นอย่างดี นี่ก็เผลออีกแป๊บเดียว เดี๋ยวก็ถึงงานครบรอบปีที่ 21 แล้วล่ะ ยังไงก็เตรียมตัวรับ “การ์ดเชิญ” สวยๆได้เลยนะครับ

รักทุกคนที่ถูกเชิญนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

23 เมษายน 2568