วันนี้…วังวนแห่งคนสื่อสายยานยนต์นั้น แปรเปลี่ยนไปจากวันวานเยอะมาก ซึ่งไม่แตกต่างจากคนพีอาร์ของค่ายยานยนต์ ที่ก็เปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นกัน สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนมากเป็นความผูกพัน ที่ต้องบอก…เหมือนจะไม่ได้ติดต่อสื่อสารอะไรกันเลย มีข่าวสารอะไรก็ใช้วิธีส่งผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ส่งแล้วเป็นอันจบ ไม่ได้สนใจอะไร คนรับจะได้รับข่าวสารหรือมไม่? ยิ่งคนส่งเป็นคนรุ่นใหม่ ทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย ไม่มีการติดตามผลพวงอะไรทั้งสิ้น ใครได้รับแล้วจะนำเสนอก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ เมื่อเป็นก๊อปปี้เพรส นำเสนอให้แล้วเป็นอันจบข่าว ข่าวคราวของแต่ละสื่อจึงแทบจะไม่แตกต่างกัน ที่เป็นเยี่ยงนี้…เพราะวันนี้ “คนบริษัท” เองก็เหมือนจะไม่ได้ดูแลอะไร “คนสื่อ” โดยเฉพาะเรื่องงบสนับสนุนที่แตกต่างจากวันวาน แบบหน้ามือเป็นหลังมือ

“คนบริษัท” วันนี้ทำอะไร? ถ้าติดตามกันสิ่งที่จะสัมผัสได้จริงๆ น่าจะเป็นโรคเดียวกัน เป็นโรคติดประชุม ติดต่อไปกี่ครั้งไม่มีเสียงตอบรับก็เป็นเรื่องเหมือนกระซิบ…ประชุมค่ะ…ประชุมครับ เดี๋ยวโทรกลับนะครับ แล้วส่วนใหญ่ก็ไม่ได้โทรกลับหรอก เมื่อกว่าจะประชุมเสร็จก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว คิดถึงบ้าน คิดถึงที่นอน อยากนอนแล้ว เพราะกว่าจะได้กลับบ้านหลังเลิกประชุม หรือบางครั้งต้องเคลียร์งานต่ออีก ใครจะมีสมองมาคิดถึงเรื่องอื่น ยิ่งถ้าช่วงไหน ยอดขายต่ำมากๆ ก้อ…งานเข้าต้องประชุมกันเครียดกว่าเดิม ต้องช่วยกันคิดช่วยกันหาวิธีการสร้างยอด แหม่… “เจ้านาย” ก็รู้แหละว่ายากส์ แต่ก็ต้องประชุม เพื่อให้ “เจ้านายกว่า” ได้เห็นว่าพยายามแล้วนะ สุดท้าย…คนปลายแถวนั่นแหละ เลยหนักสุด โธ่…สถานการณ์เยี่ยงนี้ ใครจะมีตังค์มีอารมณ์มาอยากได้รถป้ายแดง เอาตัวให้รอดก่อนน่าจะโอเคที่สุดแล้วล่ะ

ด้วยเหตุนี้… “รามอินทรา” จึงเชื่อว่า…นับจากนี้วังวนแห่ง “คนสื่อ” จะอยู่ได้ยากขึ้น ด้วยเหตุผล…ค่ายยานยนต์ถูกตัดงบแบบไม่สามารถดูแลใครได้เหมือนเมื่อวันวานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นด้วยสถานการณ์ทางด้านเศรษฐกิจที่ตกสะเก็ดไปทั่วโลก ทำให้สถานการณ์ของคนไทยนั้นยิ่งยากลำบาก คนทำมาหากินกันลำบาก ชาวไร่ชาวสวนก็เจอปัญหาราคาที่ตกต่ำ แล้วใครจะมีอารมณ์มาอยากเป็นเจ้าของรถยนต์หรือแม้กระทั่งรถจักรยานยนต์ ก็ยังไม่อยากจะควักเงินออกมาซื้อ สู้เก็บเงินไว้ในภาวะจำเป็น น่าจะโอเคกว่า สิ่งสำคัญยังมีเรื่องของน้ำท่วม และสงครามเข้ามา สร้างความยุ่งยากมากขึ้นไปด้วย คิดมุมไหน ก้อ…คงเจอะเจอสภาวะที่ยากมากกับการจะประสบความสำเร็จ

สัปดาห์นี้… “รามอินทรา” ยังคงทำหน้าที่เป็น “คนเขียนหนังสือ” ให้อ่านกันเหมือนเดิม สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ยังไงก็ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้กันนะครับ อย่างน้อยจะได้มีเรื่องแตกต่างให้ได้อ่านกันบ้าง ก้อ…เป็นสไตล์ของ “รามอินทรา” ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว แตกต่างและไม่เหมือนใครอีกด้วย

ติดตามเป็นกำลังใจให้กันนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

20 สิงหาคม 2568