27 ปี…ที่เกินคาดหมาย

27 ปี…ที่มีเอกลักษณ์

27 ปี…ที่ยังมั่นคง

สัปดาห์ที่ผ่านมา… “รามอินทรา” และทีมงานเริ่มคุยกันเรื่องงานครบรอบ ก้อ…ก้าวสู่ปีที่ 27 นั่นแหละ ปีนี้…เลข 27 ก็ยังคงเป็นเอกลักษณ์ของ “ยวดยาน” ที่ไม่อยากให้เหมือนใคร ยังอยากให้เป็นเอกลักษณ์ เป็นการออกแบบของ “รามอินทรา” ที่ตัวเลข 2 ตัว จะถูกออกแบบให้เกี่ยวพันกัน เหมือนเป็นความผูกพันที่มีความหมาย “คนยวดยาน” กับ “คนยานยนต์” ที่ไม่เคยคิดว่า…เส้นทางจะยาวนาน มาจนถึงวันนี้ อย่างที่เคยเขียนให้อ่านกัน เริ่มต้นก็ยอมรับ…ขาดทุนจน “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ต้องบอกเหมือนยื่นคำขาด…ห้ามขาดทุนอีกนะ ถ้าจำไม่ผิด…น่าจะช่วงปีที่ 3 หรือปีที่ 4 แล้วล่ะ เหมือนคำประกาศิต เพราะก็ไม่เคยขาดทุนเรื่อยมาจนถึงวันนี้ แม้ว่า…สถานการณ์ด้านสื่อสิ่งพิมพ์ จะล้มหายตายจากไปเกือบหมดแล้ว แต่ “ยวดยาน” ก็ยังสามารถประคับประคองตัวเองได้

ย้อนกลับมาที่ตัวเลข 27 เชื่อมั้ย… “รามอินทรา” ออกแบบไว้ตั้งแต่จบงานครั้งที่แล้ว ว่างๆก็เขียนเอาไว้ จนได้เวลาก็เอาออกมาให้ “บิม” ฝ่ายศิลป์ ไปดีไซน์ใส่สีสันแล้วก็เก็บไว้ จนเมื่อใกล้เวลา เมื่อช่วงจบงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ว่างๆก็ออกแบบใหม่ซะยังงั้น แล้วก็ส่งให้ “บิม” อยากเปลี่ยนเป็นตัวใหม่ เวลาผ่านไปไม่นาน “บิม” ยังไม่ทันทำอะไร วันหนึ่งๆ อยู่ว่างๆ ก็หยิบกระดาษดินสอ มาขีดๆเขียนๆกลายเป็นเลข 27 ที่ลงตัวเฉยเลย แล้วก็ตัดสินใจ ส่งให้ “บิม” ดีไซน์สีสัน เมื่อได้เห็น…ก็บอกกับตัวเองว่า ตัวนี้แหละใช่เลย กลายเป็นเลข 27 ที่เป็นตัวเลือกสุดท้าย ที่ตัดสินใจเลือก เพราะถูกใจทั้งดีไซน์และสีสัน จนกลายเป็นความลงตัว อย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งก็เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของ “ยวดยาน” นั่นแหละ คงไม่เหมือนใครหรอก

ส่วน “การ์ดเชิญ” ก็เลือก “บิม” กับ “บอส” ที่เป็นฝ่ายศิลป์มาบอกให้ช่วยคิด และหารูปแบบมานำเสนอ บอกไปได้แค่วันเดียว วันรุ่งขึ้น…นั่งอยู่เฉยๆก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาซะยังงั้น วันที่เขียนต้นฉบับนี้แบบยังไม่เสร็จ แต่ก็น่าจะใช้ไอเดียนี้แหละ หน้าตาจะเป็นยังไง…อีกไม่นาน “คนยานยนต์” ก็น่าจะได้เห็นกัน ก้อ…เป็นบุคลิกของ “ยวดยาน” นั่นแหละ และแน่นอนทั้งรูปแบบและขนาด ก็น่าจะชัดเจนแหละ ใครได้รับก็น่าจะอยากวางโชว์ไว้บนโต๊ะทำงานแหละ ที่สำคัญ…ลายมือที่จ่าหน้าซอง ยังคงเป็นเอกลักษณ์ที่โบราณตามสไตล์ที่ถนัดและน่าจะหาได้ยากขึ้นทุกวัน เป็นลายมือที่ “รามอินทรา” ใช้เป็นอาชีพทำมาหากิน ในยุคที่หนังสือพิมพ์รายวันยังรุ่งเรือง เป็นลายมือที่ใช้เขียนบรรยายใต้ภาพ บนหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ยุคนั้น

ก้อ…เป็นเรื่องราวที่ “รามอินทรา” หยิบมา จอ…จ่อ…จ้อ ให้อ่านกันในสัปดาห์นี้ ยังไงก็ต้องขอบคุณที่ยังติดตามกัน และอย่าลืมรอรับการ์ดเชิญ ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน เป็น “ยวดยาน” ที่ชัดเจนและมั่นคงอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้

ขอบคุณที่จะรอรับ “การ์ดเชิญ”

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

7 พฤษภาคม 2568