“รามอินทรา” ยังคงอยู่ในวังวนแห่ง “คนเขียนหนังสือ” ที่มิอาจปฏิเสธได้ โดยเฉพาะ…ในหนังสือพิมพ์ยวดยาน ที่ถือเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ฉบับเดียวที่ยังมั่นคงอยู่ ยังคงวางจำหน่ายอย่างสม่ำเสมอ และตั้งใจไว้ด้วยว่า จะพยายามทำให้สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคงและยาวนาน ก้อ…เป็นอีกความสุขผสมปนเปกับความยากลำบาก เมื่อบางสัปดาห์…สามารถเขียนได้อย่างไหลลื่น บางสัปดาห์ก็ไม่สามารถเขียนได้อย่างไหลลื่น ด้วยเหตุผลเดียว…คือ การค้นหา “ตัวละคร” มาเขียนถึง ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติ และไม่ใช่เพิ่งเกิดขึ้น หากเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมานานแล้ว “รามอินทรา” ถือเป็นอีกความท้าทายของการเป็นคนเขียนหนังสือ ยิ่งในยุคที่ต้องบอก หาคนเขียนหนังสือแบบนี้ได้ยากยิ่ง เมื่อยุคของการสื่อสารเปลี่ยนแปลงไป

ก้อ…ไม่แตกต่างจากชีวิตคนสื่อ ที่ “รามอินทรา” ยึดเป็นอาชีพมาอย่างยาวนาน เคยทั้งถามตัวเองและถูกถาม…เคยคิดจะหยุดทำงานมั้ย? ก็คงต้องตอบว่ามีทั้งคิดและเลิกคิด เคยคิดว่า…ช่วงโน้นเวลานี้ อยากจะหยุดแล้วล่ะ แต่ก็จะมีคำถามตามมาทุกครั้ง หยุดแล้วจะไปทำอะไร อยู่บ้านเหรอ…เลี้ยงหลานเหรอ แล้วแน่ใจหรือว่าจะเป็นยังงี้ได้จริงๆ แรกๆก็อาจจะโอเค นานๆเข้าจะทำอะไร อยู่บ้านนอนเล่นเหรอ บอกกับตัวเองเลยว่า…ให้เวลาแค่เดือนเดียวเท่านั้นแหละ น่าจะอยู่ไม่ได้แล้วล่ะ เพราะแต่ละวันจะรู้สึกเลยว่า เวลาผ่านไปช้าจริงๆ กว่าจะชั่วโมงกว่าจะหนึ่งวัน คำตอบสุดท้ายเลยบอกกับตัวเอง ก็คงทำงานและเขียนหนังสือต่อไปเรื่อยๆแหละ โดยเฉพาะ…การเขียนหนังสือที่เป็นงานที่ตัวเองรักและยึดเป็นอาชีพมาทั้งชีวิต

ก้อ…ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ แต่ยังได้เขียนหนังสือ แต่ยังได้ออกจากบ้านมาทำงาน แค่ได้ออกไปงานต่างๆ ของแต่ละบริษัทบ้างชีวิตก็น่าจะมีความสุขแล้วล่ะ วันนี้…มาทำงานประมาณ 9.00 น. กลับบ้าน 14.00 น. ก็ถือเป็นความพอดี กลับบ้านก็ไปทำหน้าที่คั่นโฆษณา ช่วยคุณย่าเลี้ยงหลานมิรา ช่วยได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็มีความสุขแล้ว ที่เหลือก็ทำโน่นทำนี่ รดน้ำตันไม้ ซื้อของกินเป็นภารกิจที่มีความสุขแล้วล่ะ แถมไม่ค่อยได้ขับรถออกนอกเส้นทาง เป็นวังวนชีวิตที่มีความสุขแล้วล่ะ ความสุขแบบพอเพียง สุขที่ยังได้ทำงาน ได้เขียนหนังสือ และยิ่งมีคนที่ติดตามผลงานอยู่ รวมถึงขอบคุณที่ยังติดตามทั้งหนังสือพิมพ์ยวดยาน และ เว็บไซต์รามอินทรา ขอให้ติดตามกันต่อไปนานๆนะครับ จะได้มีพลังทำงานกันต่อไป

ที่สำคัญ…ยังมีงานเขียนหนังสือให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านกัน ทั้งหนังสือพิมพ์ยวดยาน และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” สิ่งสำคัญยิ่ง จะเป็นพลังสำคัญของการที่อยากหาข้อมูลและตัวละคร มาเขียนให้อ่านกันทุกสัปดาห์ ที่ต้องขอบคุณจริงๆทำให้ยังคงเป็น “รามอินทรา” ที่ได้รับการยอมรับมาอย่างยาวนาน

ขอบคุณมากขอบคุณ ขอบคุณทุกๆคนนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

10 กันยายน 2568