วังวนแห่งมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ วันนี้เป็นเรื่องของความรู้สึกผูกพัน ที่ “รามอินทรา” รู้สึกได้ชัดเจนว่า แตกต่างจากวันวานโดยสิ้นเชิง สิ่งที่ต้องยอมรับการเปลี่ยนแปลงของคนรุ่นใหม่ ที่ผูกมัดอยู่กับหน้าจอสี่เหลี่ยมมากกว่าความผูกพัน แม้กระทั่งคนในครอบครัว ที่เหลือความสำคัญน้อยลง เวลาของแต่ละวันอยู่กับเรื่องราวที่ส่งผ่านมาให้ บางครั้งแทบไม่มีการคัดกรองเลยว่า ถูกต้องหรือไม่? ใช้ความคิดของตัวเอง ใช้ความเชื่อของตัวเองเป็นตัวตัดสิน ก้อ…ไม่แปลกใจที่จะได้เห็นข่าวคราวของการหลอกลวง ที่บางครั้งฟังแล้วรู้สึกตกใจ เพราะความเชื่อที่ไม่อยากเชื่อว่าเรื่องราวเหล่านั้น จะสามารถสร้างคอนเทนต์มาหลอกลวงคนได้ นี่เป็นโลกสมัยใหม่โลกแห่งการเปลี่ยนแปลง ที่ต้องยอมรับและพยายามอยู่กับมันให้ได้ อยู่แค่ว่า…จะอยู่เยี่ยงไรให้ปลอดภัยเท่านั้นเอง

เมื่อเป็นเยี่ยงนี้… “รามอินทรา” จึงเริ่มรู้สึกคุ้นชินกับการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะ…การเปลี่ยนไปของทุกมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ ที่ยังคงเหลือน้อยลงทุกวัน ก้อ…ขนาดงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ที่ปกติแล้วจะได้เจอะเจอคนสื่อหรือคนบริษัทค่อนข้างจะทุกวัน แต่เชื่อมั้ย? แทบไม่เคยเจอใครในงานเลย ก็เดินอยู่ในงานบ้าง นั่งอยู่ตามบูธของบริษัทบ้าง เวลาผ่านไปนับชั่วโมง ไม่ได้ทักทายใครเลย ได้แค่มองคนที่มาชมงาน ก็เป็นอีกอารมณ์ที่แตกต่างกันออกไป จากที่เคยเหงาๆก็แทบไม่เหงาแล้ว และกำลังจะกลายเป็นความคุ้นชิน เดินเข้างานเพื่อเก็บเกี่ยวข้อมูล มาเป็นเสมือนสำหรับการทำงาน ทั้งใน “ยวดยาน” และ “สูจิบัตร” ที่ต้องเก็บเอาไว้เป็นต้นทุน เพื่อที่จะได้เขียนงานต่อไป ก็เป็นอีกบรรยากาศที่เปลี่ยนไป

ด้วยประการฉะนี้…วังวนของความเป็นคนสื่อของ “รามอินทรา” จึงเหลือกรอบค่อนข้างจะแคบลง เป็นกรอบที่อยู่กับคนที่ยังคงสนิท และสื่อสารกันได้ แม้ว่าอาจมีติดประชุมบ้าง แต่ก็ยังมีเวลาให้บ้างเป็นบางโอกาส ซึ่งก็ยังโอเคกว่าที่เงียบหายไปเลย นอกจากนั้น…ก็ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ทำงานกับทีมงานยวดยาน แล้วก็กลับบ้านพักผ่อน วังวนชีวิตรู้สึกนิ่งมาก จะมีบางวันพรรคพวกอาจคิดถึง ก็มีลูกหลงโทร.มาคุยด้วย แล้วก็รู้สึกได้เลยว่าคิดถึงกันจริงๆ เมื่อเหลือบดูแลเวลาที่ผ่านไปเป็นชั่วโมง หรือเกือบชั่วโมง สุดท้ายที่อดขำไม่ได้ คนที่โทร.มานั้นกำลังขับรถกลับบ้าน และที่ต้องวางสายเพราะถึงบ้านแล้ว “รามอินทรา” หมดภารกิจเป็นเพื่อนกลับบ้าน ก็เป็นอันหมดหน้าที่ แต่ก็โอเคนะ อย่างน้อยก็ยังมีประโยชน์กับพรรคพวกเพื่อนฝูง ดีกว่าอยู่เยอะๆ เหงากว่าอีก

สัปดาห์นี้ “รามอินทรา” ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ เป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ รักกันก็อย่าลืมติดตามอ่านกันนะครับ เพื่อยืนยันว่า…ยังรักกันจริง

โอเคนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

2 เมษายน 2568